Eerst de 'zaterdagsmensen', dan de 'zondagsmensen'
24 februari 2011
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=DeBMC3iqGFw#at=94
Walid Shoebat: Islam is GEEN religie van vrede
25 februari 2011, Adar 21, 5771
Deel I: http://www.youtube.com/watch?v=PuYsjHnaO30&feature=related
Deel II: http://www.youtube.com/watch?v=-4WE4Ar3vwY&feature=mfu_in_order&list=UL
Deel III: http://www.youtube.com/watch?v=otP1BvSqJIE&feature=autoplay&list=ULOVUIpQoYr98&index=2&playnext=1
Rifqa Bary
http://www.youtube.com/watch?v=toUNS4VPf2Q&NR=1
Waarom de angst in de ogen van dit meisje, als er geen reden voor paniek zou zijn?
Islam: Whoever changes his religion - Kill him
http://www.youtube.com/watch?v=IigVVRAzzts&feature=related
'Kerk bent u zich bewust van wat de Islamitische wereld zegt over uw positie in het westen en de moeite die Israel heeft met 2000 jaar Christendom?'
31 Januari 2011, Shevat 25, 5771
Er wordt veel gezegd in dit filmpje. Veel hiervan komt niet overeen met de werkelijkheid en staat vol met halve waarheden of leugens, maar als de Islam zegt dat wij niet goed omgaan met onze relaties en morele gedrag, hebben ze dan niet een punt te pakken, waar ze eigenlijk wel gelijk aan hebben in ons moderne Europa?
http://www.youtube.com/watch?v=-jeysuy3ops&feature=related
Weet u ook waarom het (mede) mis gaat? Eén van de grootste redenen is dat de Westerse wereld haar Joods-Christelijke wortels heeft losgelaten. Dat Christendom (als staatskerk) voor veel mensen (helaas) op dit moment tot een religie verworden is met een enorme kerkafval, is al ingezet door Constantijn in de vierde eeuw na Christus. http://nl.wikipedia.org/wiki/Constantijn_de_Grote Hij heeft zijn inbreng in gehad door de tijden en gelegenheden (Pasen en kerst) te veranderen volgens zijn eigen inzicht (zoals in het bijbelboek Daniel voorspeld was). Daarmee is de kerk losgemaakt van haar Joodse wortel! De reden van deze veranderingen was alleen maar 'dat Constantijn geen zaken meer wenste te doen met de Joodse cultuur'. Daarmee is de definitieve scheiding ontstaan en begon 2000 jaar Christendom en verplaatste het religieus centrum zich van Jeruzalem naar Constantinopel (later Rome) met als regelmatig kenmerk 'Anti-semitisme'. Het laagtepunt in de mensheid kon zich hiervan bedienen tijdens de Kristall-nacht in 1938, waarna deze zelfde politieke tiran (middels een regiem) zich kon vergrijpen aan een heel volk, op grond van haar eigen kerkgeschiedenis.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Maarten_Luther#Luther_en_het_antisemitisme
Voor meer informatie kunt u ook nog verder doorlezen bij WWII - antisemitisme
Luther en het antisemitisme
Luther was volgens veel schrijvers in eerste instantie redelijk positief in zijn oordeel over de Joden. Hij vond het niet vreemd dat de Joden zich nooit bekeerd hadden, omdat de kerk er zo slecht aan toe was dat deze hen alleen maar kon afstoten van het christelijk geloof. Hij verwachtte dan ook dat bij verdere doorwerking van de Reformatie de Joden christenen zouden worden. In 1523 deed Luther nog een aanval op de katholieke kerk over hoe slecht zij de Joden behandeld zou hebben.
Hij bleef echter niet op dit standpunt staan. In 1543 verscheen het pamflet Over de Joden en hun leugens (Wider die Juden und ihre Lügen) wat eigenlijk niks anders is dan een aanklacht tegen de Joden. In dit pamflet staan zeven maatregelen die tegen de Joden genomen moeten worden:
- Synagogen en Joodse scholen moeten in brand gestoken worden.
- Huizen van Joden moeten afgebroken en verwoest worden.
- Joodse gebedsboeken moeten afgenomen worden.
- Rabbijnen en andere Joodse geletterden moet, op straffe van de dood, verboden worden ooit nog iemand het Joodse geloof te leren.
- Sieraden en geld van de Joden moet afgenomen worden.
- Joden mogen zich niet meer op straat vertonen.
- Joden moeten opgepakt worden en in werkkampen gestopt worden.
De afkeer van Luther van de Joden is waarschijnlijk te verklaren uit zijn teleurstelling over het uitblijven van hun bekering. Hij uitte zich echter niet alleen heftig tegen de Joden en was even fel in zijn bestrijding van de wederdopers en de rooms-katholieken. Volgens de joodse auteur René Süss kwam het pamflet echter niet zomaar uit de lucht vallen en uitte Luther daarvoor ook al vrij zijn gedachten over zijn afkeer van de Joden[2]. Volgens hem is er nooit sprake geweest van een ommekeer in zijn denken over de Joden, maar was hij zijn hele leven al anti-Joods. Volgens Lutherkenner Joop Boendermaker klopt deze voorstelling van zaken niet en was Luther de Joden wel degelijk goedgezind in zijn eerdere jaren. Zo respecteerde Luther in die tijd de rabbijnen en vanwege zijn uitspraak dat Jezus een Jood was, werd hij door zijn tegenstanders een 'halve jood' genoemd.[3]
Luthers anti-judaïsme http://nl.wikipedia.org/wiki/Judaïsme maakte de lutheranen in de twintigste eeuw ontvankelijk voor nationaal-socialistische propaganda, die naast het antisemitisme ook het 'Germaanse' karakter van de reformatie beklemtoonde. http://nl.wikipedia.org/wiki/Nazisme Het racistische motief voor de vervolging door de nazi's was echter vreemd aan Luthers theologisch gemotiveerde afwijzing van de Joodse religie. Zijn 'Endlösung' voor de aanwezigheid van Joden in de samenleving was bekering tot het christelijk geloof, niet de gaskamer. http://nl.wikipedia.org/wiki/Antisemitisme http://nl.wikipedia.org/wiki/Gaskamer (Einde citaat)
In 1948 is als antwoord hierop de Israelische staat ontstaan, nadat een deel van de Joden jarenlang in Europa rondgezworven hebben. Velen van hen hebben met succes hun identiteit weten te verhullen, uit angst voor Antisemitisme. Is het gek dat Israel zijn eigen koers wil varen en niet herinnerd wil worden aan 2000 jaar Christendom en dat de Islam geen respect op kan brengen voor onze 'losse' leefstijl? Komt nog iets bij: Israel is van fundamenteel belang. Ga je als gelovige om Israel heen, dan gaat Israel om jou heen. Onze gereformeerde broeders hebben vaak veel beter in de gaten waar Israel voor staat als de charismatische kringen. Daar wordt (op dit gebied, helaas) vaker gerekend met interne meningen als wat er geschreven staat in het Woord van G-d. 'Israel geeft zo'n moeite in de gemeente....'
http://www.dailymotion.com/video/xezsnr_wachters-op-de-muren-jeruzalem-29-a_news
Waar de Moslims momenteel mee bezig zijn, is overigens precies hetzelfde als wat er gebeurde in de tijd van Hitler.
http://www.youtube.com/watch?v=7Gzyeo1Z1I4&feature=related
We hebben de G-d van Abraham, Izaäk en Jakob (Israel) nodig om onze levens, kerken en gezinnen te transformeren.
Mag ik u in het licht van mijn laatste opmerking verwijzen naar de volgende link? Onderstaande link is een Joodse visie op verandering.
http://lechaimtolife.webklik.nl/page/de-doorgang-van-verbanning-naar-bevrijding
Bron: Israelity oktober 2010, geschreven door Bart Repko (uit Jeruzalem).
8 oktober 2010
Een korte impressie van wat er leeft onder Shoa-slachtoffers (oorlogsslachtoffers). Ik hoop dat dit korte verhaaltje iets met u doet. Ik hoop dat het u motiveert (of gaat motiveren) om niet mee te gaan in de stroom van anti-semitisme, maar om op te staan als u in de gelegenheid bent om voor Israel op te komen. Hebt u alleen nog maar het nieuws gevolgd over Israel, dan raad ik u aan allerlei websites te gaan lezen over Israel. Er zijn er voldoende te vinden in Nederland en Belgie die u een goed (ander beeld als op tv) beeld geven van de werkelijkheid (o.a. Brabosh, Likoed, CIDI en de Palestinian Media Watch).
Waarom huil(d)en jullie niet?
Het overkwam ons op één van de dagelijkse wandelingen die we maakten over de muren van Jeruzalem, luidkeels proclameerde we G'ds beloften van troost, herstel en vergeving vanaf deze muren. Deze dag werden we vergezeld door een groep Duitse jongeren. Op een afstandje werden we gadegeslagen door een bejaard echtpaar, vergezeld van hun kinderen, klein- en achterkleinkinderen.
Het bleken Shoa-overlevenden te zijn die samen met hun grote gezin voor het eerst Israel bezochten. Geboeid luisterden ze naar de in het Duits gesproken profetische teksten. De oude vader kwam steeds dichterbij onze groep staan. Op een gegeven moment vroeg hij me wie en wat we waren. Ik antwoordde dat wij christenen waren die gehoor gaven aan de woorden uit Jesaja 62 waar G'd opdracht geeft om om 'Sions wil niet te zwijgen'. Ik legde hem uit dat we ons realiseerden dat de relatie tussen Joden en christenen door de eeuwen heen ernstig verstoord was geraakt. Ik vervolgde met te zeggen dat we er alles aan willen doen om deze relatie te herstellen. Dat doen we o.a. door spijt te betuigen over de historische fouten die gemaakt zijn in de naam van kruis, Christus en kerk. Vervolgens vertelde ik deze oude Joodse grootvader dat we dagelijks G'd herinneren en houden aan Zijn Woord (aangaande de beloften voor Israel).
Tenslotte vroeg hij me:' Al vanaf de dag dat ik bevrijd werd uit Auswitch worstel ik met een levensvraag. Zou ik deze aan jou mogen stellen?' Ik zag dat hij moeite deed zijn tranen binnen te houden. 'Hoe kon het toch zijn' begon hij 'dat toen 2000 jaar geleden deze Joodse man, die jullie als Messias beschouwen, gekruisigd werd, dat jullie christenen eeuwenlang ons Joden afgewezen, gestraft, gemarteld en vermoord hebben?' 'En hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat toen Hitler het plan opperde om alle Joden te vermoorden en deze plannen ook daadwerkelijk uitvoerde, dat christelijk Europa er het zwijgen toe deed?' 'Hoe kan het dat jullie niet huilden, toen jullie oudere Joodse broer vernietigd werd? Hoe kan het zijn dat jullie vandaag de dag nog niet om ons huilen?'
Nadat hij uitgesproken was, begon hij zachtjes te huilen. Sprakeloos stonden we daar op de muren van Jeruzalem.
Vandaag neemt de druk op Israel en het Joodse volk weer toe. Opnieuw komt G'ds volk WEER ALLEEN TE STAAN. WEER ZWIJGT DE KERK. G'd roept wachters, gelovigen die NIET zullen zwijgen om Sions' wil. JIJ KUNT HET VERSCHIL MAKEN! Duik je weg achter de grauwe grijze christelijke meerderheid of voeg jij je bij de Gideonsbende en laat je je stem horen?
Ook mijn vraag aan 'christelijk nederland' hierbij geplaatst of we nog kunnen huilen om de onrechtvaardigheid waarmee er met Israel wordt omgegaan in de VN, onze eigen regering en onze directe omgeving of is de liturgie van de kerk waar u regelmatig komt, belangrijker als G'ds Eigen uitgekozen oudste zoon? In ieder geval wil ik u graag bemoedigen door te zeggen dat 'wie Israel zegent, gezegend is door de Allerhoogste'. Aan de andere kant is het ook zo dat als we als natie Israel de rug toekeren, we automatisch de andere kant van de zegen ook zullen ervaren, namelijk tegenspoed in eigen land. In Jozua 24:14 en 15 staat het als volgt omschreven:
14 En nu, vreest den HEERE, en dient Hem in oprechtheid en in waarheid. Doet weg de goden, die uw vaders gediend hebben, aan gene zijde der rivier, en in Egypte; en dient den HEERE. 15 Doch zo het kwaad is in uw ogen den HEERE te dienen, kiest u heden, wie gij dienen zult; hetzij de goden, welke uw vaders, die aan de andere zijde der rivier waren, gediend hebben, of de goden der Amorieten, in welker land gij woont; maar aangaande mij, en mijn huis, wij zullen den HEERE dienen!
Op het internet staat een ontzettend mooi informatief documentje over de 'eik bij Sichem' (auteur: Kris Tavernier):
http://www.oudesporen.nl/Download/OS1396.pdf
Psalm 137: 5 Indien ik u vergete, o Jeruzalem, zo vergete mij mijn rechterhand...
http://www.youtube.com/watch?v=pSk5onI2O9s
Jodendom
Jeruzalem is de bakermat van het jodendom; hier eerden de joden al van oudsher hun God. De stad is gebouwd op de berg Moria, waar Abraham (volgens de bijbel een Jood) bereid was zijn zoon Isaäk aan God te offeren. De geschiedenis van het Joodse volk is verbonden met zijn godsdienst. Zonder zijn godsdienst was het Joodse volk waarschijnlijk geheel opgegaan in andere volken.
Op de vraag wie nu wel Jood is of niet heeft de Israëlische volksvertegenwoordiging de volgende wet aangenomen: men is Jood als men geboren is uit een Joodse moeder of als men zich bekeerd heeft tot het Jodendom.
Wat is het Jodendom?
Binnen het Jodendom bestaan drie richtingen: het orthodoxe ,het conservatieve en het liberale jodendom.
De orthodoxe joden houden zich strikt aan de joodse wetten en voorschriften die staan opgetekend in de joodse geschriften (de Thora en de Talmoed).
De conservatieve joden gaan wat vrijer om met de wetten en voorschriften. De liberale joden willen hun geloof een meer eigentijds gezicht geven. Kenmerkend voor alle joden is dat zij het bestaan van God (in het hebreeuws: Jahweh, JHWH, ik ben die ik ben) als een vast gegeven accepteren; zij beschouwen God als de schepper van alles. Ook hebben zij allen de sabbat (zaterdag) als rustdag.
Er is maar één God, hij schiep de wereld en de mensen met een bepaald doel en Hij leidt het leven en de geschiedenis volgens een vast plan.
Vanaf de vroegste tijden beschouwen de joden zich als een volk dat op een uitzonderlijke manier door God werd geroepen en dus uitverkoren, zoals omschreven in de christelijke Bijbel en de joodse Thora.
Godsdienst en geschiedenis van de joden staan opgeschreven in het Oude Testament (christelijke benaming, oftewel de Tenach (joodse benaming).
Tenach betekent de letter T van Thora (wet), de N van de Nebiim (profeten) en de C van Chetoebim (geschriften).
- De Thora omvat de vijf boeken van Mozes: Genesis, Exodus, Leviticus, Numeri en Deuteronomium.
De kern van deze vijf boeken vormen de tien geboden gegeven door Mozes , dit zijn de voorwaarden van het verbond dat God met de joden heeft gesloten.
- De Nebiim omvat historische boeken, zoals Jozua, Richteren, Samuel en Koningen en de geschriften der profeten zoals Elia, Hosea, Jesaja, Amos en Jeremia.
- De Chetoebim bevat historische boeken; zoals Kronieken en Ester, dichterlijke boeken; zoals Psalmen en Hooglied en wijsheidsboeken; zoals Job en Prediker.
De Thora bepaalt de kenmerkende levenswijze van de joden. Rond de 10 geboden groeiden langzamerhand 248 geboden en 365 verbodsbepalingen die allemaal in de Tenach zijn vastgelegd. Zij vormen een exact schema voor het leven vanaf de geboorte tot aan de dood. Alle joodse tradities en godsdienstige gebruiken zijn aan de Thora ontleend, denk aan sabbat, de spijswetten (het eten moet kosher zijn), de besnijdenis, de Bar Mitswa en de feestdagen.
Geleerden hebben geprobeerd om de Thora te verklaren. Vele verschillende wijzen van uitleg zijn bijeen gebracht in een totaal van 6 boeken (Mishna). De bewerkingen en aanvullingen hierop heet de Gemara(toevoeging). De Mishna en de Gemara vormen samen de Talmoed.
Een opmerkelijk verschijnsel in het jodendom is het geloof in de komst van de Messias; hij zal het Koninkrijk Gods op aarde brengen. De rechtschapenen zullen beloond worden; de zondaars gestraft. Het joodse volk zal in een land bijeen gebracht worden en er zal een tijdperk van vrede en geluk aanbreken voor alle mensen.
Rabbi Algaze: Jerusalem is Not the City of three Religions
by Hillel Fendel 
Rabbi David Algaze, founder and spiritual leader of the Havurat Yisrael synagogue in Queens, New York, says the disappearance of Israel would not horrify the U.S. government unduly.
Rabbi Algaze (pronounced Al-gahzi), Chairman of the World Committee for the Land of Israel, spoke with Israel National Radio’s Yishai Fleisher this week, as part of an official visit to Israel.
Rabbi Algaze says it is a mistake to call Jerusalem the “City of Three Religions” and to glorify the Moslem claim to Jerusalem, that Obama’s objective is to change the relationship between the U.S. and Israel, and that the Arabs apparently do not want peace with either Israel or the world. He says the two-state solution should be banned.
Excerpts from the interview:
On anti-Semitism:
“The Jewish People is always going to be hated around the world in one way or another. We had a small lull in anti-Semitic activity following the discovery of the atrocities of the Holocaust, but it is now reawakening. Today’s version is of a new kind, masked as anti-Israel. The world doesn't condone hating Jews, but feels free to hate Israelis and Israel, which is really the same thing.”
On what can be done about rising anti-Israel sentiment:
“We have to appeal to the millions of good people around the world, those who want what is right – but the problem is that we are not presenting our case well, and certainly not as effectively as the Arab side.” He explained that when Israel first heroically liberated Jerusalem in the Six Day War, the world largely applauded – “and the anti-Semites were silent. But when we started to give it away – in negotiations, or in innuendoes - then people began to believe that maybe it’s not ours. We have to make it clear that there is nothing wrong with the Jewish People’s return to its homeland. The government has made its message mostly one of security – somewhat to our detriment.”
On Jerusalem:
“Jerusalem is known romantically as the City of Three Religions – but this is a serious mistake. Yes, there are many religions here, and Israel has been very tolerant towards them and protects the rights of all – but this doesn’t make this a city of three religions, any more than New York is a city of ten religions! The only religion that has always claimed Jerusalem as its central city throughout history is Judaism. For Islam to claim this city in any sense is totally absurd; they came to Jerusalem as invaders, just as they invaded other parts of the world – this is a ridiculous claim and yet we glorify it. We must emphasize that this is our city; we welcome others, but we will never divide it. This foolish claim of a universal city is the planting of the seeds of the division of Jerusalem.
On the Obama Administration and Israel:
“Most American Jews have coasted along, never seeing American commitments to Israel diminish; they have taken this for granted - and now might be an important time for American Jewry to recognize that there might be people like Obama and those in his Administration who will take advantage of any mistake made by Israel. Their agenda is to change the relationship with Israel and the Arabs. If Israel would, Heaven forbid, disappear or be seriously harmed, they would certainly not be horrified; the State Department, after all, considered the creation of Israel a major sin.”
On Israel advocacy:
“It is quite unusual in history for a nation to arise from the dust after 2,000 years and return to its original homeland. So we must explain this to the world: Just like the Scottish would not be relocated to Poland, the Jews belong in Israel and we do not have to share our land. By offering to share it, we weaken our claim, and this weakens us altogether.”
On the World Committee for the Land of Israel:
“We express our nation’s historical, legal, and Biblical claims to this land, without equivocation. We’re not here because we built kibbutzim 100 years ago or because of the Holocaust. We’re here because our forefathers have never forgotten this place ever since they were forcibly thrown out 2,000 years ago, and because we mourn it every year and every day, and because it is fundamental to Jewish Law and practice.
“The issue is not peace, because it doesn’t even look like the Arabs want peace, based on the way they’re talking and acting. They apparently want to conquer the entire world. So it could be that there won’t be peace. We have to talk instead about ‘rights.’ If a non-Jew wants to live in this Land, he will have rights, but not sovereignty… The two-state solution should be banned from our vocabulary.”
Wat hebben christenen met Jeruzalem (Israel) en wat is de wortel hiervan ?
In tegenstelling tot wat sommige kerken / geestelijke leringen beweren (namelijk dat het aardse Jeruzalem niet zo belangrijk meer is), geloof ik dat Israël (en zeker Jeruzalem) van levensbelang als teken van de tijd. Jeruzalem staat als een fundamentele basis voor de tijd dat de Messias verwacht wordt.
Israel Today 2009
De apostel Paulus schrijft in zijn tweede brief aan Timoteüs (3:1- 4): ‘Weet dat de laatste dagen zwaar zullen zijn. De mensen zullen egoïstisch zijn, geldzuchtig, zelfingenomen en arrogant. Ze zullen God lasteren, geen ontzag tonen voor hun ouders, ondankbaar zijn en niets heilig achten. Ze zullen harteloos zijn, onverzoenlijk, lasterziek, onbeheerst en wreed. Ze zullen het goede haten en onbetrouwbaar, roekeloos en verblind zijn. Het genot zullen ze meer liefhebben dan God.’
Als je deze opsomming van slechtheden ziet, vraag je je af wat dit met de laatste dagen, met de eindtijd, te maken heeft. Deze ‘tekenen’ zijn er immers altijd en overal geweest? Dat zijn geen boosaardigheden die pas in de eindtijd opkomen.
Jezus waarschuwt in zijn redes over de eindtijd (Matteüs 24, Marcus 13, Lucas 21) voor wetteloosheid die de overhand neemt, voor valse profeten en voor moeilijke tijden van tegenspoed, en Hij voorspelt oorlogen en geruchten van oorlogen, aardbevingen en hongersnoden en een wereldwijde prijsstijging.
Ook hier moeten we vaststellen, dat zulke verschrikkelijke dingen in de loop van de geschiedenis steeds weer zijn voorgekomen. Het is alsof er meerdere ‘laatste dagen’ of meerdere ‘eindtijden’ zouden zijn. Je hoeft je alleen maar aan het decadente Rome, de orgiën van de Borgiapausen en de massamoorden van Hitler, Stalin en Mao te denken.
Tenslotte vraag je je af welke tekenen van de eindtijd dan bindend zijn voor ons. Zijn er wel bindende tekenen van de laatste dagen?
Aan het eind van zijn opsomming van wat er allemaal in de eindtijd zal gebeuren, wijst Jezus op de vijgenboom: Israël. Zodra die uitloopt en bladeren krijgt – van vrucht is nog geen sprake – is het rijk Gods of het Messiaanse rijk nabij. Daarom is Israël het enige onvervangbare teken van de eindtijd dat er in geen enkele eerdere tijd geweest is. Daarom is Israël vandaag voor ons zo belangrijk.
Vanaf de verwoesting van de tempel in 70 n.Chr. en de verstrooiïng van het Joodse volk onder alle volken, tot de terugkeer van de Joden naar Sion en de daarmee verbonden stichting van de staat Israël in 1948, zijn er 1878 jaar verstreken.
Naar Bijbelse maatstaf omvat een generatie 27 jaar, want in de Oriënt heeft men zich op zijn laatst op de leeftijd van 27 jaar voortgeplant en kinderen gebaard, die een nieuwe kringloop beginnen. Deel je nu de 1878 jaar tussen 70 n.Chr. en 1948 door 27, dan is het resultaat zeventig generaties, waarin de Joden statenloos in den vreemde leefden. Daarom wijst Jezus op de vijgenboom, het beeld van Israël, omdat de profetieën over Israël pas in de werkelijke eindtijd in vervulling gaan. De overige tekenen van de laatste dagen, zoals Paulus ze opsomt en Jezus ze beschrijft, zijn alleen de ongunstige omstandigheden waarin de vijgenboom Israël zijn rol in de eindtijd zal gaan vervullen.
Ook aan Joodse zijde, waar men geen Nieuwtestamentische uitspraken over de eindtijd erkent, wijst alles op onze tijd.
Rond 1200 woonde er in Regensburg een Jood met de naam Juda Ben Samuël, bekend als Juda heChassied (Juda de Vrome). Voor hem was gebed en verbondenheid met God belangrijker dan studie van de Talmoed, wat hem tot een mysticus maakte (zonder overigens een kabbalist te worden). Zijn innerlijke heiliging bereikte hij door gebed, ascese en ootmoed. In deze geest schreef hij het veelgelezen ‘Boek der Vromen’ (sefer chassidiem) en het ‘Boek der Majesteit’ (sefer hakavod). Bovendien hield hij zich bezig met gematria (de interpretatie van woorden op grond van de getalswaarde van de Hebreeuwse letters).
Juda Ben Samuël berekende dat vanaf het jaar dat de Osmanen (Turken) Jeruzalem bezetten, het acht jubeljaren zou duren tot zij weer uit Jeruzalem verdreven zouden worden.
Dan zou Jeruzalem een jubeljaar lang niemandsland zijn en in het negende jubeljaar weer in de handen van het Joodse volk komen. Daarmee begint de Messiaanse tijd, waarin ook de vijgenboom Israël weer uitloopt.
Pas driehonderd jaar nadat Juda Ben Samuël dit had opgeschreven, veroverden de Turken in 1517 Jeruzalem. Omdat een jubeljaar vijftig jaar is en acht jubeljaren dus vierhonderd jaar zijn, moesten de Turken vierhonderd jaar na 1517 Jeruzalem weer verlaten. En dat gebeurde ook toen de Britse generaal Allenby in 1917 een eind maakte aan de heerschappij van de Turken over Jeruzalem. In de volgende vijftig jaar (een jubeljaar) was Jeruzalem van 1917 tot 1967 niemandsland (van 1917 tot 1947 onder Brits mandaat, daarna tot 1967 onder Jordaans bestuur) tot die dag, toen in 1967 Jeruzalem door Israël werd veroverd. Die dag begon in het negende jubeljaar als bij een voldragen zwangerschap. Toen brak het Messiaanse tijdperk aan, want sindsdien leven we in de ‘negende maand van de geboorteweeën’ van de komende Messias, de terugkerende Christus, Jeshua van Nazaret.
Katholieke kerk
http://www.verzet.org/content/view/471/69/
Jeruzalem in de islam?
Waarom is Jeruzalem een heilige stad voor de Islam? In de Koran komt de naam Jeruzalem niet voor. De profeet Mohammed is er waarschijnlijk nooit geweest. Toch hangt het belang van Jeruzalem voor de moslims samen met de band die er volgens hen tussen Mohammed en Jeruzalem bestaat. Mohammed had Jeruzalem nl. als plaats aangewezen waarheen men zich moest richten bij het bidden. Dit in navolging van Salomo en Daniël. Het heeft echter slechts enkele maanden zo gefunctioneerd. Al vrij snel is de Ka’ba in Mekka de gebedsrichting geworden. Dit feit kan dus niet een afdoende verklaring zijn voor de islamitische claim op Jeruzalem als heilige stad.
Een andere reden voor de band tussen Mohammed en Jeruzalem vinden we aangegeven in de Koran. We lezen er de volgende zegenspreuk: ‘Gezegend zij Allah die zijn knecht ’s nachts bracht van de heilige moskee naar de verste moskee.’ Met de eerste, gewijde moskee wordt bedoeld het heilige huis, de Ka’ba, in Mekka. De tweede moskee ziet op de gebedsplaats in Jeruzalem, de rots op het tempelplein. Op miraculeuze wijze zou Mohammed door de engel Gabriël naar een gevleugeld paard zijn geleid, waarmee hij naar Jeruzalem werd gebracht. Daar ontmoette hij zijn voorgangers Abraham, Mozes en Jezus.
Een andere uitleg van de genoemde zegenspreuk leest daarin de hemelvaart van Mohammed. Vanaf de rots zou de profeet ten hemel zijn gegaan, naar het heiligdom dat het verst verwijderd is. Van Mekka was die directe lijnverbinding naar de hemel er niet. Via Jeruzalem is Mohammed die weg gegaan. Zo heeft de traditie van de heiligheid van Jeruzalem die er in het jodendom en christendom al was, ook een plaats gekregen in de religieuze gedachten van de Islam.
Omstreeks het jaar 638 werd Jeruzalem veroverd door kalief Omar. Daardoor kreeg Jeruzalem nog meer betekenis voor de mohammedanen. De vele christelijke kerken en plaatsen die zich in Jeruzalem bevonden, vormden een uitdaging voor de moslims. Op het tempelplein werd, mogelijk van een bestaande Byzantijnse kerk, de Al-Aqsamoskee gebouwd. Die naam is een verwijzing naar de aangehaalde spreuk uit de Koran. De identificatie is duidelijk. Hiermee is gezegd dat de betekenis van Jeruzalem voor de moslims niet van politieke aard was. De heiligheid van Jeruzalem is voor de Islam gebaseerd op godsdienstige motieven.
Over die inname van Jeruzalem door de Arabieren zijn er verschillende tradities in omloop. In sommige verhalen komt de bedoeling naar voren om de rechten van de christenheid op de kerken te bevestigen. Zoals de vermelding dat de kalief niet in de Grafkerk zelf, maar op de trap had gebeden, om te voorkomen dat moslims zich hierop later zouden beroepen om de kerk in een moskee te veranderen. In Islamitische tradities wordt een andere voorstelling van zaken gegeven. Kalief Omar kwam op het tempelplein en zou daar de plaats hebben herkend waar Mohammed had gebeden!
Over de bouw van de koepel over de rots bestaat meer overeenstemming. Dat is gebeurd ter herinnering aan de nachtelijke reis van Mohammed. Door de oprichting van de rotskoepel, die werd voltooid in 691, werd het mohammedanisme gepresenteerd aan jodendom en christendom. Of sterker nog, daarmee proclameerde de Islam de wettige erfgenaam van beide godsdiensten te zijn! De rotskoepel is symbool voor het beheersen van het land door de Islam. Dit heiligdom moest mooier zijn dan de heilige grafkerk, om daarmee de triomf van de Islam boven het christendom uit te drukken. De teksten die aan de binnenkant van de rotskoepel zijn aangebracht, bevestigen de godsdienstige bedoeling. Een daarvan luidt: ‘Hij heeft niet verwekt en is niet verwekt.’ Dit is gericht tegen de christelijke opvatting, want in deze tekst wordt ontkend dat God een zoon kan hebben. Door deze godsdienstige motieven werd Jeruzalem na Mekka en Medina de derde heilige plaats in de Islam.
Hier stuiten we op een opmerkelijk verschil tussen het christendom en jodendom enerzijds het mohammedanisme anderzijds. In het jodendom en christendom liggen historische feiten ten grondslag aan de religieuze betekenis van Jeruzalem. We kunnen dan denken aan het koningschap van David. Jeruzalem is de stad waar Christus heeft geleden, is gestorven en opgestaan. In de Islam is het omgekeerde het geval. Eerst richtte zich hun geloof op Jeruzalem, en pas daarna kwamen de moslems zelf in de stad.
In de middeleeuwen worden de moslems uit Jeruzalem verdreven door de kruisvaarders. Aanvankelijk bracht die verovering bij de moslems geen hevige reactie te weeg. De verering van Jeruzalem als heilige stad leefde blijkbaar nog niet zo sterk. Later werd men zich bewust van de christelijke dreiging. In 1187 slaagt Saladin er in Jeruzalem op de kruisvaarders (de Franken) te veroveren. Toen verloor de stad haar christelijk karakter. Het kruis dat op de rotskoepel stond, werd onder luid gejuich verwijderd. De overwinning van de Islam is een feit. De moslems voelden zich verplicht de stad te beschermen tegen ongelovigen. Ze laten zich Jeruzalem niet zomaar weer afnemen. Dit wordt duidelijk onder woorden gebracht in een brief die Saladin aan Richard Leeuwenhart schrijft. Wanneer Leeuwenhart als kruisvaarder probeert Jeruzalem op de moslems te veroveren, schrijft Saladin hem: ‘Jeruzalem is veel meer van ons dan van u. In feite is het van groter betekenis voor ons dan voor u, omdat het de zetel is van de hemelvaart van onze profeet en de plaats waar de engelen zich verzamelen.’ Met een beroep op een godsdienstig motief wordt de aanspraak op Jeruzalem gemotiveerd. Jeruzalem moet behouden blijven voor de Mohammedanen als heilige plaats. Het wordt een pelgrimsoord voor hen. De heiligdommen van joden en christenen moeten worden bezocht alsmede de graven der profeten. Een gebed in ‘Al-Quds’ (de heilige stad) staat gelijk met duizend gebeden elders.
Een belangrijk gevolg van de kruistochten is dat de geest van de heilige oorlog levend wordt. De Al-Aqsa-moskee moet gezuiverd worden van de aanbidders van het kruis. De moslems worden aangemoedigd als gelovige strijders aan de djihad (heilige oorlog) deel te nemen. Dit wordt soms net als het bidden, vasten en aalmoes geven, als een godsdienstplicht beschouwd. De betekenis die Jeruzalem in de islamitische godsdienst heeft gekregen wordt door hen als volgt aangeduid. Jeruzalem was de woonplaats van onze vader Abraham, de plaats van waar de gezegende profeet Mohammed ten hemel steeg. Hier daalde de goddelijke openbaring neer. Het is het land waar de mensheid voor de dag des oordeels verzameld zal worden, de grond waar de opstanding der doden zal plaats vinden.
Voor meer informatie over de Islam:
http://brabosh.com/2010/05/22/islam-is-niet-compatibel/
Tot slot dit. Jeruzalem wordt vermeld in:
- de Tenach > 667 keer
- het Nieuwe Testament > 100 keer
- de Koran > geen enkele keer...
Toen dit feit vermeld werd in een debat in de Knesset, werd een Arabisch gedelegeerde ontzettend boos, maar feit is feit! Om feiten kan je niet heengaan 'alsof ze niet bestaan..'
Bijbelse beloften / voorwaarden voor Israel, als teken dat ze behoren aan Adonai
Zechariah 8:8
I will bring them back, And they shall dwell in the midst of Jerusalem. They shall be My people And I will be their God, In truth and righteousness.
Deuteronomium 6:4-9
Hoor, Israël! de HEERE, onze God, is een enig HEERE! Zo zult gij den HEERE, uw God, liefhebben, met uw ganse hart, en met uw ganse ziel, en met al uw vermogen. En deze woorden, die ik u heden gebiede, zullen in uw hart zijn. En gij zult ze uw kinderen inscherpen, en daarvan spreken, als gij in uw huis zit, en als gij op den weg gaat, en als gij nederligt, en als gij opstaat. Ook zult gij ze tot een teken binden op uw hand, en zij zullen u tot voorhoofdspanselen zijn tussen uw ogen. En gij zult ze op de posten van uw huis, en aan uw poorten schrijven.