# 'Jodengaaneraan' trending op Twitter
NIW13, 2012
30 januari 2012, Shevat 6, 5772

Op Twitter is onrust ontstaan over de term 'Joden gaan er aan' als bovenstaand omschreven. Hooligans van Feyenoord hebben deze hashtag ( # hiermee geef je aan dat je over een bepaald onderwerp wilt beginnen op Twitter) opgezet in aanloop naar de klassieker tegen Ajax, gisteren. De term werd al gauw een 'trending topic' hetgeen in Twittertaal betekend dat tienduizenden mensen hem in hun Twitterbestand hebben gebruikt. Wie op Twitter een 'hashtag' (een hekje) gebruikt kan zijn bericht delen met anderen die dezelfde hashtag gebruiken. Na een poosje waren er Twitteraars die dit een zeer onsmakelijk onderwerp vonden (persoonlijk wil ik deze term liever ook niet meer met name noemen). "Er mag rivaliteit zijn, maar dit kan gewoon niet", twitterde ene M.R. Ook Feyenoordsupporters waren het niet eens met de tag. "Als  Feyenoorder niets liever dan winst op 020, maar van een uitspraak als van deze hersenloze supporter word ik kotsmisselijk" zei R.B.

Het CIDI spreekt schande van de term en vindt dat het niets met voetbal te maken heeft. Omdat het gaat om duizenden daders, kan het CIDI hen onmogelijk allemaal laten vervolgen voor het gebruik van dit soort strafrechtelijke termen.

Sinds zaterdag is het geen trending topic meer. Desondanks zijn er veel Feyenoord supporters die de term op Twitter gebruiken. Waarschijnlijk zal de tag na de voetbalkraker nog weinig worden gebruikt.

Wist u dat zo'n 20% van de Duitse bevolking een latente afkeer heeft van Joden en dat veel Europese jongeren niet eens meer weten wat er feitelijk gebeurd is in Duitsland tussen 1940-1945? Daarom ter herinnering (of misschien voor het eerst) een stukje geschiedenis, hoe het zover heeft kunnen komen. De bron is eveneens uit dezelfde NIW als bovenstaand artikel.

Nethanyahu herdenkt Wannsee-conferentie

De Israelische regering heeft 'het recht, de plicht en de middelen' om vernietiging van het Joodse volk en de Joodse staat te voorkomen, aldus Nethanyahu zondag, tijdens de wekelijkse kabinetzitting. Tijdens de zitting herdacht het kabinet de 70ste verjaardag van de beruchte Wannsee-conferentie op 20 januari 1942.  Nethanyahu zei dat het vermogen van het Joodse volk om zichzelf te verdedigen 'het grootste verschil is tussen 2012 en 1942'. "Er is geen gebrek aan bittere vijanden" zei Nehanyahu. "De wil om het Joodse volk te vernietigen is niet veranderd. Wat veranderd is, is onze vastberadenheid om ons te verdedigen."
Vorige week bezocht de voorzitter van de Verenigde Chefs van Staven, Martin Dempsey, de hoogste Amerikaanse militair, Yad Vashem in Jeruzalem. In het gastenboek schreef hij dat de Amerikanen vastbesloten zijn om een nieuwe Holocaust te vermijden. "We leggen ons er op vast dat zo'n menselijke tragedie nooit meer mag plaats vinden."

De Nazi-top besloot tijdens de Wannsee-conferentie officieel tot ' Endlösing van het Joodse vraagstuk'. Dit was een formele bevestiging van wat in de praktijk al begonnen was.  De Kristallnacht in 1938 is hier een heel heftig voorbeeld van: http://www.youtube.com/watch?v=uine5MhOc0I  Richard Heydrich presenteerde een vermoedelijk door Hitler goedgekeurd plan om de Joodse bevolking van Europa en Frans Noord Afrika  naar de door Duitsers bezette gebieden in Oost Europa te deporteren. Joden zouden worden ingezet bij het aanleggen van wegen, waarbij ze, zo was uitdrukkelijk de bedoeling (!), de dood zouden vinden en 'lukte dat niet', dan werden ze daarna gedood.  Het verslag was van Adolf Eichmann. De vernietiging van Joden in concentratiekampen, die vanaf 1942 plaats zouden vinden, werd tijdens die sessie niet expliciet besloten. Het gebouw bij Wannsee, een meertje bij Berlijn, is anno een monument voor Holocaustslachtoffers.  http://www.ec4i.org/learnfromhistory/  Slechts één man wilde niet tekenen voor een dergelijk vernietigingsplan (een jurist) en dit kostte hem zijn reputatie en alles wat hij had. Slechts één man durfde te zeggen wat hij dacht. Soms hebben enkelingen gelijk...

Wat minder bekend is, is dat 75% van de Nederlandse Joodse families verloren is gegaan door toedoen van 'gehoorzame medeburgers' ('je moet toch je overheid eren....'  Zelfs als dat ten koste gaat van een mensenleven??)   Nederlandse politie, NSB en bestanden waarin deze families waren opgenomen. Als u de gelegenheid hebt, gaat u Süskind kijken alstublieft in de bioscopen. Deze film draait momenteel.

Ook in de Oekraïne zijn duizenden Joodse burgers omgekomen, maar hier is helaas te weinig van bekend in dit gedeelte van Europa. Ik heb hier beelden van gezien bij Christenen voor Israel en het was hartverscheurend wat hier gebeurd is. Jonge kinderen werden onder het ijs geschoven of moesten zelf onder het ijs kruipen, om maar een 'zo snel mogelijke dood te bevorderen...'  Er zijn heuvels in de Oekraïne waar duizenden mensen onder begraven liggen. Ooggetuigen werd pas door medewerkers van Christenen van Israel anno 2011 gevraagd over de toedracht. Tot dan toe was er niemand die ooit om ooggetuigenverklaringen had gevraagd, sinds het eind van de oorlog. Dit is hun verhaal: De mensen moesten zich ontkleden en alles van waarde inleveren. Kleine jongens uit de buurt werden  gedwongen kleding, sieraden andere kostbaarheden te verzamelen (onder wapentoezicht) en te brengen bij de  Duitsers...  Mannen en vrouwen, oud en jong, door elkaar heen werden op onwaardige wijze bejegend!  Kleine kinderen werden voor de ogen van de moeders in de lucht gegooid en als schietschijf gebruikt...  De mensen moesten sardientjesgewijs (in groepen) in de kuil gaan liggen of werden vanaf de rand van de kuil standrechtelijk neergeschoten. Standaard was ' één schot per Joodse man, vrouw of kind' (dodelijk of niet...). De grond zag rood van het bloed.. De aarde bewoog nog steeds na drie dagen...  Heden ten dage wil er nog steeds niets (!)  groeien op deze 'doodsgronden'. In de jaren tachtig verschoof de grond door een aardbeving en stroomde de modder met alle nog aanwezige botten en menselijke resten het dorp binnen...  Een overtuigender bewijs van wat hier had plaats gevonden 40 jaar eerder, had niet kunnen voorkomen.

Deze verhalen niet willen weten is je kop in het zand steken voor antisemitisme dat steeds meer de kop opsteekt!  Nu kunnen we het tij nog keren als volk van Nederland en Europa. Nu is het nog mogelijk om haatzaaierijen en geweld te stoppen. De Holocaust sluimerde ook al tientallen jaren, voor de ellende losbrak! 

Voor meer informatie:

Lvov
http://www1.yadvashem.org/yv/en/education/languages/dutch/encyclopedia/2.asp

Lvov (in het Pools, Lwow; in het Oekraïens, Lviv; in het Duits, Lemberg) Stad in Oost-Galicië, nu deel uitmakende van de Oekraïne. Voor de Tweede Wereldoorlog stond Lvov onder Pools bewind, maar werd ook opgeëist door Oekraïense nationalisten.
In 1939 woonden er 110.000 Joden in Lvov, een derde van het totale inwonertal van de stad.
Op basis van de voorwaarden van het nazi–Sovjet pact dat net voordat de oorlog uitbrak werd getekend, bezetten de Sovjets in September 1939 de stad Lvov.
Spoedig kwamen er 100.000 Joodse vluchtelingen aan uit het door de Duitsers bezette westelijke gebieden van Polen.
In juni 1941 viel Duitsland zijn vroegere bondgenoot de Sovjet-Unie aan. Direct na hun aankomst in Lvov werd begonnen met het doden van van de Joden.
Begin juli waren er 4.000 Joden gedood, meestal door de Oekraïense collaborateurs. Enige dagen later hielden de Oekraïeners weer een pogrom, waarbij 2.000 Joden werden omgebracht.
Eind juli werd een Judenrat geïnstalleerd. De voorzitter, Joseph Parnes, weigerde Joden over te dragen voor de concentratiekampen en werd hiervoor eind oktober gedood. De hele zomer door werden Joden naar dwangarbeiderskampen gestuurd, synagogen verbrand en Joodse bezittingen geplunderd.
In November werd er een getto geïnstalleerd. Er werden tienduizenden Joden samen gestopt; ongeveer 5.000 zieke en oude Joden werden tevoren gedood, om overbevolking in the getto te voorkomen.
In maart 1942 hielp de Judenrat de Duitsers om lijsten op te stellen van Joden die gedeporteerd moesten worden. De maand daarop werden 15.000 Joden naar Belzec gestuurd.
De hele zomer van 1942 door werden 50.000 Joden naar Belzec gedeporteerd en naar Janowska, een kamp binnen de stadsgrenzen, overgebracht.
In september werden de overgebleven Joden naar een kleiner getto overgebracht en in november werden deze onproductieve Joden naar Janowska of Belzec getransporteerd of vermoord.
In januari 1943 werd de Judenrat ontbonden, van het getto werd een werkkamp gemaakt en 10.000 Joden zonder werkvergunning werden gedood.
In mei en juni begonnen de Duitsers ook met het vermoorden van Joden die wel een werkvergunning hadden. Een kleine ondergrondse groep probeerde zich te verdedigen en doodde verscheidene nazi’s.
Enkele leden van de groep slaagden erin de partizanen in het bos te bereiken. In 1944 werd Lvov bevrijd; enige honderden Joden kwamen uit hun schuilplaats.

Babi Yar
http://www1.yadvashem.org/yv/en/education/languages/dutch/encyclopedia/2.asp

Ravijn in het noordwesten van Kiev, de hoofdstad van Oekraïne, waar in 1941 meer dan 50.000 Joden werden vermoord.
De Duitsers namen Kiev op 19 september 1941 in. Een week later besloten zij de Joden in de stad massaal om te brengen. Op 28 september kregen de Joden het bevel zich de volgende morgen te verzamelen om ergens anders te worden gevestigd. Zij moesten naar het ravijn marcheren en toen ze de plek hadden bereikt moesten ze al hun waardevolle spullen afgeven. Vervolgens moesten ze hun kleren uittrekken en in groepjes van tien naar de rand van het ravijn lopen. Op het moment dat ze de rand van het ravijn bereikten werden ze neergeschoten door Einsatzkommando 4a en Duitse en Oekraïense politieagenten. Aan het einde van de dag werden de lichamen bedekt met een dunne laag modder. Na twee dagen schieten waren er 33.771 Joden gedood.
De daaropvolgende maanden werden nog duizenden anderen omgebracht bij Babi Yar, onder wie Joden, zigeuners en Russische krijgsgevangenen. In totaal werden zo’n 100.000 mensen vermoord. Degenen die trachtten zich te verbergen werden door de Oekraïners aan de Duitsers uitgeleverd. In juli 1943 keerden de Duitsers terug om het bewijs van de massamoorden te vernietigen als onderdeel van Aktion 1005.  Vanwege het gruwelijke werk lieten ze dit aan gevangenen over. Zij moesten de lijken uit de massagraven blootleggen. Daarna werden de verstrengelde en vergane lijken uit elkaar gehaald. Om dit werk te vergemakkelijken  en te versnellen, hadden de Nazies speciale tangen gemaakt, die onder de kinnen van de  lijken moesten worden geslagen. Zo konden ze meestal worden verwijderd. Soms moesten er ook nog bijlen en zelfs dynamiet aan te pas komen. De stanks was verschrikkelijk. Nadat de lijken uit het massagraf waren gehaald, werden gouden tanden en kiezen verwijderd. Vervolgens werden de lijken gecremeerd en vermaalde men de overgebleven beenderen. Ondanks verwoede pogingen om alle sporen uit te wissen, slaagden de Nazies er niet in, omdat een aantal gevangenen wisten te ontsnappen. Er was ook sprake van overlevenden en ooggetuigen uit deze hel. Zij wisten precies wat zich hier had afgespeeld. De componist Sjostakovitsj heeft hier een muziekstuk over geschreven, de dertiende symfonie Babi Jar. Dit wordt van begin tot eind gezongen. Het is een niet mis te verstane aanklacht tegen het antisemitisme in de Sovjet Unie. Een mens kan zich verlagen tot het niveau van een dier en zelfs een dier is nog genadiger als de mens in een aantal gevallen. Dat blijkt hier maar weer uit... Pas in 1974 werd een gedenksteen voor de vermoorden opgericht bij Babi Yar. 
http://deutsches-filminstitut.de/blog/goeast-praesentiert-babi-jar-das-vergessene-massaker/

Met dank aan Yannick Servais voor zijn inzet en bijdrage aan het tot standkomen van deze beknopte encyclopedie.

---

Encyclopedia of the Holocaust, In Association with Yad Vashem, The Holocaust Martyrs' and Heroes' Remembrance Authority, Dr. Robert Rozett and Dr. Shmuel Spector, Editors, Yad Vashem and Facts On File, Inc., Jerusalem Publishing House Ltd, 2000.




Tot zover deze historische (recente) feiten. 

Nog een link:  http://www.auschwitz.nl/

In de hoop op een toekomst waarin we elkaar in de waarde laten en onze stem laten horen als het terecht is!

Alles is in het werk gesteld om de stad Jeruzalem te vernietigen en haar nagedachtenis uit te wissen. Maar zijn plan is niet gelukt noch zal het ooit lukken, want het is de stad van de Grote Koning! De psalmist spoort ons in psalm 122:6 aan om te bidden voor Jeruzalem: "Bidt voor de vrede van Jeruzalem, mogen wie u liefhebben, rust genieten."

Sjimon bar Kochba

Sjimon bar Kochba  was een Joodse verzetsleider. Hij leidde de naar hem vernoemde Bar Kochba-opstand tegen het Romeinse Rijk en zijn keizer Hadrianus in de jaren 132 tot 136. Door sommige Joden werd hij tijdens de opstand gezien als de messias.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bar_Kochba-opstand

Volgens Cassius Dio kwam Bar Kochba in opstand nadat Hadrianus in 130 de bouw van de stad Aelia Capitolina in 130 op de puinhopen van het zestig jaar eerder, tijdens de Joodse oorlog, verwoeste Jeruzalem had gelast. In hoeverre dit de aanleiding tot de opstand was, staat te bezien; de Historia Augusta noemt als vonk in het kruitvat, Hadrianus' verbod op het verminken van geslachtsorganen (een aanval op de cultus van Cybele en op de joodse besnijdenis. Besnijdenis bij mannen is overigens niet vergelijkbaar met verminken, hier is alleen sprake van bij vrouwenbesnijdenis, lees het volgende rapport ).

Hij wist de Joodse onafhankelijkheid te verdedigen gedurende zo'n vier jaar. De begindatum, 132, lijkt vast te staan; de laatste bekende door Bar Kochba geschreven brief dateert van 6 november 135, maar Hadrianus nam pas in de loop van 136 de eretitel "imperator" aan, die pas werd aanvaard na een overwinning.

Quintus Tineius Rufus, die bij het uitbreken van de opstand gouverneur van Judea was, slaagde er niet in Bar Kochba's opstand een halt toe te roepen. Zijn opvolger Sextus Iulius Severus maakte met de Romeinse legioenen XXII Deiotariana (tijdens de strijd vernietigd), II Traiana, VI Ferrata en X Fretensis na een zeer bloedige strijd echter een einde aan Bar Kochba's staat. Bar Kochba zelf werd in zijn laatste bolwerk, het fort van Betar, het huidige Battir bezuiden Jeruzalem, samen met alle andere verdedigers gedood. De oude naam Provincia Iudaea werd gewijzigd in Syria-Palaestina. De joodse bevolking concentreerde zich nadien in Galilea.

De Bar Kochba-opstand (mered bar kokhba) of de Tweede Joodse Opstand was een opstand van Joden in de provincie Judea tegen de Romeinse overheersers. De opstand had plaats van 132 tot 136 en stond onder leiding van Sjimon bar Kochba. Deze werd uitgeroepen tot Messias en de verwachting was dat hij Israel als natiestaat zou hervestigen. Hij slaagde hier voor een korte tijd deels in. Delen van Judea waren korte tijd onafhankelijk totdat twaalf Romeinse legioenen het land binnenvielen en de opstand neersloegen. Daarna werd het Joden op straffe van de dood verboden om in Jeruzalem te komen.

De oorlog droeg ook bij aan het ontstaan van een definitieve kloof tussen het christendom en het jodendom. Dat deel van de Joodse bevolking die Jezus van Nazareth als de Messias (de redder) zagen, steunden Bar Kochba daarom niet in zijn opstand (volgens de geschiedkundige boeken).

Na de eerste mislukte Joodse opstand in het jaar 70 deden de Romeinen er alles aan om een nieuwe opstand te voorkomen. Daarom was er permanent een legioen, namelijk X Fretensis, gelegerd in Judea. Ook had Judea een Praetor in plaats van de gebruikelijke proconsul. In 130 bezocht keizer Hadrianus Jeruzalem. Deze stond sympathiek tegenover de Joden en beloofde daarom de ruïnes van de stad Jeruzalem te herbouwen. De Joden voelde zich bedrogen toen bleek dat hij van de stad een Romeinse metropool wilde maken en dat er op de plek van de Tweede Tempel een tempel voor Jupiter werd gebouwd. In 131 hield gouverneur Tineius Rufus een ceremonie voor de bouw van de nieuwe stad die de naam Aelia Capitolina zou krijgen. De spanning nam toe toen Hadrianus de besnijdenis, het joodse geboorteritueel verbood. Als hellenist zag hij dat als verminking van het lichaam.

Nadat de tempel was vernietigd was het Sanhedrin, de joodse religieuze raad, gezeteld in Jafna. Vanuit daar gaf zij geloofsinstructies, zowel aan Joden in Judea als aan Joden in de diaspora. De invloedrijke rabbi Akiva verklaarde dat hij geloofde dat Sjimon bar Kochba, een van de Joodse aanvoerders, mogelijk de messias was. Dit baseerde hij op Numeri 24:17 waar staat dat er een "ster uit Jakob zal voorkomen". (De naam Bar Kochba betekent “zoon van een ster” in het Aramees).

De Joodse leiders wilde leren van de fouten die gemaakt waren bij de opstand ruim zestig jaar eerder. In 132 verspreide de opstand zich snel vanuit Modi'in door het hele land. Hoe groot het gebied is waar de opstand plaats had is onbekend. Waarschijnlijk beperkte het zich tot Judea en delen van Samaria. De opstandelingen moeten al snel een aantal vestigingen, waaronder Herodium, hebben veroverd. Daardoor werd het Romeinse garnizoen in Jeruzalem afgesneden en kon makkelijk worden verslagen. Een openlijke strijd werd zoveel mogelijk vermeden. De Joden voerden zoveel mogelijk een guerrilla-oorlog vanuit strategische posities. De Romeinen waren hier niet tegen opgewassen, maar dit kwam ook door de betrekkelijk kleine omvang van hun leger. Voor ruim twee-en-een-half jaar was er een onafhankelijke Joodse staat gevestigd. Bar Kochba kreeg de naam Vorst van Israël. Het publieke leven vervolgde zijn weg. Er werden contracten gesloten en er kwam zelfs een eigen munt.

De opstand verraste keizer Hadrianus. Deze riep zijn generaal Sextus Julius Severus uit Brittannië terug en troepen werden vanuit het hele rijk – zelfs tot vanaf de Donau – bij elkaar verzameld. De Romeinen verloren veel troepen bij het neerslaan van de opstand. Deze generaal gebruikte de techniek van de opstandelingen op te jagen en wanneer zij zich in grotten verschansten, in te sluiten. Door gebrek aan voedsel moesten de opstandelingen zich dan uiteindelijk overgeven. Na Jeruzalem te hebben verloren trok Bar Kochba zich met de resten van zijn leger terug in het fort van Betar. Betar was vrij gemakkelijk te verdedigen, omdat deze vesting aan drie kanten was omringd door ravijnen, terwijl aan de vierde zijde een soort vestinggracht was. Na de val speelde zich tal van bloedige taferelen af. Hierbij verloren Bar Kochba en rabbi Akiva waarschijnlijk het leven. De Romeinen stonden achteraf de Joden niet toe hun doden te begraven.

Volgens Cassius Dio verloren 580.000 Joden het leven en werden 50 gefortificeerde steden en 985 dorpen bij de opstand vernietigd. De Talmoed spreekt over miljoenen doden, maar dit is onwaarschijnlijk omdat het land vermoedelijk niet zoveel inwoners had. Ook de Romeinen leden grote verliezen. In het schrijven van Hadrianus aan de Senaat liet hij een vaste standaardzin weg: "Als u en uw kinderen in goede staat van gezondheid zijn, dan is het goed. Ik en mijn leger verkeren in een goede staat".

Na de opstand verbood Hadrianus alles wat met het joodse geloof te maken had. De sabbat en besnijdenissen werden verboden en hij doodde een groot aantal Joodse geleerden. Ook werden religieuze boekrollen op de Tempelberg verbrand. Daar kwamen ook twee standbeelden te staan, één van hemzelf en één van Jupiter. Het land kreeg de nieuwe naam Syria Palaestina. Jeruzalem kreeg definitief de nieuwe naam Aelia Capitolina en het werd Joden verboden op straffe van de dood de stad te betreden. Hij slaagde er echter niet in het joodse geloof te laten verdwijnen. Dit kwam omdat het grotendeels al gecentreerd was rondom de synagoges en Joden over het hele Romeinse Rijk woonden.

Chronologie Christendom, Jodendom, Filosofie

Vanaf de tijd der grote Griekse filosofen
8 augustus - 20 februari  2012  >>  afgerond voor zover er geen nieuwe ontwikkelingen zijn...

Dit is een heftig document, samengesteld uit meerder bronnen. Het zal misschien nodig zijn om het een paar keer met tussenpozen door te lezen om een goed begrip te krijgen van wat zich afgespeeld heeft in het verleden?  Het toont de kerkgeschiedenis (tot deze eeuw) in detail. Met name hoe de strategie van de katholieke kerk in beginstadium (en later) er op gericht was om het Jodendom uit te roeien. Ook het ontstaan van de islam is  opgenomen in de lijst met data. Misschien is de term christendom wel te algemeen gekozen en had ik het de naam  'Machtssysteem van de katholieke kerk' door de eeuwen heen moeten geven? Echter zo heb ik het niet gevonden op internet.

Wat wel gezegd moet worden is dat wat de katholieke kerk gepromoot heeft in het verleden (o.a.) bij monde van Augustines, zondermeer is meegenomen in het gedachtengoed van Maarten Luther en geresulteerd heeft (in het verleden en nu) in leerstellingen zoals die gehanteerd werden (en nog worden) in allerlei geloofsrichtingen. Ook Calvijn stond bekend om zijn afwijzing van het Joodse volk als volk van het Boek. Ik spreek hier over de vervangingstheorie. Dit houdt in dat het bestaansrecht van de Joden als Volk (van de Eeuwige) afgeschreven werd (wordt) als bijbels gegeven in veel kerken, terwijl de oude Geschriften hier een totaal ander beeld over geven. Door een afschrikwekkende combinatie van:
- de mening van Luther over de Joden (als ze zich niet bekeerden tot het christendom) http://nl.wikipedia.org/wiki/Maarten_Luther#Luther_en_het_antisemitisme (Drie Stromingen op deze website)
- Hitlers' wens om een volk te vernietigen
- en de adviezen van de Groot Mufti van Berlijn http://www.tzion.nl/page/mufti-of-berlin aan Hitler, kwam een wanstaltig en uiterst ellendig uitroeiingsprogramma (op miljoenen mensen) tot stand. Dit zijn de historische feiten.

De vraag anno 2011 is, waar het huidige anti-semitisme op gebaseerd is? Persoonlijk denk ik dat negatieve berichtgeving hier aan bijdraagt. De meeste Nederlanders zijn niet juist geïnformeerd over de feiten. Er wordt op een rare manier gesold met persberichten over Israel.  Er is ooit een uitspraak gedaan, die gaat als volgt: 'Als de Palestijnen vandaag de wapens massaal neerleggen, is er morgen vrede in het Midden Oosten. Als de Joodse Staat haar wapens vandaag nog neerlegt, is er overmorgen geen Joodse Staat meer.'  Helaas is het zo dat Arabieren alle vrijheden hebben in Israel (als ze goed willen), maar gaat dat niet op voor Joden die in Arabische gebieden willen wonen. Ze zijn er niet welkom!

Er zijn geen  geschiedkundige/archeologische documenten aanwezig van een volk dat heeft bestaan met de naam Palestijnen (of een staat Palestina), laat staan dat Jeruzalem daar de hoofstad van was. Jeruzalem wordt niet met name genoemd in de koran, terwijl Israel als volk en de voorvaderen Abraham, Izaäk en Jacob al heel vroeg genoemd worden in autentieke Joodse geschriften. Deze zijn ondermeer gevonden in de grotten van Qumran  http://www.allaboutthejourney.org/dutch/wat-zijn-de-dode-zee-rollen.htm  Er zijn nagenoeg weinig tot geen verschrijvingen waar te nemen die de betekenis van de oude Schriften anders maakt als dat het vandaag de dag in de bijbel terug te vinden is. Palestina wordt overigens wel genoemd als een Romeinse naam vanaf 135 n.C. voor Judea als een woordspeling door Romeinse overheersers. Sion daarintegen wordt in de Schriften op talloze plaatsen in vier verbanden genoemd, namelijk als: 
- berg
- volk
- land 
- stad

In psalm 83:7-9 wordt gesproken over: de tenten van Edom (Zuid Jordanië en de Palestijnen), de Ismaëliten (Saöedi Arabië en overige arabieren) Moab (centraal Jordanië, Palestijnen) en de zonen van Hagar (Egypte), Ammon (Noord Jordanië en de Palestijnen), Amalek (Sinaï), Filistea (Gaza, Hamas) en de bewoners van Tirus (Zuid Libanon, Hezbollah), zelfs Assyrië (Syrië en Irak) heeft zich aangesloten en de hand gereikt aan de zonen van Lot (Moab en Ammon/Jordanië en de Palestijnen).

Al deze volken zijn het over één ding eens: 'er is geen plaats voor de zonen en dochters van Abraham, Izaäk en Jacob'. Al generaties lang niet. Overigens toont deze psalm ook aan dat de G-D van Abraham, Izaäk en Jacob niet de god is van deze volken.
Psalm 83:4,6:  Zij maken listiglijk een heimelijken aanslag tegen Uw volk, en beraadslagen zich tegen Uw verborgenen. 5 Zij hebben gezegd: Komt, en laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn; dat aan den naam Israels niet meer gedacht worde. 6 Want zij hebben in het hart te zamen geraadslaagd; tegen U hebben zij een verbond gemaakt.
Bron: Steen door de ruit (Bart Repko)

Op de 9e Av in 586 (Joodse jaartelling)  is er een aanwijsbare Tempel vernietigd, waarna een periode van 400 jaar verlatenheid aanbrak. (Ezechiël 36:8). Sion is vertrapt, geplunderd en verwoest in het verleden en in 1948 opnieuw teruggegeven aan het verstrooide Joodse volk, geheel volgens de voorzeggingen in de boeken van Daniel, Jesaja, Psalmen en Ezechiël .  De tijd en het moment waarop de staat Israel is uitgeroepen, komen exact overeen met bijbelse (oud testamentische) voorzeggingen. Eén van deze teksten gaat over de geboorte van de staat Israel.
Jesaja 66: 8: 
8 Wie heeft ooit zoiets gehoord? Wie heeft iets dergelijks gezien? Zou een land geboren kunnen worden op één dag? Zou een volk geboren kunnen worden in één keer? Maar Sion heeft nauwelijks weeën gekregen of zij heeft haar zonen al gebaard.

Een korte versie van de geschiedenis van Jeruzalem:
Jerusalem: 4000 Years in 5 Minutes
12 september 2011, Elul 13, 5771
http://www.youtube.com/watch?v=2mR2W43t6tI&feature=related
Historische feiten:
http://www.youtube.com/watch?v=55GR84ITI6w  (volledige video)
http://www.youtube.com/watch?v=4ygHwwOjp-c  (verkorte versie)
http://www.youtube.com/watch?v=xU9CauJP4Pg&NR=1


460-399   voor de jaartelling    Socrates
427-347   voor de jaartelling     Plato

Rond 450  voor de jaartelling    
Nehemia herbouwt stadsmuren Jeruzalem
Ezra rondt herbouw tempel af.

384-322 voor de jaartelling
Aristoteles

ca. 300 voor de jaartelling
Ptolemaeus I, veldheer van Alexander de Grote, verovert vanuit Alexandrië Palestina.

250 v.C. - 100 voor de jaartelling 
Codificatie van Oude Testament (Septuagint)

ca. 200 voor de jaartelling
De Romeinen hebben de macht van de Ptolemeërs in de regio gebroken, waarop de Seleuciden vanuit Syrië Palestina veroveren. De Joden hopen op zelfstandigheid (culminatie van die gedachte in 70 en 133-5 N.C.).
Opkomst van de Saduceeën en Farizeeën.

ca. 160 voor de jaartelling
o.l.v. Judas Makkabeüs verslaan de joden de Seleuciden.
De Romeinen o.l.v. Pompejus nemen Jeruzalem in.
In Rome is op dat moment al een Joodse gemeenschap.

De Romeinse gemeenschap is  de oudste Joodse gemeenschap in Europa. Tot 1870 (na het jaar 0) was het streven om de Joden te laten assimileren met de Romeinse bevolking of er was sprake van 'niet geaccepteerd zijn in het straatbeeld van Rome', inquisitie of vervolging. Echter de volksnormen en waarden bleven juist hierdoor overeind staan. Tot die tijd leefden de Joodse bevolking in de getto's. Na 1870 werd de macht van de paus ingedamd, omdat Italië een koninkrijk werd en kregen zij volledig burgerschap. Pas in 1965 gaf paus Johannes XXIII de Nostra Aetate uit. Dit was een verklaring uit over de verhouding van de katholieke kerk ten opzichte van de niet-christelijke godsdiensten. De verklaring leidde een nieuw tijdperk in en voor het eerst in de geschiedenis veranderde er iets in de relatie tussen het Joodse volk en de kerk. Voor het eerst in de geschiedenis (van 2000 jaar)  nam de kerk openlijk afstand van het standpunt dat de Joden schuldig zouden zijn aan het kruisigen van Jezus. Dat hij het echt meende, bleek uit zijn komst naar de grote Romeinse synagoge, waar hij na afloop van een shabbatsdienst de aanwezigen zegenden. Paus Johannes Paulus II was de eerste paus ooit, die een dienst in de Tempio Maggiore di Roma bijwoonde.

37-4 voor de jaartelling / begin jaartelling
Herodes de Grote, koning der joden, viervorst namens Rome, voert een wreed beleid, o.a. kindermoord te Bethlehem (aldus het Nieuwe Testament). 

6 - 4
Geboorte van Jezus

4 v.C.-39 n.C.
Herodes Antipas bestuurt Galilea en Perea. Hij laat Johannes de Doper terechtstellen.

ca. 26-30/33/36
Actieve periode Jezus, beschreven in de vier evangeliën.
Historisch bewijsbaar avondmaal en doop.

32- ca. 36
Bekering van Saulus/Paulus

40
Joden op Cyprus nemen niet-Joden op in Christelijke gemeente als volwaardig lid: de eerste niet geheel Joodse Christelijke gemeente.

ca. 50
'Apostelconcilie' (ook wel apostelconvent) te Jeruzalem: besloten wordt dat niet-joodse christenen zich niet aan de joodse rituele voorschriften hoeven te houden. (Dit is van mensen uitgegaan en nooit vanuit de Torah aangetoond..)

55
Brieven van Paulus geschreven.

66
begin van de Joodse opstand tegen de Romeinen; de Joodse bijbel heeft rond die tijd haar definitieve vorm gekregen.

67
Marteldood van Petrus en Paulus, te Rome

70
Jeruzalem inclusief de Tempel verwoest (door keizer Titus); Palestina raakt grotendeels ontvolkt. Slachting onder de inwoners. De Romeinen kappen hierbij honderdduizenden bomen om en strooien zout in de akkers om de Joden te straffen voor hun rebellie. Tienduizenden worden gedeporteerd of in slavernij gevoerd. 
Begin van Tannaïem.
Ontstaan van de evangelies van Marcus, Mattheüs en Lukas, en de brief aan de Hebreeën.

75
De Romeinse veldtocht gaat naar verder naar het zuiden. Eerst valt Herodian, vervolgens Qumran. De verdedigers van Qumran zien nog kans de religieuze boeken voor de aanvallers te verstoppen. In 1947 worden deze boekrollen weer gevonden (Dode Zee-rollen).  Opvallend is dat zowel de moderne Hebreeuwse geschriften als de Dode Zee-rollen tekstueel volledig overeenkomen. De teksten zijn vrijwel identiek.
Als laatste bolwerk valt Massada. Hier wordt collectief zelfmoord gepleegd.

90
De Rabbijnen Jochanan ben Zakkai en Gamaliël herstellen het Sanhedrin en verbannen de Christen-Joden uit de synagoges.

90-100
Openbaring van Johannes, brieven van Johannes en het evangelie van Johannes en Handelingen (80-100).

91
Paus Clemens geeft de Joden de schuld van de christenvervolging.

98-117
Ignatius, bisschop van Antiochië schreef: " Want als wij nog steeds Judaïsme in praktijk brengen, geven we toe dat we G-Ds gunst niet ontvangen hebben" en hij waarschuwt dat 'het verkeerd is te spreken over Jezus Christus en te leven als Joden'.

100-200
Apologeten: Justinus.Kanon-vorming (Chr.). Christendom naar Europa, maar verdween weer door volksverhuizing.

117
De nieuwe Romeinse keizer Hadrianus verpletterd nieuwe Joodse opstanden en verbiedt besnijdenis en andere Joodse essentiële gebruiken.

125
Een eerste geregistreerde melding over christenen uit de heidenen, die hun gebed richten tot Maria (de moeder van Jezus).

132
In Eretz Israel begint de tweede Joodse opstand tegen Rome, onder Sjimon bar Kochba, door rabbijn Akiva 'Messias' genoemd. De christenen houden zich afzijdig.

133-135
2e Joodse opstand onder leiding van Simeon Bar Kochba.

135
Rome bedwingt de opstand en er vallen circa 600.000 doden. Talloze anderen worden gedeporteerd of in slavernij gevoerd en vele Joodse religieuze en politieke leiders (waaronder rabbi Akiva en zijn dicipelen) geëxecuteerd. Jeruzalem wordt geheel verwoest en in Romeinse stijl weer opgebouwd. Het heet dan "Aelia Capitolina". Judea krijgt de naam Palestina!  De na de  verwoesting deels herstelde Tempel  wordt gewijdt aan Zeus. De niet-Joodse  Marcus wordt bisschop van de christen-joden in Jeruzalem. Dit is een zeer belangrijk precedent, want zijn 15 voorgangers waren allen Torahgetrouwe Joden!!

175
De term 'Oude Testament' wordt voor het eerst gebruikt in Sardes.

185
Kerkvader Origenes verbiedt theologische studie op basis van Joodse bronnen.

200-300
Niet-Joden in de meerderheid in Christelijke kerk; kennis van Grieks neemt af.
Plotinus

200
Keizer Severus verbiedt toetreding tot het Jodendom.
Misjna gevormd.

201
In Syrië wordt de eerste specifieke kerk gebouwd.

230
Tosefta gevormd; eind Tannaïem, begin Amoraïem (Jodendom).

260
Eerste gedocumenteerde gebed van christenen tot de 'heiligen' Petrus en Paulus.

300-400
In de christelijke gemeenschap is overeenstemming ontstaan over het Nieuwe Testament.

306
De synode van Elvira verbiedt Christenen om met Joden te eten, te leven of te huwen.

311
Keizer Galerius maakt een eind aan de christenvervolgingen.

312
In navolging van zijn moeder Helena bekeert de nieuwe keizer Constantijn zich tot het Christendom. Hij blijft in werkelijkheid echter tot zijn dood een aanhanger van het veelgodendom....

313
De keizers Constantijn en Licinius verlenen het christendom dezelfde rechten als andere godsdiensten in het Romeinse rijk (Edict van Milaan). De positie van de Joden verslechtert.

315
Constantijn geeft anti-Joodse edicten uit, waaronder een verbod op toetreding tot het Jodendom.

321
Constantijn roept de zondag uit tot de officïele christelijke rustdag. Onder Constantijn (de keizer van Rome) begonnen zich grote veranderingen voor te doen. Orders gingen uit in  het gehele rijk, dat de vervolgingen moesten worden stopgezet. De kerk werd op wereldniveau erkend en verkreeg macht. Hier moest een hoge prijs voor worden betaald. Het christendom kwam oog in oog te staan met het Babylonische heidendom in zijn diverse vormen, zoals het zich gevestigd had in het Romeinse rijk. Er werden met dat heidendom heel wat compromissen gesloten. De kerk was niet langer gescheiden van de staat, maar werd tot deel van het toenmalige wereldstelsel. Het christendom was voor Constantijn een middel, geen doel. Hijvoerde in zijn koninkrijk (dat voortdurend verdeeld was) een politiek van verzoening om beide partijen samen te laten smelten. De keizer verlangde voor zichzelf een leidende plaats in de kerk, want in het heidendom werden heersers gezien als goden. Vanaf dat ogenblik vonden er op grote schaal vermengingen plaats van het heidendom met christendom. In het bijzonder in Rome.

De verering van Maria is in de kerk gekomen om de eredienst aan de moedergodin van Babylonië te vervangen. De Babylonische moeder stond bij de Grieken bekend als Aphrodite of Ceres en bij de Romeinen als Venus of Fortuna en het kind als Jupiter. In Egypte werd ze Isis genoemd, met Horus. Eén van de namen waaronder Isis bekend stond was 'moeder gods'. In Israel stond ze bekend als Astarte.
Een tekst als in Richteren 2:13,14 wordt hiermee duidelijker.
Zij dachten niet meer aan de HERE, de God, Die hun voorouders hadden vereerd en aanbeden; de God, Die hen ook uit Egypte had geleid. Zij aanbaden de afgoden van de omringende volken en knielden er zelfs voor. Toen werd de HERE boos op Israël. Ze hadden immers Hèm verlaten en Baäl en de afgodsbeelden van Astarte aanbeden!  Daarom leverde Hij hen uit aan hun vijanden, die hen leegplunderden. Zij waren niet langer tegen hen opgewassen.

Onbekeerde heidenen werden in de kerk opgenomen en in veel gevallen werd hun toegestaan zich te blijven bezig te houden met vele van hun heidense gewoonten en gebruiken. Er werden wel een aantal beperkingen en veranderingen  aangebracht die moesten bewerkstelligen dat die heidense gebruiken leken op de christelijke leer. De heidenen die zich aangetrokken voelde tot het christendom, zaten zo vast aan de verering van de moedergodin, dat zij niet genegen waren om die achterwege te laten. Kerkleiders die tot een compromis bereid waren, zagen dat ze vele heidenen in de kerk konden brengen als ze iets in het christendom konden vinden, dat leek op de heidense gewoonte van de moedergodin. Maar wie konden ze in de plaats stellen van de 'grote moeder' ?  Het lag voor de hand om hiervoor Maria te kiezen, de moeder van Yeshua. De heidenen konden dan blijven bij hun gebeden en toewijding aan hun godin die dan Maria zou heten.... Het gebeurde wel in het begin van de vierde eeuw onder Constantijn, dat er mensen kwamen die Maria als godin begonnen aan te duiden. In 431 werd de verering van Maria tot officiële leerstelling van de Roomse kerk, op het concilie van Efeze (de stad van de godin Diana; de godin van de maagdelijkheid en het moederschap). Maria werd ook wel genoemd de 'koningin des hemels', een titel overgenomen uit het heidendom. 
Jeremia 7:18-20
Het is toch geen wonder dat Ik zo boos ben? Kijk hoe de kinderen hout sprokkelen en de vaders vuur maken en hoe de vrouwen deeg kneden voor de koeken, die zij aan de 'koningin van de hemel'  en aan andere afgoden offeren! Doe Ik hun pijn? vraagt de HERE. Zij doen zichzelf het meeste pijn, tot hun eigen schande.  Daarom zegt de Oppermachtige HERE: Ik zal Mijn toorn, ja, Mijn woede over deze plaats uitgieten; mensen, dieren, bomen en planten zullen worden verteerd door het onuitblusbare vuur.

Constantijn heeft dus, omdat hij heidenen de kerk binnen wilde halen en houden, allerlei heidense gebruiken in de kerk toegelaten, waarna hij ze van een christelijk sausje heeft voorzien. Dat waren gebruiken die mensen niet op wilden geven. Zo is er dus veel van Babylon in de kerken gekomen en gebleven. En dan is het ook duidelijk waarom kerken steeds weer wantrouwig (tot ontkennend) tegenover Israel staan; omdat alle Bijbelse feesten en gebruiken werden verboden! Er is sprake van een ernstige vorm van vervreemding in de ergste vorm die je maar kunt bedenken!  Hierdoor is de kerk krachteloos geworden, want hoe kan een tak die losgehakt is van een boom sterk en in leven blijven? Hij mist zijn voeding, zijn levenssappen uit de saprijke wortel...  
Romeinen 11:17-18 
Sommige takken van de goede olijfboom zijn afgebroken. En u, niet-Joden, bent als wilde olijftakken op de goede olijfboom geënt. Nu u tussen de andere takken staat, krijgt u net als zij voedsel uit de wortel. Nu moet u vooral niet neerkijken op de takken, die weggebroken zijn. Verbeeld u maar niets! U bent maar een tak en niet de wortel, die alle takken draagt.

John Dawson schrijft dat verzoening van Israel en de kerk de grootste wond zal helen en voor beiden grote verandering geeft en nieuwe perspectieven vrijzet.
Openbaringen 18:4
En ik hoorde een andere stem uit de hemel zeggen: Gaat uit van haar (Babylon), mijn volk. Anders wordt u medeplichtig aan haar zonden en zullen u dezelfde rampen treffen als haar.

Constantijn is altijd een aanhanger gebleven van de Mitrash, de zonne-god-aanbidding. Tot op zijn sterfbed. Constantijn verklaarde ter ere van Mitrash de zondag tot officiële kerkelijke rustdag. Als excuus zeiden ze dat Yeshua op zondag was opgestaan (is onjuist, er was sprake van een dubbele sabbat qua berekening in de tijd)  want de zonnegod, de koningin van het licht moest aanbeden worden. Hoe maakte niet uit, als het maar gebeurde. En zo werd de zondag als rustdag vergoelijkt...  Elke dag is goed om G-D te vereren, maar noem de zondag nooit Zijn dag, want Hij is de Koning van de Sabbath! Samenkomen mag je zeven dagen per week, maar Leviticus 23:3 geeft wel aan dat er een heilige samenkomst zal zijn op de sabbat. 
De HERE zei tegen Mozes: "Maak aan het volk van Israël bekend dat het jaarlijks een aantal heilige feesten voor de HERE moet vieren; gelegenheden waarbij heel het volk bijeenkomt. Zes dagen moet u werken, maar de zevende dag is een dag van volledige rust; die dag zult u in een heilige vergadering bijeenkomen. Houd u aan deze regel, waar u ook woont.

Leest u ook eens bij Vrijmetselarij  Op de data 30 december 2010 staat het één en ander over kerst, pasen en sinterklaas.

324
Constantijn verplaatst de Romeinse hoofdstad naar Turkeije, waar hij Constantinopel sticht (2011: Istanboel).

325
Concilie van Nicea: symbolon.
Tijdens het Concilie van Nicea worden maatregelen genomen tegen de 'groeiende ketterij'. Joodse 'bisschoppen' (rabbies) worden voor het eerst niet uitgenodigd. In Nicea wordt de gelijknamige geloofsbelijdenis opgesteld en worden heilige dogma's vastgelegd. Het belangrijkste  Niceaanse  dogma is die van de Tweeëenheid (Jezus en God zijn dezelfde). Bisschoppen die dit niet aanvaarden, worden verbannen. Voorts wordt besloten Pasen te scheiden van Pesach, 'want het zou buiten elke maatstaf ongepast zijn, als wij op het heiligste aller feesten de gewoonten van de Joden zouden volgen. Laten we niets gemeen hebben met dat afschuwelijk volk!'   Hiermee is de scheiding tussen christendom en het volgen van de Torah compleet...

333
Op last van Constantijn moeten Christenjoden op straffe des doods, al hun banden met het Jodendom verbreken.

337
Het christendom wordt de officiële  staatsreligie van het Romeinse rijk. Constantijn sterft en wordt opgevolgd door zijn drie zonen, waarvan Constantius de hoofdrol speelt.

338
De Christelijke kerk vervangt de Joodse kalender door de Zonnekalender.

350
Voltooiing van de Codex Vaticunus , de eerste volledige christelijke Bijbel. 
Keizer Constantius en zijn oma Helena beginnen met het bouwen van kerken in het land van Israel.

351
Belangrijke Joodse centra worden vernietigd, als bij een Joodse opstand in Gallilea (tegen de Byzantijnse- christelijke overheersing) hardhandig de Joodse identiteit (van het eigen land) de kop wordt ingedrukt.

362
De anti-christelijke west Romeinse keizer Julianus probeert zich van de Joodse steun te verzekeren en belooft dat de Tempel zal worden herbouwd. Joden beginnen de christenen uit Jeruzalem te verdrijven. Julianus sterft echter in 363 en met zijn overlijden gaan ook de Tempelplannen niet door.

364
In 364 voert het Concilie van Laodicea  de doodstraf in voor Christenen die de sjabbat houden. Mede hierdoor komt er een eind aan het beginnende Messiaanse Jodendom. Dit komt in 1900 weer tot bloei.

379
De nieuwe keizer Theodosius I herstelt de macht van de christelijke kerk in het rijk.

381
Het Concilie van Constantinopel stelt het dogma van de Heilige Drieëenheid, waarbij de derde component bestaat uit de Heilige Geest (zie ook 325). Echter het idee van de Heilige Drieëenheid is gebaseerd op een totaal andere historische geschiedenis.

Het hele idee van de Heilige Drieëenheid komt bij Nimrod en zijn vrouw Semirames vandaan, die (wrs.) door vruchtbaarheidsriten Tamuz als kind kreeg. Nimrod was toen al overleden. Het gaat hier om de zon- en maangodsdienst. De Kruisbroodjes (binnen de Katholieke kerk) hebben als achtergrond dat ze staan voor vruchtbaarheidscakejes, die door de vrouwen voor het feest van 25 december (Zonnewende) gebakken werden voor de mannen.  Een kruis in de Pagenistische godsdienst staat voor vruchtbaarheid. Dit was bedoeld voor de vruchtbaarheidsriten die de dagen daarna zouden volgen. (Bron: Rivers of life, or sourches and streams of the faith of man in all lands, showing the evolution of faiths, ISBN: 9-781116560435.) Echter ook in de alleroudste hebreeuwse taal komt de Tav (de laatste letter van het Hebreeuwse alphabet) voor in de vorm van een kruis. In Genesis 1:1 staat in de hebreeuwse vertaling:  'met de Eersteling  (Aleph-Tav of Et, niet vertaalbaar in het nederlands) schiep G-D de hemel en de aarde'.

387
Kerkvader Johannes Chrysostomus begint een felle haat- en geweldcampagne tegen die Joden en de Judaïzanten (heidenen die waren toegetreden tot de tot dan toe 'nog synagogale kerk' en die zich verzette tegen die Anti-Joodse houding van de latere door heidenen gedomineerde kerk).

388
Opgehitst door de bisschop steken christenen de synagoge van Callinicum (Mesopotamie) in brand. Keizer Theodosius I eist dat de bewuste bisschop het gebouw laat herstellen en de daders straft. In een bezwaarschrift aan de keizer schrijft de bisschop van Milaan (Sint!) Ambrosius daarop: "zij die de synagoges beschermen zijn bondgenoten van de Joden en daarmee vijanden van Christus". Daarop trekt Theodosius zijn bevel in en heeft de kerk het laatste woord...  De theoretische scheiding tussen kerk en synagoge (in Nicea bepaald!) is nu als wet vastgesteld voor de Christelijke machthebbers !

391
Christendom wordt de staatsgodsdienst (onder Theodosius).

395
Het Romeinse rijk wordt opgesplitst. Het oostelijk deel wordt Byzantium.

ca. 400
Hiëronymus rondt zijn Latijnse Bijbelvertaling af, de Vulgaat, die gedurende de Middeleeuwen gezaghebbend is (maar niet alleen zijn werk).

In deze tijd wordt de Hebreeuwse Talmoed afgerond.

415
De latere (door de katholieke kerk geheiligde) bisschop Augustinus van Hippo schrijft: 'Het ware tegenbeeld van de Jood is Judas Iskariot, die de Heer verkocht heeft voor 30 zilverstukken. De Joden zullen de Schrift nimmer kunnen begrijpen en zullen voor eeuwig de schuld dragen voor de dood van Jezus".

In 418 doet Jerome (de vertaler van de bijbel in het latijn) de volgende uitspraak: "Als je de synagoge een bordeel noemt, een hok van ontucht, een schuilplaats van de duivel, fort van Satan, afgrond met iedere voorstelbare catastrofe of wat men ook wil, dan zegt men nog minder dan het hetgeen het verdiend."  Aldus een vertaler van onze bijbel in het Westen....

419
De christelijke monnik Barsauma van Nisibis geeft leiding aan een geweldcampagne tegen de Joden in het land Israel zelf. Tientallen synagoges worden vernietigd.

420
Romeinse keizer weigert nieuwe Joodse Patriarch te benoemen. (Dus geen opvolger en geen centraal gezag meer binnen Romeins Jodendom..)

431
Concilie van Efese.

438
Keizer Theodosius II bekrachtigd het verbod op de bouw van synagoges en verbiedt bovendien dat Joden  publiekelijke functies mogen vervullen - "opdat zij de Romeinse wet em het christendom niet beledigen".

451
Concilie van Chalcedon verleent de bisschoppenn van Constantinopel en van Rome (de paus) dezelfde autoriteit. Dit markeert het begin van de scheiding tussen de Oosterse en de Westerse kerken. 

500-600
Paus Gregorius
Benedictus (klooster regels)
Christianisering van Europa komt weer op gang na de chaos van de volksverhuizing.

527
Justianus wordt keizer van Byzantium en initieert strenge anti-Joodse maatregelen.

538
Het wordt Joden verboden christelijke werknemers te hebben. Bijgevolg wordt het bijna onmogelijk om landbouw te blijven bedrijven. Toetreding tot gildes wordt in een later stadium verboden.

543
Byzantium verbant de Joden uit Jeruzalem.

576
Verwoesting van de Franse synagoges Clermont-Ferrant. De plaatselijke bisschop dwingt ruim 500 Joden zich te laten dopen. De anderen vluchtten.

582
De Frankische koning Chiperic laat de Joden kiezen tussen het uitsteken van hun ogen of de doop tot christendom.

589
In 589 verordend de Raad van Toledo dat de kinderen uit Joods - Christelijke huwelijken, gedoopt moeten worden. Later wordt dit ook elders  van kracht.

600
Samenstelling Babylonische Talmoed; Begin van de Ge’onim (hoofden van Hebreeuwse en Babylonische acedemie’s) (Jodendom)
Eind Amoraïem, begin Ge’onim (Jodendom); eind klassiek Rabbijns Jodendom.

600-700
Begin Islam
De Islam is duidelijk aanwijsbaar later ontstaan ten opzichte van het duidelijk aanwezig zijn van de Joodse samenleving, in de tijden daarvoor.

600
Paus Gregorius introduceert een nieuw systeem om de Joden tot aanvaarding van het christendom te dwingen. Joodse religieuze activiteiten worden gehinderd, terwijl bekeerlingen politieke en en economische voordelen worden beloofd. Joden worden echter wel beschermd tegen geweld.

612
De Spaanse koning Sisebut verklaart alle schulden van christenen aan Joden teniet. Joodse eigenaren van onroerend goed dienen zich te laten dopen op straffe van verbeurdverklaring van hun eigendommen... Later volgt een ultimatum: christendoop of verbanning!

614
Joodse eenheden helpen het Perzische leger bij de verovering van Gallilea, Judea en Jeruzalem. De Heilige stad wordt onder Joods bestuur gesteld. Christenen worden verdreven en kerken verwoest. Drie jaar later  (617) herkrijgen de christenen de controle. Duizenden Joden worden vermoord en de overlevenden op nieuw verdreven.

(Edit blogbeheerder: Overeenkomstig de Torah, respecteerden de Joden tenminste het leven van de christenen nog, dat was omgekeerd niet zo...)

624-638
De Byzantijn-christelijke keizer Heracles bepaald dat alle Joden in zijn rijk zich moeten bekeren tot het christendom. Daarna bekrachtigd hij de order die de Joden uit Jeruzalem verbant.  Als keizer Heracles Jeruzalem bezoekt in 629, gaat hij akkoord met het intrekken van de anti-Joodse maatregelen. De clerus in de Heilige Grafkerk dwingt Heracles echter zijn eed te breken en de Joden worden (ondanks de gemaakte afspraak onder ede) opnieuw uit Jeruzalem verdreven...
Pas in 638 kunnen de oorspronkelijke bewoners van Jeruzalem zich weer vestigen op hun eigen grondgebied, als de moslims Jeruzalem terug veroveren op de Byzantijnen.

In 632 sterft de stichter van de Islam, Mohammed.
In 638 neemt Kalief Omar Jeruzalem in en wordt Byzantijns Jeruzalem veroverd door de moslims. Joden mogen zich weer vestigen in de Oude stad. Door patriarch Sophronius werd hem gevraagd de Joden niet toe te staan opnieuw in de Oude stad te gaan wonen, maar het verbod te handhaven (Bron: RD van 01-10-2011).

In 638 wordt in Spanje bepaald (door de raad van Toledo) dat er alleen maar christenen mogen wonen in Spanje. Veel Joden laten zich daarom dopen, maar blijven gewoon praktiserend Jood in het geheim.

653
De Raad van Toledo berispt de Spaanse koning, omdat die geen maatregelen treft tegen de Joodse religie. Met name de Marrano's blijven gewoon doorgaan met hun Joodse leefgewoonten. Volgens koning Recceswinth zijn alle bekeerde Joden echter loyale christenen. Toch wordt er een verbod afgekondigt op de besnijdenis en op het houden van de sjabbat en de Joodse feestdagen.

In 660 wordt de Byzantynse kerk op het Tempelplein omgebouwd tot de Al-Aksa moskee.

691
De bouw van de Rotskoepel, op de plaats waar ooit de Tempel stond.
In deze periode leeft en predikt ook Bonifacius (Europa).

Voor wat betreft de moskee in Jeruzalem (Bron: Steen door de ruit, auteur: Bart Repko, pagina 198,199):
'Jeruzalem wordt meer dan 800 keer in de bijbel genoemd. In de  Koran zul je tevergeefs zoeken naar de naam Jeruzalem. Waarom hechten moslims zoveel waarde aan deze stad?

In Sura Banie-Israa'el 17:2 lees je: "Heilig is hij die zijn dienaar bij nacht voerde van de 'Heilige Moskee' naar de 'Verre Moskee', welker omgeving wij hebben gezegend...' De dienaar in deze korantekst zou Mohammed zijn, de 'heilige moskee', de Ka'aba in Mekka. De 'Verre moskee' zou dan verwijzen naar een islamitisch moskee op het Tempelplein, te Jeruzalem. Lastig in deze redenatie is dat er ten tijde van deze koranteksten helemaal geen sprake was van een 'Verre moskee' in Jeruzalem. De bedoelde Omar-moskee was nog helemaal niet gebouwd!  Mohammed stierf in het jaar 632 AD. Jeruzalem was in die periode een christelijk (Byzantijns) rijk. Pas in 638 AD, zes jaar na de dood van Mohammed, werd Jeruzalem veroverd door Kalief Omar. In 691 werd de islamitische Rotskoepel gebouwd door Abd-el-Malik. Er kan in die periode dus helemaal geen sprake zijn geweest van het bestaan van een moskee op het Tempelplein van Jeruzalem. Jeruzalem werd door Kalief Omar veroverd toen Mohammed allang en breed  was begraven. Het ligt meer voor de hand dat deze korantekst verwijst naar Medina. Overigens is van belang te vermelden dat, toen Jeruzalem in islamitische handen viel, deze woestijnstad geen enkele betekenis had voor de islamitische bezetters, er was immers een kalifaat  gevestigd. Jeruzalem werd een verwaarloosde stad onder islamitisch bewind.

Pas na de zesdaagse oorlog in 1967, toen het oude stadscentrum en Oost Jeruzalem (met de Olijfberg en het Tempelplein) opnieuw in Joodse handen vielen, kreeg Jeruzalem plotsklaps het aureool van 'islamitisch heiligdom' aangemeten.'

700
Onder het discriminerende 'Verbond van Omar' wordt de positie geregeld van Joden en christenen, onder islamitisch bewind. Ze worden als 'dhimmies' getolereerd, tegen het betalen van een hoge belasting.

700-1016
De moslims vallen Spanje binnen en worden bij hun opmars geholpen door de Marrano's. De Visegotische adel wordt verdreven en veel verbannen Joden keren terug. Tijdens de tolerante islamitische bezetting van Spanje, bloeit de Joodse cultuur op. 

Ten noorden van de Zwarte- en de Kaspische Zee, ontstaat het Joods koninkrijk van de Khazaren.  Een nomadenvolk uit centraal Azië. In 700 besluit koning Bulan en een deel van zijn volk, zich te gaan houden aan de Joodse wetten. Tienduizenden Joodse vluchtelingen uit Griekenland, Rusland en Perzië, migreren naar Khazaria. De bevolking blijft echter een mix van christenen, Joden,  moslims en heidenen. De religieuze tolerantie blijkt uit het Hooggerechtshof, waarin twee Joden, twee moslims en een heiden zitting hebben. Deze situatie is voorbij als in 1016 Khazaria wordt vernietigd door een Russisch-Byzantijns leger. De Joden worden opnieuw verspreidt over Rusland en Byzantium.

787
Het Tweede Concilie van Nicea geeft haar toestemming om niet alleen 'beelden te plaatsen in kerken, maar ook om deze beelden te vereren...'

Deuteronomium 4:15-19  (Statenvertaling van 1941)
Wacht u dan wél voor voor uwe zielen (want gij hebt gene gelijkenis gezien ten dage dat de Heere op Horeb uit het midden des vuurs tot u sprak); opdat gij u niet verderft en maakt u iets gesnedens, de gelijkenis van enig beeld, gedaante van man of vrouw, de gedaante van enig beest dat op aarde is. De gedaante van eenigen gevleugelde vogel, die door den hemel vliegt, de gedaante van iets dat op den aardbodem kruipt, de gedaante van enigen vis, die in het water onder de aarde is; en dat gij ook uw ogen niet opheft naar den hemel en aanziet de zon, maan en de sterren, des hemels ganse heir en wordt aangedreven dat gij u voor die buigt en ze dient.

Jesaja 42:17
Maar die zich op gesneden beelden verlaten, die tot de gesneden beelden zeggen: "Gij zijt mijn God!" zal terugdeinzen en zich diep schamen.  (Combinatievertaling  Bijbelvertaling van 1941 en de NBV)

800-900
Opkomst Europees Jodendom
Scotus Eriugena

800
Begin van de omvangrijke Joodse migratie naar de Rijnvallei en de gebieden ten Oosten hiervan. Het vestigingsgebied wordt 'Askenaz' genoemd. Dit is afgeleid van  Ashkenazisch.

808
Het Joodse beleid van de Frankische keizer Karel de Grote is ambivalent. Hij heeft Joodse raadgevers aan zijn hof en hij doet zaken met vooraanstaande Joodse zakenmensen, maar hij verbiedt christenen om in dienst te zijn bij een Joodse werkgever. Er mag geen grond aangekocht worden door Joodse burgers en hij laat de kerkelijke autoriteiten vrij in hun anti-Joodse politiek...

820
De Frankische keizer Lodewijk de Vrome (zoon van Karel de Grote)  voert een vriendelijk en rechtvaardig beleid ten aanzien van de Joodse onderdanen. Ze mogen weer eigen bezit hebben en worden actief beschermd tegen de vele vijandige kerkfunctionarissen. Tot grote woede van de laatstgenoemden krijgen de Joden op basis van Lodewijks 'Handvest van bescherming'  bepaalde politieke rechten en enige juridische autonomie.

839
De voormalige bisschop aan het hof van Lodewijk de Vrome, verhuist naar Saragossa, gaat hier volgens de Joodse wetten leven en veranderd zijn naam an Bodo in Eleazar. In de analen wordt melding gemaakt van zijn langdurige theologische debatten met de in Cordoba woonachtige christen Alvaro.

850-1012
In de oostelijke delen van de islamitische wereld wordt begonnen met het opleggen van een Joodse kledingcode, die zich later zal verspreiden over vrijwel geheel de islamitische wereld en grote delen van de christelijke wereld. Joden dienen voortaan een gele hoed te dragen of een gele lap op hun kleding. Deze maatregel werd ook ingesteld in de tweede wereldoorlog.  ( Edit:  Er is niets nieuws onder de zon....)

Als klap op de vuurpijl bekrachtigd de Byzantijnse keizer Basileus I,  in 1873, de strengste anti-Joodse maatregel, teneinde de Joden te dwingen zich tot het christendom te laten bekeren... 

900
Eind Ge’onim (Jodendom)

900-1000
Saädja Gaon (Joden in Babylon)
Masoretische tekst van de Hebreeuwse Bijbel afgerond door Aaron Ben Asher.

1000-1100
Rabbenae Gersjom, Rashi (Askhenazisch Jodendom)
Kabala komt op (Jodendom)

1012
Als een Katholieke priester uit Mainz zich heeft bekeerd tot het Jodendom, laat keizer Hendrik II alle Joden uit de stad verbannen.

1021
Nadat Rome op Goede vrijdag getroffen is door een aardbeving, worden groepen Joden gearresteerd en ervan beschuldigt een hostie met een spijker te hebben doorstoken. Ze worden gemarteld (waarna ze bekennen) en op de brandstapel vermoord. Het 'ontheiligen van de hostie' wordt in de eeuwen hierna in heel Europa een veel voorkomende beschuldiging die duizenden Joden het leven kostte.

1046
Omdat de kerk bankieren onchristelijk acht, verlenen in Duitsland en Oostenrijk het monopolie voor het verschaffen van geldleningen aan de Joden. In sommige steden worden Joden hiertoe verplicht.

1054
Filioque’ in geloofsbelijdenis van Rooms Katholieke Kerk (versterkt tegenstelling met Oosters Christendom)

1060
De Italiaanse  kerkhervormer  Peter Damiani schrijft twee tractaten, waarin hij het Jodendom aanvalt. Centraal daarin staat dat de wrede God van het Oude Testament zou zijn opgevolgd door een liefhebbende God van het Nieuwe Testament. Deze tractaten geven de kruisvaarders argumenten om op grote schaal Joden te vermoorden.

In het kielzog van Willem de Veroveraar reizen honderden Joden naar Engeland en stichten daar gemeenschappen. In Granada breken anti-Joodse rellen uit. Plaatselijke Moslims zijn ontevreden over de welvaart van de Joden in de stad. Ruim 5000 Joodse burgers worden vermoord.

1085
Koning Alfonso VI verdrijft de Moren en herstelt het christelijk bewind in Spanje. Hij is de Joden gunstig gezind en benoemd velen van hen in diplomatieke diensten en bij de belastingen. Daarmee haalt hij zich de woede op de hals van Gregorius VII.

1091
Koning Alfonso VI wijkt voor politieke druk en ontneemt de Joden privileges en een deel van hun burgerrechten.

1095
Paus Urbanus II roept op tot de eerste kruistocht. De vrijwilligers richten voor hun vertrek een slachting aan onder de Joden in Frankrijk en het Rijnland. Aantal slachtoffers: meer dan 12.000 doden.

1096
Eerste Kruistocht : uitbarsting van Jodenhaat in heel Europa .
(Vanaf nu aandacht voor het Nieuwe Testament, hiervoor vooral voor Oude Testament)

1099
De Kruisvaarders veroveren Jeruzalem. Tienduizenden Joden en Moslims worden vermoord. Joden worden in synagoges opgesloten, waarna die in brand worden gestoken. De Jodenvervolgingen in Israel vlammen periodiek op tot 1291.

1100-1200
Juda Ha-Levi, Abraham Ibn Ezra, Maimonides (Sefardisch Jodendom)
Opkomst Kabala en Chassidisme.
Geboorte Europa

1109
Na de dood van de Spaanse koning Alfonso VI wordt de Joodse gemeenschap in Toledo slachtoffer van een progrom. Oude Anti-Joodse maatregelen worden kort daarna weer opnieuw volledig van kracht. Vanwege hun kennis van van het Arabisch en de wetenschappen behouden veel Joodse werknemers echter wel hun baan bij de overheid.

1130
Na de beschuldiging dat een Jood een zieke heeft gedood, wordt de Joodse gemeenschap van Londen collectief beboet voor het destijds fabelachtige bedrag van 2000 pond.

1146
In 'Norwich' beschuldigen monniken een Jood er van dat hij een christelijk kind zou hebben gedood en het bloed in Matzes verwerkt (wat volkomen in tegenspraak is met de Torah!). Progroms volgen. Dit scenario herhaalt zich in Gloucester (1168) en Winchester (1192).  Het 'bloed-fabeltje'  verspreidt zich daarna snel over de rest van Europa en kost door de eeuwen heen aan duizenden Joden het leven (zie onderstaande tekst uit de Torah).

Leviticus 7:26,27  (Herziene statenvertaling)
26   Ook mag u in al uw woongebieden totaal geen bloed eten, niet van vogels en ook niet van vee.  27 Iedere persoon die ook maar iets van bloed eet, die persoon moet van zijn volksgenoten worden afgesneden.

1164
Volgens de kronieken van  St. Geertrui kwamen in  Den Bosch veel Joden wonen. In 1188 werden er 183 Joden vermoord in Vught.  De kroniek rapporteerde: 'Dese Joden als sij daer eenige jaren gewoont hadde, doende haer neringe ende hanteringe, so is gebeurt dat sij alle gelijck ten getalle van hondert ende drie en tachtig soo mans als vrouwen sijn bij de kop gevath om haar blasphemie tegen Godt, valse handel en de lelijkcke feijten daar sijn in overtuigd ende bevonden sijn. Soo sijn alle gecondemneert om op de Vuchtse Hijde levend verbrant te worden, ter plaetse dat men noch de Jode Kerckhoff noemt, niet verre van de Galg.'  Bron: Begraven in Vught. Auteur: Hanneke Das-Horsmeijer.

1171
De Joden van het Franse Rouen worden in hun synagogen levend verbrand.

1176-1230
Voor het eerst wordt het in Europa gangbaar concept, openlijk geformuleerd an de Joden als lijfeigenen van de heerser. De wet van Teruel (Spanje) stelt: 'de Joden zijn de lijfeigenen van de Koning en het onvervreemdbare eigendom van de Koninklijke schatkamer'. Deze formulering verschaft de theoretische basis voor de vernedering van Joden terwijl die (en hun eigendommen) bescherming geboden kan worden, als dat de heerser goed uit komt...   In 1230 ondertekenen de Franse koning en vertegewoordigers van de adel,  het verdrag van Melun, waarin zij beloven elkaars Joden niet meer te stelen...

1179
Het derde Lateraanse Concilie (onder paus Alexander III) bepaalt: Joden mogen geen christelijk personeel hebben en het getuigenis van christenen tegen Joden is altijd geldig...

1182
De Franse Joden worden verjaagd en hun landerijen worden in beslag genomen.

1191
De Kruisvaarders verdrijven de Joden uit Ashkelon (Israel). In Engeland breken Anti-Joodse rellen uit. In New York vluchten 500 Joden naar een vesting. Als de situatie onhoudbaar wordt, volgt een herhaling van Massada (75AD). Men pleegt collectief zelfmoord.

1200-1300
In Castilië verzamelt Alfonso X geleerde Christenen, Joden en Moslims om zich heen. Een hele vertaalschool ontstaat die de wetenschappelijke standaard voor eeuwen zal bepalen. Begin Inquisitie van Thomas van Aquino.

1204
Vierde kruistocht: vernietiging van Constantinopel en verwoesting van de Joodse wijken (door de Kruisvaarders). Tevens het  breukpunt in de relatie oost-romeins en west-romeinse kerk

1212
Reconquista: heel het Iberisch schiereiland wordt heroverd door Christenen, behalve Granada. 300 Rabbijnen uit Engeland en Frankrijk vestigen zich in Jeruzalem en elders in Israel om (tijdens het kruisvaardersbewind) gedecimeerde Joodse gemeenschappen opnieuw leven in te blazen.

1215-1216
Het Vierde Lateraanse Concilie (onder paus Innocentius III) beslist dat de Joden speciale kleding moeten dragen, zodat zij zich van christenen onderscheiden. Tevens wordt het Joden verboden publieke functies te vervullen; aan universiteiten te studeren; zaken te doen met christenen die zich niet aan kerkregels houden en mogen 'bekeerlingen tot het christendom' geen enkel Joods ritueel meer handhaven... 
Dit ging zover dat paus Honorius III de 'ominicaner Orde' sticht. Deze orde wordt belast met de strijd tegen ketters, maar richt zich ook in woord en daad, preek en geschrift tegen de Joden.

1222
De Britse Robert of Reading keert zich tot de Joodse levenswijze en huwt een Joodse vrouw. Hij wordt opgepakt en levend verbrand.

1230
De Franse koning en vertegenwoordigers van adel, ondertekenen het verdrag van Melun (zie ook 1176-1230).

1231
Paus Gregorius IX sticht de Inquisitie. Die wordt ingezet tegen ketters en Joden. Historici schatten dat het aantal Joodse dodelijke slachtoffers gelegen moet hebben op  ruim 50.000.

1234
Het wordt Joden verboden te wonen in het Britse New Castle. Hetzelfde lot wacht de Joden van Derby (1261), Romsey (1266) en Cambridge (1275).

1236
De Rooms-Duitse keizer Frederik II, verklaart het concept van de Joden als 'lijfeigenen van de kroon', van toepassing op het gehele Roomse rijk. De controle over de Joden wordt onderdeel van de machtsstrijd tussen de paus en de keizer.

1237
In een brief aan koning Louis IX van Frankrijk, veroordeelt paus Gregorius IX het excessieve geweld tegen de Joodse bevolking. Tevens het begin van de vijfde kruistocht, waarbij ruim 3000 Franse Joden werden vermoord.

1239
Paus Gregorius IX geeft koningen en bisschoppen in Frankrijk, Spanje en Portugal de opdracht alle Hebreeuwse boeken in beslag te nemen 'omdat de Joden obstinaat blijven in hun perfiditeiten (wordt vertaald als: oneerlijkheid, onbetrouwbaarheid) vanwege de invloed van hun boeken'.

1240
Talmoedverbranding in Parijs door Dominicaner monnikken.

1243
In Duitsland worden Joden ervan beschuldigd dat ze de hostie ontheiligen. Ze zouden geloven in de transformatie van het brood en daarom de hostie op dezelfde wijze martelen als zij Jezus hebben gemarteld. De beschuldiging heeft op grote schaal progroms tot gevolg.

1266
De kerk van Breslau (Polen) bepaald dat Joden uitsluitend in getto's mogen leven.

1267
Paus Clemens IV geeft een bul uit, getiteld 'Turbato Cordor' waarmee de autoriteit van de Inquisitie wordt uitgebreid over Joden die Proselieten werven; over Joodse bekeerlingen die terugkeren tot het Jodendom en over christenen die (opnieuw) de waarde van het Jodendom herontdekt hebben en de leefwijze aanhangen.

1268
Vernietiging van de Joodse gemeenschap in het Italiaanse Trani (nabij Bari).

1270
Massamoorden op de Joodse bevolking van Weissenberg, Magdeburg en Erfurt.

1280
In Venlo vestigen zich meerdere Joodse gezinnen. Hiermee is de Joodse gemeenschap in ontwikkeling. Het bewijs hiervan is een Mikwe (reinigingsbad) dat gevonden is tijdens graafwerkzaamheden in Venlo. Het badhuis kan bezichtigd worden in een museum in Limburg. In 1865 kreeg de Joodse bevolking een eigen begraafplaats.

1285
De Joodse bevolking van Munchen wordt beschuldigt van 'rituele moord' op een christen. Ze worden zonder aanziens des persoons opgesloten in hun synagoge en daarin levend verbrand.

1290
Alle Engelse Joden worden uit hun land verbannen. Deze maatregel duurt tot 1655. Hun bezittingen worden geconfisqueerd.

1298
De Duitse ridder Rindfleisch (bijgenaamd 'der Judenschlachter') reist met een gewapende bende in Midden - en Zuid Duitsland van stad naar stad en hitst daar de bevolking op tegen de plaatselijke Joden. In alle 146 steden die deze verschrikkelijke man bezoekt, breken progroms uit, waarbij in totaal tienduizenden Joden worden vermoord. Het geweld slaat over naar Oostenrijk.

Ca 1300
Zohar geschreven. 
Verdrijving en vervolging van Joden begint (idem ketters en heidenen): Jodendom ongeveer uitgeroeid. Uitzondering: Duitsland en Polen.

1306
De Franse Joden worden verbannen. De maatregel wordt in 1315 ingetrokken maar in 1322 en 1394 weer ingesteld.

1321-1352
Tussen 1321-1352 worden in het Franse Chinon 160 Joden levend begraven, een volledige Joodse gemeenschap (van het Spaanse Estella) afgeslacht en 400 Joden van het Duitse Ueberlingen worden levend verbrand in hun synagoge.

1348-1401
De Zwarte Dood (builenpest) verspreidt zich over Europa en doodt éénderde van de Europese bevolking. De Joden worden ervan beschuldigt de waterbronnen te hebben vergiftigd en daarmee de pest te hebben veroorzaakt. Paus Clementius VI verklaart de Joden onschuldig, maar desondanks volgen progroms in vrijwel alle plaatsen waar zich Joodse gemeenschappen bevinden. Tallozen worden (onschuldig) vermoord middels o.a. de brandstapel (in Worms, Duitsland), 500 van hen slaan de hand aan zichzelf.Alle 'vindbare Joden' uit Brabant, worden op bevel van hertog Jan III collectief in Brussel terechtgesteld.
In Toledo is het al niet veel beter. Bij een progrom worden 12.000 Joden afgeslacht.

1388
Alle Joden worden uit het Franse Straatsburg verbannen tot 1767.

1389
Bij een progrom in Praag woden meer dan 3000 Joden vermoord onder het motto 'de doop of de dood'....

1391
In geheel Spanje breken anti-Joodse rellen uit. Synagoges worden vernietigd en duizenden Joden omgebracht. Alleen al in Sevilla vallen er 4000 doden.
http://www.youtube.com/watch?v=IUXGOWCFdWU&feature=related
(Editor: er kleeft bloed aan de handen van Europa, als het gaat om de Joodse gemeenschappen door de eeuwen heen....)

1399
In Posen (Polen) worden de rabbijnen en 13 andere Joodse leiders beschuldigt van het ontheiligen van kerkelijke bezittingen. Ze worden gemarteld en in hun synagoges verbrand.

1412-1415
In Spanje wordt een wet van kracht die beoogt de Joden te isoleren. Het aantal plaatsen waar Joden mogen wonen wordt beperkt. Paus Benedictus XIII verordent in 1415 dat alle exemplaren van de Talmoed moeten worden ingenomen. Het wordt Joden verboden nog langer zaken te bezitten, welke niet met de christelijke opvattingen overeenstemmen. Kerkhervormer Jan Huss wordt door de Spaanse Inquisitie veroordeelt wegens ketterij en 'Judaïserende praktijken' en op de brandstapel gezet.

1420
De opstand van de volgelingen van Jan Huss leidt tot toename van de anti-Joodse stemming in Centraal Europa. De Joodse gemeenschap in het Franse Toulouse wordt uitgemoord.

1421
Massamoord op de Joden van Wenen, die ervan worden beschuldigt de hostie te hebben ontwijd. De overlevenden worden verbannen, hun bezittingen geconfisqueerd.

1428-1431
Paus Martinus V verbiedt Italiaanse schepen om Joden naar Israel te vervoeren. In 1429 geeft deze zelfde paus een bul uit ter bescherming van de Joden. Deze unieke maatregel wordt echter algemeen genegeerd. In 1431 besluit het consilie van Basel dat Joden voortaan in ghetto's moeten wonen.

1450
Uitvinding boekdrukkunst.

1475
De Joden van Trente worden gemarteld en verbannen n.a.v. de verdwijning van het christelijke kind Simon. Joden zouden hem ritueel hebben geslacht. In 1582 wordt Simon heilig verklaard. In 1964 geeft het Vaticaan pas toe dat de Joden vals waren beschuldigt en wordt de heiligverklaring ingetrokken..... Wrede maatregelen worden genomen tegen de Spaanse Marrano's (Joden die onder dwang gedoopt zijn, maar in het geheim Jood bleven).

1478-1481
Instelling van de Spaanse Inquisitie. Het instituut wordt verantwoordelijk voor de dood van tienduizenden onschuldige mensen, waarvan een groot gedeelte uit Joden bestond. In 1481 vind in Sevilla een openbare verbranding plaats van zes mensen, omdat zij in het geheim het Jodendom aanhingen.

1490
De Spaanse Inquisitie laat duizenden Hebreeuwse manuscripten in beslag nemen en verbranden.

1492
Reconquista van Spanje: heel Iberisch schiereiland Christelijk. Verbanning van 160.000 van de circa 200.000 Spaanse Joden door Ferdinand en Isabella. Zo'n 25.000 van hen reizen naar Holland. De meesten van de 50.000 achterblijvers laten zich dopen, maar blijven in het geheim Joods.

1500-1600
Geleerden lezen weer Grieks.
Reformatie
Erasmus, Isaac Luria, Johannes van het Kruis, Theresa van Avila, Ignatius van Loyola richten de Jezuïten op.
Bekeerde joden trekken weg uit Portugal en Spanje.

1517
Luther’s 95 stellingen komen uit. Hiermee wordt de reformatie ingezet.
Begin Ottomaanse overheersing over Israel. Deze overheersing wordt pas beëindigt in 1917. Precies 400 jaar later.

1534
Maarten Luther voltooit zijn Duitse bijbelvertaling.

1545-1563
Concilie van Trente: Rome verklaart Vulgaat gezaghebbend (1546)

1563
Iwan de Verschrikkelijke verovert de Poolse provincie Polotsk en dwingt de Joden christen te worden. 300 van hen weigeren dat en worden in een rivier verdronken.

1565
Shulhan Arukh van Joseph Caro – laatste codificatie van de Halacha (Jodendom)

1569
Paus Pius V geeft de bul Hebraerum Gens uit, waarmee alle Joden uit alle steden en in de pauselijke staten worden verbannen. Behalve uit Ancona en Rome.

1572
De Hollandse leiders wenden wenden zich tot de Amsterdamse Joden om steun te krijgen in de opstand tegen Spanje.

1581
Paus Gregorius XIII bekrachtigd het verbod dat Joodse artsen christelijke patiënten mogen behandelen.

1582
Paus Gregorius XIII hervormt de kalender.

1590
Nadat de Zeven Provinciën zich onafhankelijk hebben verklaard van Spanje, komt een migratie van Spaanse en Portugese Marrano's op gang naar Amsterdam.  

1593
Jozef Scaliger wordt benoemd tot hoogleraar aan de Universiteit van Leiden. Hij veroordeelt alle Latijnse vertalingen als corrupt en propageert de studie van Hebreeuws door theologiestudenten. Hij werpt zich op als voorvechter voor Joodse vestigingen in West Europa.

1595
Koning Henry IV verleent godsdienstvrijheid en privileges aan de Joden van Metz, welke stad zich vervolgens ontwikkelt tot een belangrijk Joods centrum. 

1600-1700
Spinoza, Locke, Newton, Pascal: Rationalisme <-> empirisme : begin Verlichting

1600
Bruno verbrand

Giordano Bruno (1548-1600)

Giordano Bruno was priester, schrijver, satiricus, wetenschapper en vrijdenker die in 1548 werd geboren in Nola (in de buurt van Napels, Italië). Na een proces van ongeveer acht jaar, wordt hij in 1600 in Rome door de rooms-katholieke kerk op de brandstapel gebracht. Zijn boeken wijken op teveel terreinen af van de officiële leer. Ze worden dan ook door Rome op de 'Lijst van verboden boeken' (de 'index') gezet. Ruim tien jaar geleden bood de Kerk excuses aan voor de moord op Bruno. Rehabilitatie volgt echter niet; zijn leer blijft ketters.

Uitspraak van Bruno:

'Alle dingen zijn in het universum en het universum is in alle dingen; wij zijn het en het is in ons; op deze manier komt alles samen in perfecte eenheid.'

Standbeeld Bruno in Rome

Ketterse ideeën
Als Bruno dertien is gaat hij naar de kloosterschool van de Dominicanen. Deze orde heeft - onder meer vanwege steun aan de Inquisitie - faam verworven die misschien nog het beste kan worden weergegeven door de middeleeuwse woordspeling Domini canes; 'de honden van de Heer'. Later treedt Bruno uit de Orde en verblijft enige tijd bij de Calvinisten in Genève, maar ook deze verstoten hem wegens ketterij. In 1572 word Bruno gewijd tot priester. 

Als pantheïst met een wetenschappelijke interesse meent Bruno dat alle materie bezield is, van het kleinste plantje tot de hele kosmos. Hierbij neemt hij een min of meer materialistische houding aan; de geest zit ín de materie en ín de natuur (zie voor deze positie ook mensen als Spinoza en Hegel). God en natuur zijn dus niet te scheiden van elkaar. Volgens Bruno is de zon niet meer of minder dan een ster en zijn sterren op hun beurt gewoon zonnen. Anders dan de Kerk meent Bruno dat het heelal oneindig is en er niet nog een extra oneindig principe - namelijk god - naast het heelal bestaat. God staat niet naast, maar ín de wereld. In een persoonlijke god gelooft hij niet, en al evenmin in de lichamelijke verschijning van zijn zoon Jezus op aarde. Bruno verdedigt zijn positie met de bewering dat zijn 'wetenschappelijke' aanpak niet in strijd is met de bijbel.

Maar zijn ideeën gaan veel te ver voor de toen al niet meer almachtige Moederkerk, die geteisterd wordt door Reformatie, Humanisme, wetenschap en ketterij. De Inquisitie voert een terreurbewind om te redden wat er te redden valt. In reactie op het horen van de doodstraf, zei Bruno dan ook:

"Misschien spreken jullie, mijn rechters, dit vonnis met meer angst uit dan waarmee ik het onderga."

Wat precies de doorslag heeft gegeven in zijn veroordeling is niet helemaal duidelijk. Vermoedelijk is de optelsom van zijn ideeën voldoende bedreigend voor de officiële leer. Hoeveel mensen tijdens de Inquisitie zijn vermoord is onbekend, maar hun aantal loopt waarschijnlijk in de miljoenen.

Op 17 februari 1600 wordt Bruno op de brandstapel gezet. Een ijzeren pen door zijn mond en tong brengt hem tot zwijgen. 

Men schat dat er in Nederland in de zestiende eeuw er in totaal 18.000 ketters zijn omgebracht. Ketters en vrije geesten waren, en zijn, belangrijk omdat ze lieten en laten zien dat het mogelijk is om buiten de gangbare paden te treden.

http://www.humanistischecanon.nl/ketters

Niet vergeten
Helemaal vergeten is Bruno niet. In Berlijn onthult de Giordano Bruno Stiftung in 2008 - samen met andere humanistische en vrijdenkersorganisaties - een monument voor de denker. In 1889 wordt het op de plaats van de moord (het plein Campo de Fiori, Plein der bloemen) opgericht. Bruno staat met zijn gezicht gericht naar het Vaticaan. Dit wordt de initiatiefnemers niet in dank afgenomen en de paus tekent protest aan.

De gedenktekens van de Inquisitie manen ons waakzaam te blijven tegen geloofsterreur, zodat Bruno's standvastigheid en brandoffer (in het Grieks vertaald als holocaust) niet voor niets zijn geweest. Want hoewel de rooms-katholieke kerk in het jaar 2000 min of meer verontschuldigingen aanbiedt voor de moord op Bruno, wordt hij niet gerehabiliteerd. Zijn opvattingen blijven immers in strijd met de Rooms Katholieke Leer. Waarvan acte.

Tot zover het verhaal van Bruno.

1615
Een Hollandse commissie onder Hugo de Groot beslist tot inwilliging van een petitie van Joodse asielzoekers uit Spanje en Portugal. 300 Families mogen naar Amsterdam komen en 200 man naar de provincie op voorwaarde dat er geen gemengde huwelijken worden gesloten met christenen.

1616
De Amsterdamse rabbijn Isaak Uziel schrijft aan zijn gemeenteleden: 'Momenteel wonen de mensen vreedzaam in Amsterdam. Ieder kan zijn geloof belijden, maar mag niet openlijk laten zien dat hij een ander geloof heeft dan de (chriselijke) inwoners van de stad'.

1621
In London verschijnt het boek 'The Worlds' Great Restoration' van  Sir Henry Finch. In dit christelijke pro-zionistische werk moedigt Finch de Joden aan hun aanspraken op het Beloofde land te bevestigen en voorspelt hij hun nationale herstel. 

1625-1636
In Bohemen worden enkele van de in (vrijwel geheel) Europa gangbare Joodse beroepverboden ingetrokken. Hiermee komt de vrijheid om nu ook te gaan handelen in wijn, graan en kleding.
In 1627 reageren de Hollandse Joden positief op een oproep van de Joodse gemeenschap in Venetië om hun door de Turkse gouverneur Mohammed Ibn Faroek vervolgde broeders in Jeruzalem te helpen. Dit resulteerde in een eeuwenoude traditie van jaarlijks terugkerende collectes voor de broeders in Israel.
De geleerde Manasse ben Israel publiceerde het boek 'Het probleem van de schepping' in 1636. Het boek bevat een voorwoord van de invloedrijke humanist/schrijver Casper Barleus, die stelt dat christenen niet het monopolie hebben op vroomheid en dat Joden en christenen 'als vrienden voor G-D' kunnen samenleven.

1637
Eerste druk van de Statenvertaling verschijnt.

1648
Vrede van Munster (Westfalen).

1649-1655
De in Amsterdam wonende  Britse Puriteinen Joanna en Ebenezer Cartwright, sturen de Britse regering in Londen een petitie waarin zij vragen om intrekking van de verbanningswet voor Joden uit 1290 (zie ook 1290). Ze verwijzen ook naar de door de profeten voorzegde terugkeer van de Joden naar Israel en naar de rol die Britten en Hollanders daarin zullen spelen. Hierop trekt Sir Olivier Cromwell het verbanningsbevel van 1290 weer in in 1655.

1657
Spanje weigert Nederlandse Joden toestemming te geven om in Spanje en Portugal te verblijven en handel te drijven. Dit is een schending van de vrede van Munster. De Staten Generaal (Nederland) garanderen dan in een verklaring de Joodse belangen.

1665-1666
Shabbetai Zwi (Turkeye) Messias, bekeerd tot Islam (Jodendom.)

1670
De Joden van Wenen worden uit hun stad verbannen.

1671
De  Ashkenazische  "Grote Sjoel" wordt in Amsterdam geopend.

1675
In Amsterdam wordt de magnifieke Portugese (Sefardische) synagoge ('Esnoga') geopend. De Amsterdamse Jood David de Castro begint met het drukken en uitgeven van de Gazetta van Amsterdam. 's Werelds eerste (Spaanstalige) Joodse weekblad.

1700-1800
Leibniz, Kant, Newton, Berkeley, Hume, Rousseau, Frederik de Grote, G.E. Lessing, Hamann, Fichte, Schiller: begin romantiek.
Mendelsohn: ontstaan Haskala (Joodse verlichting).

1710
De stad Hamburg voert een serie anti-Joodse maatregelen in.

1727
In Oostenrijk wordt een wet van kracht dat bepaalt dat uitsluitend de oudste zoon van een Jood mag trouwen (effectief tot 1848).
Alle Joden worden uit Rusland verbannen. Het discreet wordt niet geïmplementeerd, maar typeert wel de rechteloosheid van de Joodse gemeenschappen en individuele burgers.

1730
De Pruisische heerser Frederik Wilhelm I bepaalt bij wet dat de Joden niet meer met leden van het christelijk gilde mogen concureren, niet meer mogen handelen in grote hoeveelheden goederen en geen straathandel meer mogen bedrijven. Joden mogen wel investeren bedrijven en als geldhandelaren optreden. Frederiks beroepsverbod sluit nauw aan op die uit de Middeleeuwen.

Ca.1750
Israel Ben Eliëzer = Baal Shem Tov (Besht) -> Chassidisme ontstaat

1755
In Lissabon wordt voor de laatste keer een Marrano in het openbaar levend verbrand.

1756-1771
Eind 1756 verleent het vroedschap van Brielle aan enige welgestelde joden toestemming zich in de stad te vestigen. Zij verkrijgen godsdienstvrijheid en poortersrechten, maar de toegang tot de gilden blijft beperkt tot het ventersgilde. In ruil voor een geldbedrag zijn ze vrijgesteld van dienst in de burgerwacht en mogen ze de ‘jodeneed’ afleggen.

De verlichte Franse filosoof Voltaire, publiceert zijn 'Volledige werken' met daarin een aantal rabiaat antisemitishe passages. Ook aan zijn nieuwe boek 'Brieven van Memmius aan Cicero' voegt Voltaire in 1771 een zware lading anti-semitische rethoriek toe.

1764
In dit jaar werden de allereerste  Aliya's georganiseerd van Joden uit Galicië en Polen.

1768
De Zwitserse theoloog Johannes Lataver daagt de befaamde Mozes Mendelssohn publiekelijk uit om de superioriteit van het Jodendom over het christendom te bewijzen. In 1770 publiceert Mendelssohn zijn antwoord, waarin hij de uitdaging beleefd afwijst 'omdat polemieken over religieuze  vraagstukken tegengesteld zijn aan de geest van tolerantie en zoiets voor mij als Jood niet passend is'.

1775
Paus Paulus VI geeft zijn 'Edict over de Joden' uit. Hierin bekrachtigd hij Middeleeuwse anti-Joodse maatregelen, waaronder een verbod op grafstenen.

1776
De Verenigde Staten van Amerika worden onafhankelijk; in Virginia wordt vrijheid van godsdienst afgekondigt.

1777
Tweede georganiseerde Aliya (terugkeer) van ruim 300 Poolse Joden naar Israel terug.

1778
Tsarina Catherina II geeft welvarende Joden toestemming toe te treden tot gildes. Daarmee wordt voor het eerst gebroken met het vroeg Middeleeuwse en in grote delen van Europa geldige beroeps- en gildenverbod.

1780
Kerk en staat worden gescheiden (vanaf 1780). De Emancipatie van Joden en Katholieken (protestanten) e.d. komt op gang. De vorming van natie-staten begint.

1781
De Duitse keizer Jozef II kondigt hervormingen af die de Joden 'bruikbaarder ' moeten maken voor de staat. Ze hoeven niet langer een gele lap of hoed te dragen en extra belastingen te betalen. Maar het gebruik van Jiddisch en Hebreeuws in de boekhouding wordt verboden.

1783
De Duits protestantse theoloog Johan Gottfried Herder, bepleit volledige Joodse emancipatie. Hij herhaalt de oproep in 1802.

1789
Rechten van de mens in Frankrijk (in 1791 ook voor Joden).

1795
Rusland creëert concentratiegebieden voor Joden (Oekraïne, Wit Rusland en Oost Polen). Andere rijksdelen worden voor Joden verboden, maar implementatie van de regel faalt deels.

1796
Stichting Bataafse republiek: gelijkberechtiging voor Joden.

1799
Napoleon aan de macht in Frankrijk en op den duur in grote delen van Europa.

1800-1900
Goethe, Nietsche, Schopenhauer, Kierkegaard, Schelling, Hegel, Marx.
Opkomst Anti-Semitisme; Eerste zionisten (jodendom).
Chassidisme belangrijk in Jodendom van Oost Europa.

Nederlands Jodendom: In de loop van de negentiende eeuw taande het belang van Brielle als handelsstad.Dit had tot gevolg dat ook de joodse gemeente in omvang afnam; na 1899 was er geen voorzanger of leraar meer en werden er geen synagogediensten gehouden. Er bestaat dan nog wel een aparte joodse armenkas.

1804
In 1804 krijgen de Joden in Brielle (Nederland) toestemming om van de oude slagerij een synagoge te maken. Ook joden uit Hellevoetsluis komen voor de godsdienstoefeningen naar Brielle.

1807
Napoleon installeert een Frans Sanhedrin, dat de keizer politieke loyaliteit belooft. Een jaar later heft Napoleon het Sanhedrin weer op, nadat hij door de pauselijke (!) Jezuïet Augustines Barruel is gewaarschuwd voor een internationaal Joods complot om de wereld te overheersen.

1808
Napoleon geeft twee decreten uit over de positie van de Joden. Het eerste bepaalt dat het Jodendom een officiële  religie is en het tweede legt restricties op aan Joodse vestiging (die wordt verboden in Noord en Oost Frankrijk).  Verder worden bepaalde economische activiteiten aan vergunningen onderhevig.

1812
Voor de Russische Joden worden aanvullende maatregelen van kracht. Zonder officiële  toestemming mogen ze niet meer buiten de concentratiegebieden reizen en ook worden veel beroepen opnieuw voor hen verboden.

1813
Officiële afschaffing 'Inquisitie'.  

1815
Waterloo: nederlaag van Napoleon.

1818
Nederlands Jodendom, Brielle: In 1818 wordt het gebouw achter het huis van de katholieke priester als synagoge ingericht. Deze synagoge is in 1866 aan de parochie verkocht. Vijf jaar later werd op de Turfkade een nieuwe synagoge met een school ingewijd.

1819
Verein für Cultur und Wissenschaft der Juden’, opgericht door Leopold Zunz.

Na het verlenen van economische en burgerrechten aan Joden, breken in Duitsland op grote schaal gewelddadige anti-Joodse rellen uit. Er werd een strijdkreet geuit die relateerd was aan 'Hierosolyma est Perdita' (Jeruzalem is verloren). 

1824
De vader van Karl Marx laat zijn gezin dopen, omdat hij als Pruisische Jood zijn beroep als advocaat niet kan uitvoeren. Een jaar later laat de  Duitse dichter/schrijver Heinrich Heine zich dopen en noemt dat veelzeggend 'een toegangskaart tot de Europese samenleving'.  Marx en Heine staan model voor honderdduizenden Duitse Joden die tijdens de emancipatie van de 19e eeuw op deze wijze ook religieus assimileren en voor het Jodendom verloren raakten.

1825
De Argentijnse provincie  Buenos Aires bepaald dat er voor alle protestante godsdienstvrijheid zou moeten bestaan. Dit statement doet de Joodse gemeenschap in Argentinië te kort. Pas in 1853 werd de wettelijke grondslag voor Joods leven in Argentinië gelegd. Toch blijven er dan nog  problemen inzake onderwijs en huwelijkssluiting. Het duurde tot 1888, voordat ook deze zaken geregeld werden voor Joodse Argentijnse burgers. In deze periode trokken regelmatig Sarfardische gezinnen (Joden van Portugeze en Spaanse oorsprong) naar het uitgestrekte Argentinië. Medio 19e eeuw trokken ook West-Europese Joden naar Argentinië, om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Zij waren degenen die in de periode  1840-1890 de basis legde voor het latere, als ook het huidige Argentijnse Jodendom.

1827
In een poging de Joden te  'de-judaïseren'  verplicht de Russische Tsaar Nicolaas I alle Joodse mannen in zijn rijk, om 25 jaar  in het leger te dienen. Joodse jongens vanaf twaalf jaar vallen onder de regeling. In de kazernes worden ze gedwongen varkensvlees te eten en het christendom te aanvaarden. De wet blijft van kracht tot 1874 en vernietigd twee hele Joodse generaties.

1831
Frankrijk geeft het Jodendom dezelfde status als het christendom. Salarissen van rabbijnen worden door de staat uitbetaald.

1835
Tsaar Nicolaas I kondigt nieuwe anti-Joodse wetten af. Joodse drukkerijen moeten sluiten en er mogen geen synagoges in de buurt van  kerken meer gebouwd worden.

1838
In Wenen wordt 'Die Einheit' opgericht. Dit is een geheim Joods genootschap dat Joodse migratie naar Israel (op dat moment nog Palestina)  moet aanmoedigen.

1840
Nederland ontstaat.  België gaat los functioneren van de Nederlanden.

De Britse minister van Buitenlandse zaken Lord Palmerston geeft zijn ambassadeur in Turkeije opdracht de terugkeer van Joden naar Palestina bij de Turkse sultan aan te bevelen. Een week later bericht de London Times over een plan om het Joodse volk terug te brengen naar het land van hun voorvaderen. De auteur van het plan is de invloedrijke christenzionist Lord Shaftsbury, een vriend van Palmerston. Het plan wordt officiële Britse politiek, maar strandt een paar jaar later als de regering valt en Palmerston vertrekt uit de regering.

1841
In een memorandum aan minister Palmerston herinneren 320 vooraanstaande  Britse christenen hem er aan dat het land van Israel, door G-D exclusief aan de Joden werd gegeven, dat verovering door derden, noch internationale verdragen dat tenietdoen en dat G-D heeft beloofd dat de Joden naar Israel zullen terugkeren, waarbij niet-Joden behulpzaam zullen zijn.

1843
De Duitse theoloog en leider van de anti-semitische Jonge Hegelianen, Bruno Bauer,  publiceert 'Over het  Joodse vraagstuk',   waarin hij eist dat de Joden hun kwalijke Jodendom opgeven. Volgens hem moeten ze hun pleidooi voor emancipatie vormgeven door zich van die religie te bevrijden. In een reactie stelt de oorspronkelijke Joodse Karel Marx, dat het kwaad van het Jodendom 'niet van religieuze aard, maar van sociaal-economische aard is. Volgens hem is destructie van het Jodendom een voorwaarde voor de bevrijding van de mensheid'.  Aldus Karel Marx....

1844
De Britse predikant Samuel Bradshaw stelt voor dat het Britse parlement vier -,  en de Anglicaanse kerk, een miljoen pond beschikbaar stelllen voor het herstel van de Joden in het land van Israel.  Engelse christenzionisten richten de Britse en Buitenlandse Vereniging van de Joodse Natie in Palestina op.

1846

Vanwege de dramatische situatie van de Russische Joden, stelt de Frans-Joodse filantroop Jacob Altaras de tsaar voor, hen in Frans Algerije te hervestigen. De Russen eisen losgeld, maar later gaan ze akkoord met beperkte migratie. De Franse minister van Buitenlandse zaken Guizot spreekt daar boos zijn veto over uit en vraag Altaras:  "Bent u soms van plan Algerije te Judaïseren?"

1848
In Rusland wordt de eerste van een serie staatsscholen voor Joden geopend. Doel: de Joodse kinderen van het Jodendom af te brengen en ze tot het christendom te bekeren. 

1849
Volgens een Russische onderzoeker (B. Miliutin) bezit slechts drie procent van de Russische Joden enige vorm van kapitaal, terwijl de rest een miserabel bestaan lijdt. Een Britse kolonel en christenzionist George Gawler vergezelt de Joodse filantroop Sir Mozes Montefiore op een reis naar het land van Israel en motiveert de laatstgenoemde om er op grote schaal in te investeren. Het gaat dan om agrarische werkgelegenheid voor  de arme Joodse bevolking.

1850
Pogroms in Rusland (vervolging van Joden).

1858
De Franse socialistenleider Pierre Proudhon schrijft in een boek: "De Joden zijn een asociaal ras, obstinaat en duivels. Wij zouden ze terug moeten sturen naar Azië of vernietigen".

1859
Tsaar Alexander II staat het 'nuttige' Joden toe zich buiten de concentratiegebieden in West Rusland te vestigen.

1860
In de Pruisische stad Thorn, vind een Joodse conferentie plaats over de mogelijkheden van een aparte Joodse staat in Palestina.
1860 is de vroegste datering van georganiseerd Joods leven in Argentinië. Het gaat om een huwelijk wat voltrokken werd in dit jaar.

1862
De Duits-Joodse socialist Mozes Hess publiceert Rome en Jeruzalem, waarin hij de situatie van het Europees Jodendom analyseert en stelt dat er in Palestina een Joodse staat moet komen. 'Niet religieuze hervormingen, noch de doop, niet verlichting, noch emancipatie, zullen voor de Joden de poorten van het sociale leven kunnen openen' betoogt Hess.

1864
De Zwitserse christenzionist Henry Dunant (tevens oprichter van het Rode kruis) benaderd Napoleon III en andere Europese staatshoofden en vraagt hen de terugkeer van de Joden naar Israel te helpen bewerkstelligen.

1865
Na twee Duitse bezoeken aan Israel, publiceert de Duitse Christen-Zionist dr. C.F. Zimpel (een Luteraan) een meertalige oproep aan het gehele christendom en de Joden voor bevrijding van Jerzualem. Later komt Zimpel met een uitgewerkt plan voor verbetering van de infrastructuur in Palestina, ten behoeve van een Joodse terugkeer en schrijft hij profetisch (tussen de 1e wereldoorlog  in 1814 en de 2e wereldoorlog in 1940 in): 'emigratie naar Palestina zal uiteindelijk hun enige redding zijn. De Joden worden door iedereen gehaat (...). Wat blijft er voor hen over dan terugkeer naar Zion, het lang beloofde vaderland.' 

1866-1914
Onder het door de overheid gesteunde anti-semitisme vluchtten 70.000 van de 125.000 Roemeense Joden. Voornamelijk naar de Verenigde Staten.

1867
De opkomst van liberaal Jodendom in Duitsland en Hongarije. De beweging wil nationale en culturele assimilatie en een breuk met de nationale traditie. Dat laatste wil men ondermeer bereiken met het schrappen uit gebedenboeken van verwijzingen naar Zion, Jeruzalem en de Tempel. De Joodse religie moet uitsluitend worden gebaseerd op de 'eeuwige waarde' van het Jodendom.

1868-1913
Ontstaan van de 'Israelitische Gemeenschap van Argentijnse Republiek' (CIRA), voortgekomen uit de 'minyan' die voor Hoge feestdagen bij elkaar kwam sinds 1862. De CIRA diende de Buenos Aires gemeenschap bij huwelijken, begrafenissen en later ook besnijdenissen. Aanvankelijk mocht de CIRA geen register bijhouden van Joodse huwelijken, geboorten en sterfgevallen. In 1883  werd die toestemming alsnog verleend. Vanwege de Russische progroms in 1881 trachtte men immigratie van Russiche Joden in het land officieel te bevorderen, wat tot felle anti-semitsche reacties in de Argentijnse pers leidde. De golf van antisemitisme  werd gevoed door literaire werken als 'La Bolsa' (1890), van J.M. Miró, die zich door deze novelle liet inspireren en beïnvloeden door het Franse antisemitisme.Toch kon dit de Russische immigratie niet tegenhouden. Het Argentijnse regeringsbeleid stimuleerde immigratie om het dunbevolkte land met arbeidskrachten te versterken. Dat leidde tot grote immigratiestromen. In de jaren 1906-1913 vertrokken circa 13.000 Joden per jaar naar Argentinië. Het meerendeel van hen bestond uit Ashkenazim (Oost Europese Joden), maar er waren ook Sefardim (Ottomaanse rijk en Noord Afrika). In grotere steden leefden veel Joden een onopvallend leven onder de bevolking. Dit gold echter niet voor de plattelandsbevolking. Hier zijn verschillende Joodse gemeenschappen gevormd.

1869-1870
Eerste Vaticaans Concilie: Bisschop van Rome onfeilbaar verklaard als hij Ex-Cathedra spreekt.

1871
Duitsland ontstaat onder Bismark.
Eerste grootschalige progrom in het Joods concentratiegebied in West Rusland (zie 1795). Met gelijkberechtiging van de Joden in Bavaria beschikken alle Duitse Joden op papier over burgerrechten. In de praktijk duurt de discriminatie op allerlei terreinen voort.

1874
De zoon van christenzionist George Gawler, John Cox zet zijn vaders werk voort. Hij publiceert een gedetaileerd plan voor Joodse vestiging in Israel. Het plan inspireert Joden in Jeruzalem om de overbevolkte Oude stad te verlaten en in 1878 Petach Tikwa te stichten.

1875
De christenzionist Henry Dunant  richt in London de Palestine  Colonization Society op, die de Joodse terugkeer naar Israel moet helpen bevorderen. 

1876
George Eliott publiceert "Daniel Daronda", een boek over een Joodse man die naar Palestina vertrekt om er het politieke bestaan van zijn volk te herstellen en hen weer tot een natie te vormen. Het boek heeft grote invloed op de zionistische renaissance.

1878
De Amerikaanse zakenman/missionaris William Blackstone publiceert 'Jezus komt' waarin hij oproept tot nationaal Joods herstel in Zion.Vervulling van de profetieën daarover, ziet hij als de voorwaarde voor de terugkeer van Christus.

1879
De Duitser Wilhelm Marr richt "de Bond van Antisemieten" op en is daarmee de bedenker van van de term 'antisemitisme'. Hij stelt dat Joden nooit echte Duitsers kunnen zijn, op grond van een door hemzelf samengesteld boek "De overwinning van het Jodendom over Duitsland". Hierin introduceert Marr de 'rassenleer'. Het is dit boek dat Hitler gebruikt heeft om zijn ideeën vorm te geven (en uit te voeren in de jaren 1938-1945) onder zes miljoen Joden, zigeuners en wie hem verder in de weg stonden...

1880
De vooraanstaande Britse christenzionist Laurence  Oliphant publiceert het boek "Land van Gilead". Een boek vol profetische verwijzingen over de vestiging van het Joodse volk in Palestina. In zijn boek  analyseert Oliphant de praktische kanten van het toekomstig herstel van Israel en voorziet hij de latere exploitatie van de chemicaliën en mineralen uit de Dode zee. Een jaar na publicatie van zijn boek wordt Oliphant o.a. actief als adviseur van de  religieus-zionistische  Hibbat Zionbeweging (liefde voor Zion), maar ook van Joodse organisaties die vervolgde Russische Joden naar de VS hielpen vluchten. Gebruik makend van bijbels en praktische argumenten, probeert hij zoveel mogelijk vluchtelingen ervan te overtuigen dat ze beter naar Palestina kunnen gaan. Later vestigt Oliphant zich in Haifa.  

1881
 Een golf van door de overheid aangemoedigde progroms overspoelt de Joodse concentratiegebieden in West-Rusland.
De religieuze Oost Europese Hibbat-Zion-beweging roept op tot massale Joodse migratie naar Israel. De meeste Joden hebben echter geen middelen om de reis te kunnen maken. Daarnaast zijn vele rabbijnen tegen Aliya omdat de komst van de Messias en daarmee de verlossing van Israel niet door menselijk handelen bespoedigt zou mogen worden.
De Duitse antisemiet en componist Richard Wagner publiceert een essay waarin hij politiek antisemitisme toejuicht en de Joden afschildert als 'de demon, die de ondergang van de wereld veroorzaakt'. 
De Duitse econoom/filosoof Karl Eugen Duhring schrijft een serie  tractaten waarin hij de Joden niet alleen maar een culturele maar ook een biologische bedreiging noemt, vooral als zij zich tot het christendom bekeren en toegang krijgen tot besloten cirkels. Aldus Duhring: "De oorsprong van de algemene minachting voor het Jodendom ligt in zijn absolute inferieuriteit op alle intellectuele  gebieden. Joden hebben gebrek aan wetenschappelijke drang; zijn onbenullig op het gebied van de filosofie en zijn niet in staat om iets te betekenen op het gebied van wiskunde, kunst of zelfs muziek. Daarom is dit ras inferieur en ontaard. Het is de taak van de  Nordische (Arische) volkeren om zulke parasitaire rassen uit te roeien, net als wij slangen en roofdieren uitroeien." (Editor: Zie hier een antisemiet van de eerste orde aan het woord... Einstein was een briljant geleerde... hij is zeker niet de enige...)
De Duitse kanselier Von Bismarck negeert een petitie van een kwart miljoen mensen die het ontslag eisen van Joden uit overheidsfuncties...

1882-1899
Reeksen progroms tegen Joodse gemeenschappen in de West-Russische concentratiegebieden.

1882
De Duitse Jood Leo Pinsker schrijft zijn boek "Zelfemancipatie" waarin hij de Joden oproept tot een nationale terugtrekking naar de oevers van de rivier de Jordaan.
Met Pasen wordt in het Hongaarse dorp Tiszaeszlar het oude bloedsprookje verspreidt. Kort daarna overspoelt een golf van antisemitistisch geweld heel Hongarije.
De Russische Tsaar Alexander II treft nieuwe anti-Joodse maatregelen. Ze mogen zich ook binnen de concentratiegebieden niet meer overal vestigen. Het wordt hen verboden op zondag zaken te doen en het onderwijs aan Joodse kinderen wordt beperkt.
De christenzionist ds. William Hechler vertrekt naar Rusland om slachtoffers van de progroms te helpen.
Russische immigranten stichten in Israel het plaatsje  Rishon le-Zion.
In het Russische Kharkov wordt de  Zionistische Bilu-beweging  opgericht. Binnen een paar maanden vertrekt de eerste groep aanhangers naar Israel. In de periode 1882-1904 inspireren de Bilu- en de Hibbat Zionbewegingen meer dan 25.000 Oost-Europese Joden om naar Israel te migreren (de zogenaamde eerste Aliya). In deze periode liggen de Al Aqsa moskee en de Dome of the rock er als volgt bij http://www.israelvideonetwork.com/al-aqsa-and-dome-of-the-rock-mosques-on-temple-mount-no-people-weeds-only
Als er gezegt wordt door de moslims dat deze plaats heilig is voor het beleven van hun religie, dan vraag ik me af waarom bovenstaande beelden ooit gefilmd zijn?  Hoe heilig is een plaats voor je als je het zo achterlaat en er blijkbaar verder niet naar omgekeken hebt, tot het politiek interessant werd?

1884
In het Silezische  Katowich vindt een grote conferentie plaats van de zionistische 'Geliefden van Zion-beweging'.
De Britse christenzionist en ambassadepredikant (in Wenen) ds. William Hechler schrijft: "De terugkeer van de Joden naar Palestina, volgens de profeten".  In de jaren er na raakt Hechler hecht bevriend met Theodor Herzl, die hij adviseert en later introduceert bij belangrijke Europese machthebbers, waaronder de Duitse keizer.

1886
De Franse antisemiet Edouard Drumont schrijft zijn boek "De Franse Jood", waarin hij de lezer probeert wijs te maken dat Joden in Frankrijk op alle terreinen de dienst uitmaken. Het boek wordt een bestseller en krijgt lovende kritieken in de nationale katholieke (en rabiaat antisemitische) krant La Croix.

1887
De Oostenrijks-Hongaarse regering bepaald bij wet, dat buitenlandse Joden zich niet in het land mogen vestigen.

1889
Geboorte van Adolf Hitler in het Oostenrijkse plaatsje Braunau am Inn.

1891
Op de eerste dag van Pasen worden de Joden uit Moskou verbannen.
De Amerikaanse christenzionist William Blackstone (zie ook 1878/1917) stuurt president Harrison een door 400 vooraanstaande christenen ondertekende petitie met de titel 'Palestina voor de Joden'.  In het document wordt gedetailleerd ingegaan op de mogelijkheden van een Joodse terugkeer naar Zion en worden de VS opgeroepen die te steunen, met name in hun contacten met de Europese machten.

1893
Zwitserland verbiedt het rituele Joodse slachten en maakt daarmee kasjroet onmogelijk. Later volgt Noorwegen (1930) , Zweden (1937)en Italië (1938).

1894
De Frans-Joodse  legerofficier Alfred Dreyfus wordt slachtoffer van een antisemitisch complot, hij wordt beschuldigt van spionage voor Duitsland en veroordeeld tot levenslang. Sterke antisemitische gevoelens steken in heel Frankrijk de kop op. Dreyfus' proces wordt verslagen door de Joodse journalist Theodor Herzl, die tot de conclusie komt dat de Joden blijkbaar nergens thuis en veilig zijn en dus een eigen staat moeten krijgen. Herzl legt vervolgens de kiem voor het politiek zionisme dat de staat Israel tot gevolg had. Alfred Dreyfus wordt in 1906 onschuldig bevonden en vrijgesproken.

1895
De antisemiet en leider van de christelijke Sociale partij, Karl Lueger, wint de verkiezingen voor het burgermeesterschap van Wenen. Hij voert anti-Joodse maatregelen in en staat anti-Joods geweld toe.

1896
Theodor Herzl publiceert zijn boek "Der Judenstaat". Er staat een blauwdruk in voor het politiek zionisme.
De christenzionist ds. William Hechler schrijft een zionistische lobbybrief aan de Groothertog van het Duitse Baden. De brief wordt later beschouwd als een modelverklaring voor christelijke steun aan het zionisme.

1897
In Basel vindt het eerste Zionistische  Congres plaats. Herzels  zionistische droom appelleert echter in de eerste plaats plaats aan de Oost-Europese Joden, waarvan er steeds meer de moeilijke reis naar Israel ondernemen. Van de 159  delegatieleden zijn er 55 uit Rusland en 30 anderen anderen zijn daar geboren. Eregasten zijn de vooraanstaande christenzionisten ds. William Hechler, Henry Dunant en de Duits-Luteraanse predikant dr. Johannes Leptius. De term christen-zionist wordt in Basel voor het eerst gebruikt door Theodor Herzl als hij Hechler, Dunant en Leptius  voorstelt.

De religieuze Hibbat Zion-beweging treedt toe tot de  algemene (door seculieren gedomineerde) Zionisten-organisatie.
In de West-Russische concentratiegebieden (verplichte Joodse woongebieden) wonen inmiddels vijf miljoen Joden binnen deze gebieden. Slecht 320.000 wonen elders in het land. Binnen het gebied zijn bepaalde steden verboden voor Joden, zoals Kiev en Sebastopol.

1898
Na de intensief lobbywerk van de christenzionist ds. William Hechler, geeft de Duitse keizer Wilhelm (als eerste Europese machthebber) een openlijke steunverklaring aan het zionisme af. Later bezoekt de keizer Jeruzalem waar hij wordt ontvangen door een delegatie van de zionistische beweging onder leiding van Theodor Herzl.

1900-2000
Husserl, Scheler, Jaspers, Heidegger.

1902-1906
Een nieuwe golf van antisemitisme, aangemoedigd door de overheid, overspoelt de Joodse gemeenschappen in de West Russische  concentratiegebieden.

1902
In de  Russische stad Vilna  wordt de religieus-zionistische  Mizrachi-beweging opgericht. Hun motto luidt: "Het land van Israel voor het volk van Israel, op basis van de Tora voor Israel".

1903
Eerste publicatie van de antisemitsiche  'Protocollen van de wijzen van Sion' in een Russische krant in Sint Petersburg. De in werkelijkheid door antisemieten beschreven Protocollen, zouden blauwdrukken bevatten voor een internationale samenzwering om de wereld te overheersen. De Protocollen worden later de bijbel van de Nazi's  en antisemieten in de hele wereld en zijn dat nog. Ze zijn in Rusland en de Arabische wereld (waaronder Egypte) nog steeds vrij verkrijgbaar en ook op internet te lezen. Ook sommige christelijke websites publiceren de Protocollen als waarheid.
Door  de Russische minister van Binnenlandse Zaken 'Plehve' en na anti-Joodse ophitsing in een regeringskrant, vindt in het Russische plaatsje  Kishenev een bloedige progrom plaats.
De Britse regering biedt Zionistische leiders een deel van haar kolonie Kenya aan, teneinde daar een Joodse staat te vestigen (het zogenaamde Oeganda-project).
Tijdens het Zesde congres later in 1903 weigeren de Zionisten een andere optie als (het sinds de overheersde periode in Israel) 'Palestina'  te aanvaarden. Het verzet tegen het Oegandaproject wordt aangevoerd door de Russische delegaties, terwijl die juist het meest belang hebben bij een snelle asielvoorziening.
Tijdens het Zesde congres, later in hetzelfde jaar, is de Duits-Lutherse predikant Hermann Maas toehoorder. De Russische reactie veranderd hem in een overtuigd christen-zionist die zijn hele leven actief bij de beweging betrokken zal blijven. Tijdens de tweede wereldoorlog (Shoa) redt hij meerdere Joodse landgenoten van de Nazi's.

1904
Op bezoek in het Vaticaan, waar hij probeert steun te krijgen voor een Joodse staat, krijgt de Zionistische voorman Theodoor Herzel van de Vaticaanse minister van Buitenlandse zaken, kardinaal Merry de Val te horen: 'Zolang de Joden de goddelijkheid van Christus ontkennen kunnen wij zeker niet aan hun kant staan. Hoe kunnen wij er dan mee akkoord gaan, dat zij het Heilige Land herkrijgen? Wij kunnen de Zionistische beweging niet steunen om naar Jeruzalem te gaan, maar we kunnen dat nimmer sanctioneren. De grond van Jeruzalem, als die al niet heilig was, is geheiligd door het leven van Jezus Christus. Als hoofd van de kerk kan ik u niet anders antwoorden. De Joden hebben onze Heer niet erkend, daarom kunnen wij het Joodse volk niet erkennen.'

1905
Oprichting van de antisemitische 'Unie van het Russische volk'.  Ook wel 'Zwarte honderden' geheten. De Uni garandeert op grote schaal progroms  http://nl.wikipedia.org/wiki/Pogrom  in de Joodse concentratiegebieden en is verantwoordelijk voor de vlucht van twee miljoen Russische Joden, voornamelijk naar de VS. Op het dieptepunt worden in één week tijd 660 Joodse dorpen aangevallen, waarbij zo'n duizend Joods-Russische burgers de dood vinden en tienduizenden gewonden vallen.

1906
In Rusland vinden 43 progroms plaats. Er vallen honderden doden.

1914-1918
Eerste Wereldoorlog.

1914
Tussen 1881-1914 vluchtten ruim 60.000 Russische Joden naar Israel, twee miljoen anderen naar de meer kans biedende VS en nog eens 200.000 naar Europa. O.a. naar Engeland.

1917
De Britse minister van Buitenlandse zaken Arthur Balfour (christen-zionist)  geeft een verklaring af, waarin Groot Brittannië zich officiëel  voorstander toont van de vestiging van een 'Joods Nationaal Thuis' in de landstreek Palestina. De Balfourverklaring wordt de volkenrechtelijke basis voor latere politieke documenten van de Volkerenbond en de Verenigde Naties. De Amerikaanse president Wilson, die sterk beïnvloedt was door de argumenten van de Amerikaanse christen-zionist William Blackstone, steunt de afgifte van de Britse verklaring ( zie ook 1878/1891).
Met de communistische machtsovername in Rusland begint een periode van 70 jaar waarin het Joden onmogelijk wordt gemaakt hun religie te belijden en hun cultuur in stand te houden.
De protestantse Ierse christenzionist John Henry Patterson, een kolonel in het Britse leger, wordt commandant van het uit Europese  Joden bestaande Joodse legioen dat later in Samaria en de Jordaanvallei tegen de Turken vocht. Het is de eerste georganiseerde Joodse strijdmacht sinds die van Sjimon Bar Kochba. http://nl.wikipedia.org/wiki/Sjimon_bar_Kochba
Paus Benedictus XV stelt zich tegenover de zionistische leider  Nahum Sokolow positief op, ten opzichte van een Joodse nationaal thuis in Palestina.

1918
In Jalta (de Krim) worden 900 Joden door antisemieten in zee verdronken. In Sebastopal (de Krim) worden alle Joodse leiders vermoord.

1919
Schrijven van Hitler over de manier waarop hij voorsteld van de Joodse werelbevolking af te komen.  Wat begon als een idee van één man, werd later uitgewerkt in een blauwdruk van systeem om zes miljoen Joodse burgers om het leven te brengen.
Tienduizenden Joden kom om in een serie progroms. Het zwaartepunt ligt met 685 progroms in Oekraïne.
De Sovjets besluiten het Russische zionisme te vernietigen. Bovendien worden alle religieuze Joodse instellingen in de USSR opgeheven en hun bezittingen (inclusief onroerend goed zoals synagoges) in beslag genomen.

MOT to Display Hitler's First Anti-Semitic Writing

In de vier pagina’s lange getypte brief schrijft Hitler over de ‘Joodse dreiging’ en dat het uiteindelijke doel de ‘algemene compromisloze verwijdering van de Joden’ moet zijn. Het belang van de brief ligt niet alleen in het feit dat het de eerste uiting van Hitlers Jodenhaat is, maar ook dat hij in de brief zegt dat het probleem alleen door ‘een regering van Nationale sterkte’ opgelost kan worden. Wat toen nog een privé-opinie was, werd 22 jaar later een blauwdruk voor de uitroeiing van het Joodse volk. De brief is dan ook een belangrijke schakel in het proces van Hitlers antisemitische ontwikkeling.

De brief staat bekend als de Gemlich-brief, omdat Hitler de brief aan naamgenoot Adolf Gemlich schreef. In de laatste maanden van de oorlog vond de Amerikaanse soldaat William F. Ziegler de brief in een archief in Neurenberg. In 1988 werd de brief ‘echt’ verklaard door Charles Hamilton, dezelfde man die de zogenaamde ‘Hitler Dagboeken’ als vervalsingen ontmaskerde. De brief kwam afgelopen voorjaar in het bezit van het Amerikaanse Simon Wiesenthal Centrum. Het is de eerste keer sinds de brief geschreven werd, dat hij tentoongesteld wordt.  http://www.cidi.nl/ 
(Brontekst: http://www.museumoftolerance.com/ ook te lezen bij het Simon Wiesenthal Centre)

Waarom haatte Hitler de Joden?
http://www.youtube.com/watch?v=ITz72sRcpzU&NR=1

1920
142 Progroms in de Oekraïne. Er vallen duizenden doden.
Tijdens de Zionistische Conferentie in Londen wijst Max Nardau op de tragedie van de Sovjet-Joden en roept hij op tot haast met het stichten van een Joodse entiteit in Israel.

1922
Adolf Hitler kondigt publiekelijk aan dat (als hij eenmaal aan de macht is gekomen) het uitroeien van de Joden zijn eerste en belangrijkste taak zal zijn. Zij kunnen immers zichzelf niet beschermen en niemand zal zich als hun beschermers opwerpen......

1929
In Hebron (Kirjat Arba, wordt al genoemd in Jozua 14) wordt middels een progrom
(uitgevoerd door Arabische bewoners) een Joodse wijk aangevallen. Een complete ziekenhuisstaf wordt vermoord (Beit Hadassa) en veel mensen raken gewond of overlijden ter plekke of later aan hun verwondingen. Er is veel materiale schade. Na enkele uren komt er pas bereden politie, die de rellen stopt.  Het  eindresultaat is dat de Joden niet meer in hun eigen woonplaats mogen blijven wonen 'omdat er niet voldoende bescherming geboden kan worden', volgens de Britse overheersers.

1933
Adolf Hitler wordt Kanselier van Duitsland. Het begin van de terreurcampagne tegen de Joden.
Berlijn: Anti-Joodse rellen (maart) boycot van Joodse winkels (april),  openbare verbranding van boeken geschreven door Joodse schrijvers (mei),  ziekenhuizen 'Judenrein' verklaren (personeel vrij van Joodse artsen en verpleegkundig personeel), zijn het begin van een ramp die later de tweede wereldoorlog zal inleiden.
Na een bezoek aan Duitsland schrijft een Amerikaanse hoogleraar (Reinold Niebuhr) in de belangrijkste Amerikaanse christelijke krant 'Christian Century' : 'Met ongeëvenaarde en primitieve wreedheid worden Joden gearresteerd, mishandeld en vermoord. De Duitse kerken, zowel de protestantse als de katholieke, hebben zich overgegeven aan het Nazisme en Jodenhaat.

1934
De Duitse Nazi-krant 'Der Sturmer' publiceert een editie met Middeleeuwse bloedsprookjes met 'bewijzen' dat Joden christelijk bloed gebruiken bij hun religieuze riten.

1933-1939
280.000 van de 525.000 Duitse Joden slagen er in om Duitsland te ontvluchten.

1935
Duitsland voert de Neurenbergerwetten in. Hiermee worden Joden officiëel tweederangs burgers en wordt hen de toegag ontzegd tot openbare ruimten, ontslag op rassistische gronden wordt een feit.Ook het stemrecht wordt ontnomen en sexuele relaties/huwelijken tussen Joden en Ariërs wordt verboden.

1937
Paulus Pius XI geeft de encycliek 'Met brandende zorg uit', waarin hij rassenleer afwijst als tegengesteld aan de christelijke norm. Dit wordt echter niet direct door hem bekritiseerd.

1938
Franco herroept de (pas in 1930 verleende) gelijkberechting van de Saanse Joden.
In Italië wordt een serie anti-Joodse maatregelen van kracht, waaronder een verbod op huwelijken met Ariërs.
Tijdens de Kristallnacht in Duitsland worden 191 syagoges verwoest, 91 Joods-Duitse burgers vermoord en3.000 van hen worden afgevoerd naar concentratiekampen (zie ook het verhaal van Avi, een jongenvan 14 jaar tijdens deze nacht, die zijn verhaal verteld heeft, wat opgetekend is). De Joodse gemeenschap krijgt een collectieve boete opgelegd van één miljard Mark.
 Na de Anschlüss met Oostenrijk worden daar onmiddellijk de Neurenbergerwetten vankrach. 500 Weens-Joodse burgers plegen zelfmoord. 

1936-1939
De Britse christenzionist en legerofficier Charles Orde Wingate vormt in Palestina Joodse gevechtéénheden die de Aabische terreur gaan bestrijden. Vanwege zijn zionistische opvattingen en hechte vriendschapten aanzien van en met de Joden, laat Londen hem in 1939 overplaatsen. Wingates' éénheden worden later de kern van het Israelische leger. Zijn militire doctrines hebben het karakter
van het leger tot op de dag van vandaag,  in hoge mate bepaald.

1939
De Britse mandaatregering geeft het Witboek uit, waarin de Joodse migratie naar Palestina wordt beperkt. Deze maatregel kost ontelbare Europese Joden het leven.
Na de Duitse inval in Polen wordt daar meteen begonnen met de 'Entlösung der Judenfrage'. De Duitse gouverneur van Polen, Hans Frank: 'We kunnen geen 2,5 miljoen Joden doodschieten of vergiftigen. We zullen echter toch bepaale stappen moeten ondernemen om hen uit te roeien. En dat zal gebeuren.' 

1942
In de Berlijnse Wannsee voltooien Nazi's hun praktische  praktijken die moeten leiden tot de volledige vernietiging van het Euopees Jodendom.
De Zwitserse politie weigert bijna tienduizend Frans-Joodse burgers (vluchtelingen) de toegang  tot het land, omdat 'ras alleen geen reden is voor politiek asiel'.
De veilig in Zwitserland wonende Duitse theoloog  Karl Barth publiceert  een nieuw onderdeel van zijn Kirchliche  Dogmatic, getiteld
'Israel en de gemeente'. Ondanks het feit dat de Jodenvervolging dat jaar onvoorstelbare omvang bereikte zwijgt Barth daarover in zijn boek en stelt hij zich ook niet solidair op met de Joden. Na de oorlog geeft Barth openlijk toe dat hij een aversie heeft tegen de Joden. De in de VS wonende Nederlandse schrijver/journalist en christenzionist Pierre van Paaschen wordt voorzitter van een commité dat de recruten werft voor een Joods leger, dat moet gaan meevechte tegen de Nazi's en later de veiligheid van de Joden in Israel moet gaan waarborgen. In 1943 publiceert van Paaschen zijn boek 'Vergeten Bondgenootschap'. Hierin veroordeelt hij scherp het Brits anti-zionistische beleid/manier van politiek voeren in Palestina. Het wordt in het Hebreeuws vertaald en vervolgens door de Britten verboden om te lezen.

1939-1946
De Sho’a (Holocaust) tijdens de tweede Wereldoorlog, kost het leven aan ruim zes miljoen Joodse burgers, waarvan anderhalf miljoen kinderen. Het grooste deel van de Nederlandse Joden komt om, namelijk 75%.
In Polen worden meer dan 500 Joden tijdens Progroms vermoord.
De in 1939 ingestelde beperkingen om te kunnen immigreren naar Palestina voor Europese Joden, blijft van kracht.... 
Wat Brielle (Nederland) aangaat: Alle joodse inwoners van Brielle zijn (voor zover bekend) tijdens de bezetting gedeporteerd en vermoord. Een heel dorp is uitgemoord! Het interieur van de synagoge is vernield en de inboedel is verdwenen. De Tora-rollen zijn gered en overgebracht naar Rotterdam. Een gevelsteen van de synagoge wordt tegenwoordig in het Trompmuseum in Brielle bewaard.

Een paar  citaten uit  "Uit het vuur gered"  van Moshe Zvi Laufer

Pagina 110:
Elk jaar als de tochocho in Parshas Kie Sowou  (een aantal hoofdstukken uit Deuteronomium werd gelezen, zei mijn vader in sjoel (synagoge) tegen me: "Zo was het in Buchenwald: 's ochtends snakten we naar de avond en 's nachts verlangden we naar de ochtend.
's Ochtends zul je zeggen:  "wie geve mij de avond en 's avonds zul je zeggen "wie geve mij de ochtend"; wegens de angst in je hart en wegens wat je ogen zullen aanschouwen...".  (Tekstverwijzing: Deuteronomium 28:6,7)

Pagina 105:
Alles wat in Egypte gebeurd is, heeft zich in de tweede wereldoorlog herhaald, daar zijn talloze voorbeelden van.

Pagina 107:
Bij een bepaald commando werd gebruik gemaakt van kokende kalk dat op een lange wanne aan de kook werd gehouden. Op een dag zag Willie een gevangene op een smal paadje langs de bak sjouwen. Hij was nog maar een jongen, die sterk vermagerd en uitgehongerd was. Aan beide zijden van de kokende bak kalk stonden S.S.'ers. Toen de jongen langs één van hen kwam, gaf de S.S.'er hem met een gemene grijns een douw, waardoor de jongen nebbish (helaas) in de kokend hete borrelende kalk viel en levend verbrandde. De andere S.S.'er moest er nog om lachen! De S.S'ers liepen gewoon door alsof er niets aan de hand was en het verbrandde lichaam werd er niet eens uitgehaald. Gewoon voor de grap vermoordde ze deze jongen. Een mensenleven had geen enkele waarde meer in Buchenwald en de gevangenen waren volledig overgeleverd aan de grillen van de intens gemene S.S.-soldaten.

Zo zijn er meer gemene streken uitgehaald die diep grievend tot dodelijk waren voor zowel de emoties als lichamelijk. Sommige zijn niet wijs hier te noemen met het oog op het antisemitisme wat momenteel toeneemt. Ik zal me daarom beperken tot deze twee.... Voor wie dit boek wil lezen,  'Gered uit het vuur'  (auteur Moshe Zvi Laufer) is te koop in Jeruzalem of in een evangelische boekwinkel die hier aan heeft kunnen komen via persoonlijke contacten. U mag mij altijd mailen voor het adres waar u terecht kunt. Deze staat namelijk voorin het boek vermeld, maar plaats ik niet op het internet om privacy-redenen.

In Wahshington vindt in 1945 de Internationale Christelijke Conferentie voor Palestina plaats, met delegaties uit 30 landen. Men eiste vrije Joodse migratie naar Palestina en onmiddellijke transfer van 100.000 Joodse vluchtelingen terug naar het land wat volgens de Oude geschriften altijd aan hen toebehoord heeft. Tot op het moment van bebouwing door de eerste migranten was er van Arabische kant  geen belangstelling voor het land. Het land lag er tot op dat moment desolaat bij,foto's uit die tijd laten dat zien. Zelfs de moskee in Jeruzalem lag er desolaat bij. Daar kwam verandering in toen de eerste Joodse migranten  het land gingen bewerken en het opnieuw in cultuur brachten. Niet altijd waren er politieke geschillen in die tijd op menselijk niveau (net als nu in een aantal gevallen) en was het ondanks het harde werken een redelijk goed bestaan.

1945
In Washington vindt de Internationale Christelijke Conferentie voor Palestina plaats met delegaties uit 30 landen. Men eist vrije Joodse migratie naar Palestina, onmiddellijke transfer van 100.000 Joodse vluchtelingen en steun voor een Joodse staat in het land van Israel.

1947
In 1947 werd de joodse gemeente van Brielle bij die van Rotterdam gevoegd. Een monument in het stadhuis van Brielle, onthuld op 4 mei 1970, bevat de namen van de omgebrachte joodse burgers.

1947
In 1947 werd de joodse gemeente van Brielle bij die van Rotterdam gevoegd. Een monument in het stadhuis van Brielle, onthuld op 4 mei 1970, bevat de namen van de omgebrachte joodse burgers.

1948
Oprichting van de staat Israel, met instemming van de meeste naties binnen de Volkerenbond.
Wat ging er vooraf aan de stemming van de VN om Israel te legaliseren en daarna.
http://www.youtube.com/watch?v=ol_FOXTwX88&NR=1 
Speech Ben Gurion
http://www.youtube.com/watch?v=6ZDSBF5xtoo&feature=related

1948
Stichting van de staat Israel.
De Frans Protestantse Federatie stelt in haar verklaring tot de de Eerste Vergadering van de Wereldraad van Kerken in Amsterdam een oproep: "Er moet duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen antisemitisme en anti-Judaïsme, hetgeen speelt bij iedere oproep tot bekering van Joden tot het christendom. Het doel van bekering kan niets minder zijn, dan de spirituele vernietiging van het Judaïsme."

Volgens Saoedi-Arabiës principe worden Joden al ruim veertienhonderd jaar niet getolereerd en worden ze de “vijanden” van de moslims genoemd en zal het uur (van het oordeel) pas komen wanneer de moslims alle Joden hebben uitgeroeid.

Reeds op 23 november 1937 zei de Saoedische koning Ibn Saoed tegen de Britse kolonel Dickson: ‘Onze haat tegen de Joden heeft zijn oorsprong in de goddelijke veroordeling van de Joden, omdat zij eerst Isa (de moslim Jezus) en daarna Allah’s profeet Mohammed hebben afgewezen.’Ibn Saoed voegde er als heerser over Mekka aan toe dat ‘als een moslim een Jood doodt, Allah’s paradijs zijn beloning is .’ Toen Hitler in 1935 de anti-Joodse Neurenberger wetten uitvaardigde, kreeg hij uit alle delen van de Arabische wereld gelukstelegrammen.

De staatskrant Al-Riyadh van 22 november 2002 schreef:

“Men hoeft zich niet te verbazen over de haat die de meeste naties voor de zionistische entiteit voelen, vanwege de geschiedenis daarvan, die niet is gevuld met menselijke prestaties, maar met barbaarse massamoorden, bedrog en kwaad geweten. Vooral onder de Arabieren neemt de haat tegen hen toe, vanwege het leed dat zij ondergaan als gevolg van de bezetting van de Arabische staat Palestina, vanwege de catastrofes, de wreedheid en het onrecht dat ons allen bekend is. Daarom krijgen Arabische kinderen de haat voor de zionistische vijand met de moedermelk ingegeven. En die haat kan niet worden weggenomen, ondanks alle praat over valse vredesovereenkomsten. Dit zijn onze vijanden en onze haat tegen hen is in onze zielen geworteld en het enige dat die haat kan verwijderen is hun vertrek uit onze landen en de zuivering van de door hen veroorzaakte verontreiniging van onze heilige plaatsen."  Aldus de staatskrant Al-Riyadh.

Lees ook: Mufti of Berlin
http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1112654-afl-12-duitsland-onder-hitler

1948
Oprichting van de staat Israel, met instemming van de meeste naties binnen de Volkerenbond.
Wat ging er vooraf aan de stemming van de VN om Israel te legaliseren en daarna.
http://www.youtube.com/watch?v=ol_FOXTwX88&NR=1
Speech Ben Gurion
http://www.youtube.com/watch?v=6ZDSBF5xtoo&feature=related

De Franse Protestantse Federatie stelt in haar verklaring tot de Eerste Vergadering van de Wereldraad van Kerken (in een oproep tot zending onder de Joden) :"Er moet duidelijk onderscheid gemaakt worden tussen antisemitisme en anti-Judaïsme, hetgeen speelt bij iedere oproep tot bekering van Joden tot het christendom. Het doel van bekering kan niets minder zijn dan de spirituele vernietiging van het Judaïsme.

1950-1990
Koude Oorlog.

1950
De in de VS wonende Nederlandse christenzionist Pierre van Paaschen publiceert Jewish Calling (Joodse roeping), waarin hij de rauwklacht van Rachel als volgt herhaalt: "Als Israel sterft, zal Uw Tora leeg en zonder waarde worden. De wereld zal niet verlost worden. Als Israel wordt uitgewist, dan zult U (Eeuwige) niet langer de de Heilige van Israel zijn. U zult alleen zijn in Uw eenzaamheid, ongeliefd, ongekend, net als voor de Schepping van de wereld. " http://www.youtube.com/watch?v=GYtKqst5Tqg&NR=1

1959
Paus Johannes Paulus XXIII verklaart dat het anti-Joodse pro perfides Judaeis (vertaling: 'de verderfelijke Joden) gescchrapt zal worden uit de liturgie voor Goede Vrijdag.

1961
De Wereldraad van Kerken veroordeelt antisemitisme als een 'misdaad tegen God en mens' en stelt dat 'de historische gebeurtenissen, welke geleid hebben tot de Kruisiging' niet zodanig voorgesteld mogen worden, dat ze het Joodse volk van vandaag de verantwoordelijkheid daarvoor toeschuiven, welke alleen maar toegeschreven kan worden aan de collectieve mensheid (en niet specifiek aan één ras of gemeenschap).
Waar het gaat om de Joodse staat Israel, ontwikkelt de Raad zich uiteindelijk echter tot een in wezen anti-Zionistisch bolwerk en een steunpilaar van de 'Palestijnse bevrijdingstheologie'.

1964
Als eerste paus maakt Paulus VI een pelgrimsreis naar Israel. Hij bezoekt het land en de door Jordanië bezette gebieden, waaronder Oost Jeruzalem.
In Noordwest Galilea wordt begonnen met de bouw van de christelijke nederzetting Nes Ammim ('Banier voor de Volkeren'. De initiatiefnemers, waaronder veel Nederlanders, zoals Johan Pilon, willen het Joodse volk daarmee 'het andere gezicht' van het christendom tonen.

1962-1965
Tweede Vaticaans Concilie. Gestart door Paus Johannes III. Mensenrechten geaccepteerd, want de rechten van revolutionaire priesters moesten verdedigd worden. Verder wordt aangeraden de liturgie in de landstaal te doen. De Katholieke kerk ‘rejects nothing that is holy and true in [other] religions’. Vertaling: 'De Katholieke kerk wijst niets af wat heilig is en waar in (andere) religies'.

1967
Tijdens de zesdaagse oorlog herkrijgt Israel opnieuw de beschikking over Israelisch grondgebied als Judea, Samaria, de Golan, de Gazastrook en Oost Jeruzalem. Tal van Joodse - en christelijke heilige plaatsen komen daarmee onder Israelisch bestuur.
Rusland verbreekt de diplomatieke betrekkingen met Israel. Nederland treedt op als Israels belangenbehartiger in de Sovjet Unie en wordt daarmee administratief verantwoordelijk voor de migratie van Sovjet-Joden naar de Joodse Staat. Deze vriendendienst zal bijna een kwart eeuw duren.
In de VS wordt de christenzionistische organisatie Christians Concerned for Israel opgericht.

1968-1988
In deze periode worden honderden Sovjet-Joden gevangen gezet omdat ze een leidende rol spelen in de Zionistische beweging. Achter deze 'Gevangenen van Zion' zoals Nathan Sjaranski en Josef Begun, staan honderdduizenden 'refuseniks'. Joden die het land niet mogen verlaten. Velen verliezen na een verzoek om een uitreisvisum hun baan en worden geteisterd door antisemitische pesterijen en intimidatie. In het begin van de jaren zeventig staan de Sovjets een Joodse emigratiegolf toe, waarvan 100.000 mensen gebruik kunnen maken, maar dan sluit men de poorten. In 1989 worden de poorten weer opengezet door Gorbatsjov. Tussen oktober 1989 en december 1991 arriveren 330.000 Sovjet-Joden in Israel en nog eens 120.000 anderen in de VS.

1971
In een brief aan de Vaticaanse krant 'L'Osservatore', hekelt de Amerikaans-katholieke theoloog en invloedrijke christenzionist John Oesterreicher, zowel de anti-Israelische opvattingen van de krant als de houding van de Katholieke kerk: "Terwijl christenen en moslims in Israel onder het Jordaanse bestuur (1948-1967) vrijheid genoten, werd dat recht de Joden ontzegd. Ze mochtens zelfs niet bidden bij de Westmuur, ook al was de vrije toegang daartoe en tot andere heilige plaatsen vastgelegd in de wapenstilstandsovereenkomst tussen Israel en Jordanië. De behandeling van de Joden alsook de beperkingen die worden opgelegd aan Israelische moslims en christenen schenden de overeenkomst, maar niet één christelijke bisschop heeft daar zijn ongenoegen over geuit. Waar was het christelijk protest tegen de verwoesting van alle synagoges (grote en kleine: 55 in totaal) in Jeruzalem , onder Jordaans bewind? Waar was de veroordeling van het gebruik van Joodse grafstenen bij het aanleggen van voetpaden in het kamp van de Arabische legioen?"

1974
Een groep Nederlandse oud-verzetsstrijders en christenzionisten, richt het Israel Comité Nederland op.

1975
De Algemene vergadering van de VN neemt een resolutie aan, die Zionisme gelijkstelt aan racisme.
Het Vaticaan publiceert 'Richtlijnen en Suggesties voor de Verhouding met het Jodendom'. Het is een afwijzing van de katholieke leer dat het Jodendom rigide ( betekenis: streng, streng van zedenleer, niet soepel in opvattingen, onverbiddelijk, rechtlijnig, scherp,liefdeloos) is en een oproep aan katholieken om antisemitisme te bestrijden.
De Wereldraad van kerken neemt in Nairobi een resolutie aan over Israel en het Midden Oosten aan, die is verstoken van enig theologische referentie. De raad eist:
1. Terugtrekking van Israel uit de gebieden die in 1967 werden heroverd (inclusief Oost Jeruzalem).
2. Het recht van alle staten, inclusief Israel en de Arabische staten, om in vrede te leven binnen de veilige en erkende grenzen. http://www.youtube.com/watch?v=g_3A6_qSBBQ
3. Het recht van het Palestijnse volk op zelfbeschikking.
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=O7ByJb7QQ9U

1980
Dertien landen, waaronder Nederland, verhuizen hun ambassade van Jeruzalem naar Tel Aviv.
Uit protest tegen diplomatieke evacuatie uit Jeruzalem wordt in september de 'Internationale Christelijke Ambassade' gehuisvest in Jeruzalem. Het project wordt ondersteund door christenen wereldwijd die het niet eens zijn met deze beslissing. Woordvoerder en drijvende kracht van deze Ambasade is ds. Jan Willem van der Hoeven.

1981
De Nederlandse zakenman en christenzionist Karel van Oord richt Christenen voor Israel op, dat uiteindelijk uitgroeit tot de grootste christen-zionistische organisatie in Europa (ruim 70.000 begunstigers in 1999).

1983
De Wereldraad van Kerken zegt in een resolutie over Israel en het Midden Oosten: "...... Historische en bepaalde theologische interpretaties hebben christenen vaak in de war gebracht bij het evalueren van de religieuze en politieke ontwikkelingen in het Midden Oosten" (bedoeld wordt: terugkomst van Joden als teken in de tijd, voor de wederkomst van de Messias).... In de rest van de resolutie zat een anti-Israel ondertoon met een voorkeur voor pro-Palestijns beleid.

1985
Het Vaticaan publiceert de 'Gezamenlijke Band - Christen en Joden' (Notities voor predikanten en het onderwijs) waarin positieve aandacht wordt gevraagd voor relatie met het Jodendom. Het is het eerste officiële Vaticaanse document waarin Israel en de Holocaust worden genoemd.
Paus Johannes Paulus II bezoekt Nederland maar ontmoet geen Joodse leiders, omdat hij hun eis weigert in te willigen, publiekelijk de staat Israel te erkennen en toe te geven dat kerk en Vaticaan een kwalijke rol hebben gespeeld bij de Jodenvervolging (O.a. Paus Pius XII weigerde om de Nazi-gruwelen te veroordelen....).

1986
Paus Johannes Paulus II brengt een officiëel bezoek aan de grote synagoge in Rome.

1989
In het Vaticaans document 'De kerk en racisme' wordt antisemitisme veroordeeld als de meest tragische vorm die de 'racistische ideologie' in onze eeuw heeft gekregen. Anti-zionisme dient volgens de verklaring vaak als 'dekmantel voor antisemitisme, waarmee het zich voedt en waarop het steunt'. Desondanks blijft de politieke houding van het Vaticaan 'vis-a-vis' (tegenovergesteld). Israel wordt in belangrijke mate niet positief benoemd en/of benaderd. Zo wordt het standpunt gehandhaaft dat Jeruzalem 'internationaal' erfgoed moet worden voor Jood, christen en moslim (en dat ondanks dat wat het verleden liet zien wat er dan gebeurd met het recht op Joods erfgoed).
Na Joodse protesten tegen vestiging van een klooster in Auschwitz doet de Poolse kardinaal Glemp een serie antisemitische uitspraken. Het Vaticaan veroordeelt hem en roept op het klooster te verplaatsen.

1991
De Algemene vergadering van de VN herroept resolutie 3379 (zionisme = racisme) uit 1975.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Resolutie_3379_Algemene_Vergadering_Verenigde_Naties

1992
Christenen voor Israel begint een grootschalige en succesvolle actie voor de de bouw van een opvangcentrum voor nieuwe immigranten in Jeruzalem (het 'Hollanddorp').

Publicatiedatum: 5 maart 1992
CIDI: Kamervragen over Holland-dorp geheel misplaatst

DEN HAAG (ANP) - „Het verzoek van D66-kamerlid Kohnstamm aan minister Van den Broek om juridische dwangmaatregelen te nemen tegen de inzamelingsactie van Christenen voor Israël voor het Holland-dorp in Israël, is misplaatst. Bovendien tast Kohnstamm de fundamentele rechten van de burgers aan", aldus het 'Centrum Informatie en Documentatie Israël' (CIDI).

Het CIDI herinnert het kamerlid eraan dat de Nederlanders het recht hebben hun geld te besteden aan de doelen die zij van humanitair belang achten, tenzij deze doelen in strijd zijn met de Nederlandse wet of botsen met internationale sancties. Voor individuele kamerleden of het ministerie van buitenlandse zaken is hier geen taak weggelegd.

De Verenigde Naties heeft weliswaar de annexatie door Israël van Oost-Jeruzalem veroordeeld, erkent het CIDI, maar er zijn nooit sancties tegen Israël afgekondigd. Voor de Nederlandse regering was dit ook nooit aanleiding de goede betrekkingen met Israël te herzien. Als Kohnstamm een ander beleid wil, moet hij volgens het CIDI de regering ter verantwoording roepen en niet de Nederlandse sympathisanten van Israël die de opvang van Russische joden in Jeruzalem financieel willen steunen. Einde citaat.

1993
In het Oslo-akkoord komen Israel en PLO overeen dat de Palestijnse Arabieren gedurende vijf jaar autonomie krijgen. Over een daarop aansluitende definitieve regeling moeten partijen voor eind mei 1999 overeenstemming bereiken.
Op 31 december ondertekenen vertegenwoordigers van Israel en het Vaticaan de Basisovereenkomst waarin wederzijdse betrekking en normalisatie van betrekkingen, wordt nagekomen. De overeenkomst beslaat niet alleen de politieke relaties tussen Israel en de heilige stoel, maar ook die tussen het Joodse volk en de katholieke kerk en de staat Israel en de kerk. De talloze in de loop der eeuwen door de kerk van de Joden geroofde eigendommen (waaronder kunstvoorwerpen, Judaica en synagoges) en de sinds de vierde eeuw door het Vaticaan geheelde Tempelschatten, worden echter niet aan de Joden geretourneerd.....

1994
Het Vaticaan en Israel gaan volledige diplomatieke betrekkingen aan.

1995
In Hebron wordt een Christian Peacemaker Team (CPT) gevestigd. De CPT's zijn een initiatief van de Mennonitische kerk en de Kerk der Broederen in de VS (beide geworteld in de vervangingstheologie). De CPT-vrijwilligers ontpopten zich als gemotiveerde en goed uitgerustte bondgenoten van de PLO en Arabische relschoppers die in de grenszone tussen Arabische en Joodse wijk opereerden. Daarnaast voert het CPT in Hebron een keiharde propaganda-oorlog tegen de kleine Joodse gemeenschap in de stad en tegen het Israelische veiligheids- en ruimtelijke ordeningbeleid.

Vervangingstheologie in Nederland in Nederland 2010....

„Vervangingstheologie is funest”
19-02-2010 10:12 | Jan van Reenen
Dr. M. van Campen

ZWARTEBROEK – Het is een trieste ontwikkeling dat de belangstelling voor Israël vermindert, ook in reformatorische kring, vindt dr. M. van Campen. „Waar wordt bijvoorbeeld in een catechismuspreek over de tweede bede van het Onze Vader nog over Israël gesproken?”
De hervormde predikant van Zwartebroek-Terschuur schreef in 2006 een dissertatie met de titel ”Gans Israël. Voetiaanse en coccejaanse visies op Joden gedurende de zeventiende en de achttiende eeuw”. In zijn studie kwam hij tot de conclusie dat de Nadere Reformatie een positieve Israëlvisie had, in tegenstelling tot een groot gedeelte van het christendom in de tijden daarvoor en erna. Om de doorgaande lijnen beter in kaart te brengen, bestudeert hij nu ook deze perioden.

Dr. Van Campen constateert dat het in de Vroege Kerk al vroeg fout ging. „Kerkvaders vergeestelijkten de teksten die te maken hadden met Israël en ze pasten die toe op de kerk. Zowel Augustinus als Tertullianus en Chrysostomus hebben tegen de Joden geschreven. Het is merkwaardig dat ze de dreigingen en oordeelsaankondigingen ten aanzien van het Joodse volk wél lieten staan.” Het vergeestelijken van teksten liep uit tot vervreemding, verguizing en vervolging. Die vervolging is er, met name in de middeleeuwen, steeds geweest: vernedering, discriminatie, het in brand steken van synagogen en het doden van Joden. De vervangingstheologie heeft daaraan een bijdrage geleverd, aldus dr. Van Campen.

Tijdens de Reformatie was er sprake van een voorzichtige herwaardering. Calvijn dacht positiever over de Joden dan de middeleeuwse theologen, „maar hij had helaas geen oog voor de landbelofte, zodat we hem toch een vervangingstheoloog zouden kunnen noemen.”

Luther oordeelde eerst positief over de Joden, maar toen hun overgang naar de kerk van de Reformatie uitbleef, veranderde hij van mening. „Calvijn riep niet op tot negatief gedrag jegens de Joden, maar Luther wel. De theologie van Luther was een voedingsbodem voor het anti-Joodse geweld in de Tweede Wereldoorlog.”

Positief is hij over de Nadere Reformatie en Nederlandse gereformeerde theologen uit de 17e en 18e eeuw. Kenmerkend voor hen was dat ze oudtestamentische profetieën als Ezechiël 37 eerst toepasten op Israël en pas daarna op de kerk. Ook namen ze Romeinen 11 serieus: er komt een heilvolle toekomst voor Israël. „Ik ben zelf ook zo gaan preken: eerst de profeten uit het Oude Testament letterlijk nemen en daarna de profetie toepassen op de kerk. Als je zo preekt, heb je geen Israëlzondag meer nodig. Dan komt Israël niet één keer per jaar aan de orde, maar in bijna elke preek.”

Aan de hand van preken constateert hij dat de positieve belangstelling voor Israël na de Afscheiding van 1834 minder werd en na de Doleantie van 1886 vrijwel helemaal wegebde. „Ook ds. G. H. Kersten, de voorman van de Gereformeerde Gemeenten, die inhoudelijk sterk leunde op de oudvaders, miste die positieve aandacht. De verwijdering tussen ds. Kersten en ds. R. Kok in de oorlogsjaren lijkt te maken hebben met de minder positieve houding van ds. Kersten jegens de Joden.”

Dr. Van Campen ziet vanaf de jaren zeventig van de vorige eeuw meer positieve belangstelling voor Israël, zowel in de Christelijke Gereformeerde Kerken als in de Nederlandse Hervormde Kerk en de Gereformeerde Gemeenten. De vervangingstheologie verdween toen grotendeels.

Onder invloed van negatieve berichtgeving over de staat Israël is de stemming echter omgeslagen. Er lijkt sprake te zijn van een nieuwe vervangingstheologie, maar dan ten gunste van het Palestijnse volk, aldus dr. Van Campen. „Ik vind dat gevaarlijk. Ik zal tot mijn laatste gezonde dag strijden tegen het vervangingsdenken.”

Hij constateert dat er ook in reformatorische kring minder belangstelling voor Israël bestaat dan voorheen, met als positieve uitzondering de Gereformeerde Gemeenten. „Vooral theologen die zich sterk op Luther oriënteren, hebben doorgaans weinig feeling voor het Joodse volk. Ik zou de kerken willen oproepen Israël en het Joodse volk niet links te laten liggen.”

1996
Christenen voor Israel sticht een afdeling in de VS. Daarna volgen Canada en Duitsland.
De Frans katholieke theoloog Henri Grous (Abbé Pierre) betuigt openlijk steun aan zijn voor de rechter gedaagde vriend, de beruchte Franse anti-semiet en Holocaust-ontkenner Roger Garaudy.

1997
Christenen voor Israel start met 'Breng de Joden thuis' een project ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van Israel. De organisatie wil 50.000 Oekraïnse Joodse burgers naar Israel helpen te emigreren via een bestaande organisatie. Het project waaronder ook voorlichting wordt gegeven aan potentïeel Joodse emigranten, loopt ten einde eind 1999.

1998
Israel bestaat 50 jaar.

1999
In het nieuwe Dienstboek van de 'Samen-op-weg-kerken wordt het Middeleeuws 'antisemitische-Beklag-Gods' opgenomen. Dat proza (voor Goede Vrijdag) was talloze malen aanleiding voor bloedige progroms. De auteurs van het Dienstboek stellen echter dat het beklag ook de christenen treft en dat de publicatie beslist niet anti-Joods bedoeld is. Dat verweer leidt bij critici tot de conclusie dat dan blijkbaar de vervangingstheorie wordt gesanctioneerd. (Definitie van sancties: 'Het is verboden, maar er volgen geen tegenmaatregelen als je het toch doet....')
Het beklag typeert Israel immers fysiek als volk, in onvervreemdbaar Bijbelse situaties en kan daaromtrent onmogelijk op andere volken betrekking hebben - tenzij men zich van de vervangingstheorie bedient en daarmee zichzelf beklaagt...  (??)
In 1959 was door het Vaticaan nog het anti-Joodse  gedeelte van de tekst geschrapt uit de liturgie voor goede vrijdag...
De Palestijns -katholieke patriarch van Jeruzalem, Michel Sabah, wordt gekozen tot nieuwe president van de katholieke vredesbeweging Pax Christie, welke zich traditioneel in het anti-Israel-kamp bevindt. Zo werd het bestuur jarenlang gedomineerd door bestuursleden en beleidsmedewerkers van het Nederland Palestina Commitee....

2004-2009
Uitspraak van Hassan Nasrallah (legerpsychiater van Fort Hood in Texas, Verenigde Staten) in 2004: "De Joden houden van het leven, dus dat gaan we van hen afpakken. Wij gaan het winnen, want zij houden van het leven en wij van de dood." In 2007 deed Hassan Nasrallah de volgende uitspraak: "Wij (Moslims) houden meer van de dood, dan jullie van het leven!" In 2009 vermoordde Hassan Nasrallah 13 mensen op Fort Hood, door zijn mede-soldaten te beschieten. 29 Mensen raakte gewond. Bron: NIW 39, 2011.

Uitspraak van een Nederlandse advocate, bron NIW 44, 2011:
"Uitverkoren zijn is: het vervullen van de opdracht van het leven en het naleven van de geboden."

2011
Anders Breivik (zomer 2011)
Tijdens het kamp op Utoya voeren jongeren in bootjes die, compleet met spandoeken als 'Boycot Israel' (Noorse spelling) en dergelijke, in een poging 'heldendaden' van de internationale Flotiljestrijders na te bootsen. Er namen zelfs vertegenwoordigers van de Fatach-Jeugdbende "Tanzim" aan deel. Vreselijk, maar laat niemand denken dat dit zelfs maar in de verste verten een rechtvaardiging kan vormen voor wat Breivik gedaan heeft, edoch; wat zei vervolgens de Noorse ambassadeur in Israel Sfein Sevje? Dat zijn land het terrorisme van Hamas, inclusief de moord op Israelische burgers, wel degelijk 'gerechtvaardigd', acht, omdat het gericht is 'tegen de Israelische bezetting van Palestina'. Een gruwelijke uitspraak!
Bron: NIW 44, 2011, Opinie.

Anti-semitisme in Noorwegen anno 2011
http://www.wnd.com/index.php?fa=PAGE.view&pageId=331737
http://www.jpost.com/Opinion/Columnists/Article.aspx?id=232988

In Nederland speelde in 2011 het politieke vraagstuk of je ritueel mag slachten of niet? Door het lezen van meer achtergrondinformatie ben ik van mening dat het inspeelt in op onterechte sentimenten. De uitkomst is naar mijn mening beschamend en niet voldoende onderbouwd.

Voor meer informatie over de tijd in Nederland voorafgaand aan de oorlogsjaren, raad ik u aan om de documentaire "Tante Roosje" proberen te bekijken. Deze documentaire is gemaakt op grond van een geschreven dagboek van Roosje Glacer (in 2011 uitgegeven door Paul Glaser, ISBN-nummer: 9789074274432)
http://www.youtube.com/user/TanteRoosje?blend=1&ob=5
Deze beelden laten zien waar de voetangels liggen in de economie in combinatie met waar machthebbers 'hun kans grijpen'. Ook iets als 'volksintimidatie' wordt getoond in dit verhaal. Het lezen van het boek, geeft je een realistischer beeld van wat er speelde in de jaren dertig en na de tweede wereldoorlog.


Wereldraad van Kerken noemt bestaan van Israel een ‘zonde’
Wereldraad van Kerken: “Die Juden sind unser Ungluck!”
Xander xandernieuws.punt.nl
7 augustus 2011

Oprukkende demonische vervangingstheologie maakt weg vrij voor nieuwe Holocaust

Paus Benedictus (voormalig lid van de Hitler Jeugd) en Mahmoud Abbas
Die Juden sind unser Ungluck!

De Wereldraad van Kerken, die zo’n 590 miljoen christenen van tientallen verschillende denominaties vertegenwoordigt, heeft enkele dagen geleden op een vierdaagse conferentie in het Griekse Volos besloten dat het bestaan van de Joodse staat Israël ‘een zonde’ is. Tevens wordt Israël een ‘bezettingsmacht’ genoemd die de Palestijnen zou ‘ontmenselijken’. Aan het schrijnende gegeven dat circa 80% van de ongeveer 100.000 christenen die jaarlijks vanwege hun geloof in Jezus worden vermoord in moslimlanden leven werd echter geen woord vuil gemaakt, noch werd er enige melding gemaakt van het feit dat juist de Palestijnen door hun racistische religieuze zuiveringen verantwoordelijk zijn voor het vrijwel doen verdwijnen van de christelijke gemeenschap in de door hun gecontroleerde gebieden.

Zo’n 2000 jaar Jodenvervolging door christenen is het gevolg van door de Rooms Katholieke kerk ingevoerde, en later door de protestantse -en inmiddels ook veel evangelische- kerken overgenomen demonische vervangingstheologie die stelt dat de beloften van God aan het Joodse volk en Israël niet meer gelden en de talloze Bijbelse profetieën over de terugkeer van het joodse volk naar Israël niet letterlijk moeten worden genomen.

Wereldraad noemt Israël Zionistisch complot
Vertegenwoordigers van de Lutheranen, Katholieken, Protestanten, Grieks- en Russisch Orthodoxen kwamen vorige week in Griekenland ‘in de naam van God’ overeen dat 3000 jaren Joodse geschiedenis in Israël van geen enkel belang zijn en dat het gebied tussen de rivier de Jordaan en de Middellandse Zee vooral islamitisch en christelijk is – en misschien een heel klein beetje joods. Daarnaast legitimeerden de christelijke kerken het Palestijnse terrorisme door te stellen dat ‘het verzet tegen de kwaadaardige bezetting het recht en de plicht van een christen’ is.

Hoewel de Rooms Katholieke en protestantse kerken nooit veel affiniteit met Israël hebben gehad is het aantal felle aanvallen van christelijke kerken en groeperingen op de joodse staat de laatste maanden enorm toegenomen. Alleen in de VS lijkt de meerderheid van de christenen nog achter Israël te staan; in de rest van de wereld zingt men hetzelfde antisemitische en anti-Israëlische deuntje als de reguliere media, de linkse en christelijke politieke partijen, de moslims en de Verenigde Naties. Zelfs het ‘Zionistische complot’ tegen de moslims en de rest van de wereld werd -net als tijdens de opkomst van Adolf Hitler en de Nazi’s- op de conferentie van stal gehaald. In het verleden leidden deze eeuwenoude complottheorieën steevast tot pogroms tegen de joden.

Poppetjes van joden in het water gooien
In Antwerpen, ooit het ‘Belgische Jeruzalem’ genoemd, hield een door de overheid gesubsidieerde Katholieke eliteschool onlangs een ‘Palestina dag’, die bol stond van antisemitische verwijzingen en dito activiteiten voor jongeren. Eén van de thema’s was ‘gooi de soldaten in de zee’, waarbij kinderen poppetjes van joden en Israëlische soldaten in twee grote watertanks konden gooien. De invloedrijke internationale Katholieke beweging, Pax Christi, promoot ‘in de naam van liefde’ een boycot van Israëlische producten. Zo is de body lotion van het cosmetische bedrijf Ahava ‘uitverkoren’ tot het symbool van het zogenaamde joodse ‘kolonialisme’. Na jaren anti-Israëlische demonstraties moest Ahava’s winkel in Londen recent de deuren sluiten.

Ook de Nederlandse Interkerkelijke Organisatie en de Ierse Katholieke groepering Troicaré -beiden gesubsidieerd door de EU- staan vooraan bij de strijd tegen Israël. De Verenigde Kerk van Canada heeft pas besloten tot een boycot van zes grote bedrijven (Caterpillar, Motorola, Ahava, Veolia, Elbit Systems en Chapters/Indigo) en de Zuid Afrikaanse antisemitische bisschop Desmond Tutu overtuigde de Universiteit van Johannesburg ervan om alle banden met Israëlische collega’s te verbreken. Vorig jaar stelde de Britse Methodisten Kerk al een boycot in tegen Israëlische producten uit Judea en Samaria.

Vaticaan neemt islamitische propaganda over
La Civiltà Cattolica, het Vaticaanse magazine dat door het secretariaat van de paus wordt beoordeeld voordat het gepubliceerd wordt, adopteerde in januari de Palestijnse ‘Nakba’ term waarmee de oprichting van de joodse staat wordt betreurd. Ook werd Israël beschuldigt van ‘etnische zuiveringen’ en werd de vooral door de Iraanse president Ahmadinejad wekelijks herhaalde islamitische propaganda dat ‘de Zionisten’ het Westerse schuldgevoel over de Holocaust hebben uitgebuit om Israël op te richten, letterlijk overgenomen.

Tijdens de Roomse synode ontkende aartsbisschop Cyrille Salim Bustros, die hoogstpersoonlijk door paus Benedictus XVI is aangewezen, het recht van de joden om in het Bijbelse land te wonen. ‘Voor christenen bestaat er geen beloofd land voor de joden. Er bestaat niet langer een ‘uitverkoren volk’,’ aldus Bustros. De Maronitische Apostolische Nuncio Edmond Farhat, een soort ambassadeur namens het Vaticaan, noemde Israël een ‘afgestoten vreemd implantaat dat niet door specialisten kan worden genezen.’

Nieuwe Holocaust
De huidige Latijnse patriarch van Jeruzalem, Fouad Twal, benoemd door paus Benedictus als vertegenwoordiger van de Katholieke gemeenschap in Israël, steunt een campagne tegen de ‘judaïsering van Jeruzalem’. Toen een Palestijnse terrorist onlangs een compleet Israëlisch gezin, inclusief kleine kinderen en een baby, afslachtte terwijl ze lagen te slapen, bagatelliseerde de bekende Italiaanse priester Mario Cornioli (cornhole?) de gruwelijke moordpartij door te stellen dat deze gebeurde in ‘een illegale Israëlische kolonie die is gebouwd op gestolen land’.

De christelijke kerken maken met hun verwrongen vervangingstheologie letterlijk de weg vrij voor een nieuw bloedbad, een nieuwe Holocaust op het joodse volk. Israëliërs worden door de ‘christelijke’ kerken steeds meer gezien als ‘door God verworpenen’ die het eigenlijk wel verdienen om weggevaagd te worden uit het ‘heilige land’. Christenen echter die niet een groot deel van de Bijbel hebben geschrapt en weggegooid zouden hierdoor wel eens kunnen concluderen dat niet Christus, maar Lucifer aan het hoofd van veel christelijke kerken staat. Kan er nog enige twijfel over bestaan dat we in de tijd van de ‘grote afval’, dus de eindtijd, leven?

Wat is de toekomst van Europa volgens extremistische Moslims?

In een toespraak op 10 april 2006 zei Gaddafi op de Arabische zender Al Jazeera in Timboektoe, de hoofdstad van Mali “dat de islam binnen enkele tientallen jaren geheel Europa zal overnemen.” “Wij hebben al 50 miljoen moslims in Europa. Er zijn duidelijke tekenen dat Allah de moslims de overwinning zal schenken over Europa- zonder zwaard, zonder geweren en zonder verovering. De 50 miljoen moslims zullen dit werelddeel in een moslimcontinent veranderen. Wanneer Turkije tot de EU wordt toegelaten, zullen er nog eens 50 miljoen bijkomen. Albanië, met een moslimmeerderheid en Bosnië, waarvan de helft van de bevolking uit moslims bestaat, kloppen ook aan de deur van Europa.”


Wat is volgens de Schriften de toekomst van Israel?

Jesaja 54:7,8,10
7. Voor een klein ogenblik heb Ik u verlaten (het land Israel is 400 jaar verlaten geweest); maar met grote ontferming zal ik U vergaderen (1948 en daarna). 8. In een kleine toorn heb Ik Mijn aangezicht van u een ogenblik verborgen; maar met eeuwige goedetierenheid zal Ik Mij uwer ontfermen, zegt de Heere, uw verlosser. 10. Want bergen zullen wijken en heuvelen wankelen, maar Mijn goedetierenheid zal van u niet wijken, en het verbond Mijns vredes zal niet wankelen, zegt de Here, Uw Ontfermer.

Psalm 51:4b:
De wet vindt zijn oorsprong in Mij en Mijn recht zal een licht zijn voor de volken!


D.d. 20 februari 2012 is dit document van voor het jaar 0 tot nu, beëindigt. De werkelijkheid is dat antisemitisme nooit zal eindigen tot de Messias komt. 

Shalom!


Gebruikte bronnen:
- Over Eerste Vaticaans Concilie:
http://www.geocities.com/Heartland/Valley/8920/churchcouncils/Ecum20.htm
- Tweede Vaticaans Concilie over andere religies:
http://www.christusrex.org/www1/CDHN/v29.htmlColleges filosofie, Chistendom en
Jodendom aan de Leidse universiteit 2004-2005
- Christenen voor Israel, septembernummer 1999.
- http://www.katinkahesselink.net/faq/chron_west.html
- Boek: Steen door de ruit, auteur: Bart Repko
- Tanach
- NIW
http://www.niw.nl/
- Reformatorisch Dagblad d.d. 1 oktober 2011
- Achtergrondinformatie Argentijnse Joden: Annechien van Veen-Vrolijk
- Informatie 'Studiehuis Reshiet'
- Boek: Uit het vuur gered, auteur: Moshe Zvi Laufer
(Autobiografie van zijn vader Willie Zvi Laufer)
- De kerk en de tussenmuur
(Auteur: K. den Besten)

Samengesteld door M.D.

Gretta Duisenberg verstoort dodenherdenking
Nederland, 4 mei 2011

Dag pap, tot morgen !
12 mei 2011, Iyar 8, 5771
Joodse kinderen gered uit de creche.
http://www.youtube.com/watch?v=7E5g1nSIu_k&feature=related

Nederlandse verzetsstrijdsters en studenten in Utrecht en Amsterdam, die zich in de bezettingsjaren met hart en ziel inzette voor Joodse babies en peuters.
http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1100993-omdat-hun-hart-sprak

Anne Frank 1929 - 1942
http://www.youtube.com/watch?v=mT768wkDPO8&feature=related

Herdenkingssteen in Auschwitz - Birkennau, ter herinnering aan alle gevallen (voornamelijk) Joodse slachtoffers.

Tekst op de steen:

Laat deze plaats eeuwig een kreet van wanhoop zijn en een waarschuwing
aan de mensheid. Hier hebben de Nazi's omstreeks anderhalf miljoen mannen
en vrouwen vermoord. Voornamelijk Joden uit verschillende Europese landen.

Auschwitz - Birkenau
1940-1945

Oude Demjanjuk meteen weer vrij
12 mei 2011, Iyar 8, 5771

Oorlogsmisdadiger John Demjanjuk die donderdag vijf jaar cel kreeg wegens medeplichtigheid aan massamoord, wordt meteen weer vrijgelaten. De rechter in München laat de 91-jarige gaan in verband met zijn hoge leeftijd.

De 91-jarige Demjanjuk vocht bijna dertig jaar tegen zijn uitzetting uit de VS. De Amerikaanse justitie begon in 1977 een zaak tegen hem, nadat overlevenden van het vernietigingskamp Treblinka hadden verklaard in hem 'Ivan de Verschrikkelijke' te herkennen. In 1987 werd Demjanjuk uitgewezen naar Israel, dat om zijn uitlevering had gevraagd om hem te kunnen berechten.

Andere redenen om hem vrij te laten zijn het feit dat Demjanjuk niet kan reizen en omdat er waarschijnlijk beroep wordt aangetekend tegen het vonnis.

Demjanjuk is volgens de rechters medeplichtig aan de moord op 27.900 Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Duitse vernietigingskamp Sobibor. Onder die slachtoffers waren veel Nederlanders.

De openbare aanklager had zes jaar cel geëist tegen Demjanjuk. Diens advocaten pleitten voor vrijspraak omdat Demjanjuk het slachtoffer zou zijn van een persoonsverwisseling. De hoogbejaarde oorlogsmisdadiger heeft exact twee jaar in voorarrest gezeten in Duitsland.

De advocaat van Demjanjuk, Ulrich Busch, had eerder al aangekondigd dat hij namens zijn cliënt hoger beroep zou aantekenen tegen een eventuele veroordeling.

In 1988 werd Demjanjuk na een lang proces in Israel ter dood veroordeeld wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid, een vonnis dat vijf jaar later in hoger beroep werd vernietigd. Getuigenverklaringen bleken onbetrouwbaar.

Demjanjuk keerde in 1993 terug naar de VS en kreeg in 1998 zijn Amerikaanse staatsburgerschap terug. In 2002 bepaalde een Amerikaanse rechter dat Demjanjuk weliswaar niet Ivan de Verschrikkelijke is, maar wel een kampbewaker is geweest, wat genoeg reden was om hem opnieuw het staatsburgerschap te ontnemen.

Demjanjuk heeft altijd volgehouden dat hij aan het begin van de Tweede Wereldoorlog als soldaat in het Russische leger heeft gediend en vanaf 1942 als gevangene in verscheidene Duitse kampen heeft gezeten.

Nabestaanden tevreden veroordeling Demjanjuk
12 mei 2011, Iyar 8, 5771

De nabestaanden van de slachtoffers van het vernietigingskamp Sobibor zijn tevreden met de veroordeling van ex-bewaker John Demjanjuk wegens medeplichtigheid aan de moord op minstens 28.000 Joden, onder wie veel Nederlanders. Dat laten overlevende van het kamp Jules Schelvis en nabestaande Jan Goedel donderdag weten.

,,Ik ben er tevreden over'', zegt Schelvis. De rechters hebben erkend dat hij medeplichtig is aan de moord op duizenden Joden. Dat is het belangrijkste voor de man die het vernietigingskamp wist te overleven. ,,Demjanjuk moet nu met zichzelf in het reine komen'', meent hij. Schelvis denkt dat dit geen makkelijke opgave zal zijn.

Jan Goedel verloor in één keer dertig familieleden in Sobibor in het oosten van Polen, onder wie zijn ouders. Hij vond het mooi dat de zieke Demjanjuk van de rechters in een rolstoel in het beklaagdenbankje moest zitten tijdens de uitspraak.

Waar zijn toch de Joden uit Amsterdam?  (Na-oorlogslied 1947)
13 maart 2011, Adar Bet 7, 5771
http://www.youtube.com/watch?v=RHjgQsRbb4Q

Videoverslag van een aanval op de synagoge van Tunis 
16 februari 2011, Adar 12, 5771
http://www.youtube.com/watch?v=hXr9Crc_RLc

Voor meer achtergrondinformatie:
http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Anti-Joodse-acties-Tunesi.html

Similarites between Muslim and Nazi  - Vergelijk Muslims en Nazies
http://www.youtube.com/watch?v=7Gzyeo1Z1I4&feature=related

31 januari 2011

Het verhaal van Avi (of een verslag uit de mond van een Holocaust-overlevende).

Avi (1924 geboren) is op jonge leeftijd in een weeshuis geplaatst. Dit omdat zijn moeder overleed toen hij vijf jaar oud was en zijn  vader  de zorg  voor vijf  kinderen niet aankon. De oudste twee kinderen  mochten thuis blijven en de andere drie kinderen gingen in een Joods weeshuis in de buurt wonen.

14 Maart 1938.
Oostenrijk sloot zich aan bij de Nazi-Duitsland (Anschluss).  Net als Zwitserland. 

10 November 1938 was de Kristellnacht. Middels een gepland programma werden alle ruiten van joodse winkels gebroken over heel Duitsland. De politie  deed het voornamelijk, niet de bevolking. Avi was er getuige van dat alles wat er gebeurd is, georganiseerd is door Hitler en de politie, bevolking en kerken. Bevolking en kerken werden aangemoedigt via advertenties en discrimineerdende regels. 17 Miljoen mensen (de aantallen in Duitsland) zijn hierdoor gedupeerd geraakt. Avi heeft het in Wenen meegemaakt. In Wenen alléén al zijn in 24 uur alle synagoges platgebrand. Er zijn 30.000 joden gearresteerd, en doorgestuurd naar concentratiekampen. O.a. naar Dachau  Buchenwald Saschenhausen. Avi was 14 jaar oud en daarom te jong voor een concentratiekamp. Avi is ondanks een verbod voor Joden op publieke plaatsen nog wel een paar keer in de bioscoop geweest, dan loog hij gladhard over zijn afkomst. Hij wilde nog zo lang mogelijk van zijn leven genieten.

De  agenten van de Joodse bedrijven kwamen bij Göring (na de Kristallnacht) en hebben geprobeerd of de schade aan de Joodse bedrijven en huizen tijdens de Kristallnacht vergoed kon worden door de overheid? Echter tijdens het uitbetalen van de gelden (die naar de joden zouden hebben moeten gaan) gingen alle tegoeden regelrecht de staatskas in.  De rechter besloot dat de Eén biljoen mark betaald moest worden door de Joden zelf (!) , terwijl zij niet verantwoordelijk waren voor de aangerichte schade. Politieke leiders van over de hele wereld waren op de hoogte van situatie, maar niemand reageerde boos of uitte kritiek op een krom beleid. Iedereen zweeg, net als tijdens de hele oorlog. 

Juli 1939 ging Avi samen met de joodse kinderen uit verschillende huizen met de trein naar Engeland. Hij en zijn twee zussen (één zus leeft er nog, zij wordt 90 jaar oud dit jaar)  zijn naar engeland vervoerd per boot omdat de duitsers de Joodse kinderen niet wilde. Een ander deel ging naar Canada. Avi was toen 15 jaar oud. 

Op 1 september 1939  viel Duitsland Polen binnen en begon de 'Tweede wereldoorlog' echt in Duitsland.

Eenmaal in Engeland (als legale vluchteling)  besloot de Britse regering om alle Duitse vluchtelingen te arresteren omdat ze uit Duitsland kwamen, Jood en niet-Jood. Er was geen onderscheid. Iedereen moest zich melden. Avi heeft al de tijd in een joodse jeugdgroep gezeten, gebaseerd op de regels zoals die in een Kibbutz gehanteerd worden. De jongelui waren zich aan het klaarmaken voor het moment waarop ze Israel in mochten.

Avi is ook gearresteerd op 15 april en werd opgesloten in een kamp. Sommige vluchtelingen werden naar Australië gestuurd en anderen naar Canada. Avi werd naar Canada gestuurd.  Zeven maanden verbleef hij in een kamp voor vijanden van de optrekkende legers in Europa en Rusland. Na één jaar mocht hij het kamp verlaten en ging hij naar Engeland  (tijdens de aanval van de Duitsers met de vliegende bommen).   Hij heeft acht jaar in Engeland gewerkt, waarvaneen aantal jaren in de landbouw. Daardoor kon hij zijn visum behouden. Toen die verliep heeft hij vrijwillig  twee jaar in de kolenmijnen gewerkt, ter ondersteuning van de oorlog. Had hij dat niet gedaan, dan had hij de kans gelopen dat hij terug moest naar Duitsland. Hij heeft het twee jaar lang moeilijk gehad om rond te komen, maar het is wel zijn redding geweest. Had hij terug gegaan naar Duitsland, had hij vandaag waarschijnlijk niet meer geleefd.

December 1947 ging Avi naar de 'Brits Palestina'. 

29 November 1947 besloot de Verenigde Naties dat de Joden de kans kregen hun regering vorm te geven en kwam er een Joodse en een Palestijnse Staat. Tot 14 mei 1948 kregen ze de tijd om hun land en regering structureel op te zetten.  De Joodse bevolking had een tijdelijke overheid voor 15 mei 1948.

14 Mei 1948, toen Avi 23 jaar oud was, werd de Joodse regering aangesteld en vertrokken de Britten. Er waren toen nog geen officiële wetten ingesteld door de staat Israel. Toen de Britten vertrokken, werd besloten tot een Staatsregering. De eerste verkiezingen werden gehouden, na 15 mei 1948.

Avi is gaan wonen in een kibbutz en met deze jonge mensen (afkomstig uit de Holocaust) is het land opgebouwd. Elke vluchteling die Israel inkwam,  moest het leger in. Deze regel geldt nog steeds!

Avi werd ingedeeld bij de Palmach Brigade Harel, onder commandant Baits Rabin, tijdens de 'Onafhankelijkheidsoorlog'.

Na de oorlog kwam Avi te weten dat zijn vader twee dagen voor de oorlog al afgevoerd was geweest naar kamp Buchenwald. Hij stierf in mei 1940.Net als zovelen is zijn lichaam verbrand. Het was een tragisch moment waarop zijn overblijfselen op de post werden gedaan naar de achtergebleven familieleden. Een Joodse Comulie betaalde voor alle potten as en het transport...  De familieleden die op tijd naar Amerika geëmigreerd zijn, hebben het er levend afgebracht.  Avi wilde echter niet naar Amerika, maar naar Israel. Dat was de reden dat hij achterbleef en hierdoor moeilijke jaren heeft moeten doorbrengen in kampen.

In  1941 schreef hij een brief aan Slowakije en aan zijn zussen in de Verenigde Staten. Je kon toen nog steeds brieven laten versturen naar Amerika.

Tijdens het transport  naar Engeland zat Avi naast een meisje van zijn leeftijd. Haar moeder sprak haar aan en vroeg hem 'alsjeblieft goed op haar dochter te letten...' Helaas waren de ouders van het meisje uit de trein (en verdere familie) zonder enige bericht van kennisgeving verdwenen, Net als miloenen anderen, waar men niet meer van weet waar ze gebleven zijn. 

De Duitsers zagen de Joden als minderwaardige mensen. Alle kinderen die op transport gezet zijn naar Engeland, hoopten ooit hun ouders weer te zien, maar de ouders wisten dat dat nooit meer zou gebeuren.

Nog wat feiten:
- Van de 140.000 Joden uit Nederland  (van voor de oorlog) zijn er 105.000 gevangenen overleden.
- In 2005 was Prins Willem Alexander (50 jaar later) in het museum, vanwege een renovatie die had plaatsgevonden van het monument ter nagedachtenis aan de Nederlandse Joden. 

TIP
Dit is het meest betrouwbare boek over de tweede wereldoorlog. De auteur heeft alle landen afgereisd om de informatie bij elkaar te vergaren:
Titel: 'The destruction of the European Jews'.
Auteur: Raul Hilberg

Dutch Issue Arrest Warrant for Escaped Nazi
by Elad Benari
Nov 29 '10, Kislev 22, 5771

 Dutch authorities are asking Germany to extradite a former SS volunteer who faces a death sentence in Holland dated 1947, The Irish Times reported on Sunday.

Authorities in The Hague have confirmed that a European arrest warrant for has been issued for Klaas Carel Faber, now 88, who served in a firing squad at the Westerbork transit camp during World War II, the same camp from which Anne Frank and her family were transferred to Auschwitz.

Faber along with his brother Pieter were dubbed by a Dutch court after the war as “two of the worst criminals of the SS”. While Pieter was executed in 1948, Klaas Faber escaped to Germany with in 1952 and settled in the Bavarian city of Ingolstadt.

A German court acquitted Faber of any wrongdoing in 1952, and several Dutch attempts to extradite him since have failed. He received German citizenship in 1952 under a Nazi-era law which granted citizenship to foreign Nazi collaborators.

The latest extradition request is the third one, but while a Bavarian justice official was quoted by The Irish Times as saying the new request would be considered, he added that “as far as I know, there is nothing new”.

Faber is number five on the Simon Wiesenthal Center’s list of wanted Nazis. The center has called on Germany to extradite him due to his being a member of the Sonderkommando Feldmeijer execution squad, which executed members of the Dutch resistance, Nazi opponents and those hiding Jews.

The Sun, a tabloid which claims to have exposed Faber’s whereabouts in July, quoted Dr. Efraim Zuroff, head of the Simon Wiesenthal Center as saying about the arrest warrant for Faber: “It is fantastic news and a hugely significant step. We urge the German authorities to arrest Faber immediately so he can finally serve his well-deserved punishment.”

In August, Bavarian authorities reported that Faber’s case was unlikely to be re-opened, despite a request by Israeli Justice Minister Yaakov Neeman to his German counterpart, Sabine Leutheusser-Schnarrenberger, asking to see if Faber’s case can be re-examined. A spokesman for the Bavarian justice ministry had said then that there was only a “theoretical” chance of re-opening investigations into the case. The local justice ministry was quoted as saying that “new facts not known until now” would be required in order to re-open the case.

Israeli lawyer David Schonberg was quoted by The Sun on Friday as saying: “Justice needs to be done. We owe it to the victims - heroes of Holland who tried to combat the evils of Nazism.”

Report: German Foreign Ministry Cooperated with Hitler
Oct 29 '10, Cheshvan 21, 5771
by Hillel Fendel

 Contrary to popular belief, Germany’s Foreign Ministry did not oppose Hitler, but rather acted to further anti-Semitism in the world. A new report by an international commission of inquiry debunks a long-standing myth of German Foreign Ministry “fairness” during the Hitler era.

"As time goes by, the Germans are learning that there was no area in Germany at the time that was not tainted with and involved in the plan to destroy the Jews."

The report reveals for the first time that Foreign Ministry officials on all levels were actively involved in planning and carrying out the Final Solution. Even before World War II, they advanced extreme proposals for what they called at the time a “German or pan-European problem” - namely, the Jews.

Fischer Appointed the Committee After Ministry Honored Nazis

The committee was appointed by former German Foreign Minister Joschka Fischer back in 2005, after he discovered that a Ministry publication included obituaries for Ministry officials who were former Nazis. He decided to establish an international committee to investigate the history of the Ministry’s involvement in the Holocaust crimes of the Third Reich and in pursuing post-war justice.

The nearly 900-page document will be presented today to Germany’s Foreign Minister Guido Westerwelle, who is planning to include it in the syllabus for diplomatic training.

Four historians were on the committee: Prof. Moshe Zimmerman of the Hebrew University of Jerusalem, Professors Norbert Frei and Eckart Conze of Germany, and Dr. Peter Hayes of Northwestern University in the U.S.  “For many years,” Zimmerman explained, “the Foreign Ministry in Germany attempted to create an image amidst the German public that it played ‘fairly’ vis-à-vis the Jews during World War II.”

In fact, however, the report shows that not only did the officials defend the Nazis’ anti-Semitism around the world, but they even viewed the Ministry’s job as one of dissemination of anti-Semitism around the world. “Diplomats stationed throughout Europe and even in eastern Asia,” according to Zimmerman, “became organizers, perpetrators and partners in the campaign to destroy the Jews.”

One document uncovered by the committee unabashedly explained the purpose of an official trip by a Foreign Ministry official to Belgrade as follows: “Liquidation of Jews in Belgrade and talks with Hungarian envoys in Budapest,” in the words of the official himself.

Other documents show the great involvement of then-Foreign Ministry Director, Ernst von Weizsacker – father of recent German President Richard von Weizsacker– in the Final Solution. Contrary to his reputation as a strong opponent of Hitler, the committee found documents with his signature authorizing the deportation of Jews from France to the Auschwitz death camp.

Another finding: After World War II, many Nazi diplomats remained in the Foreign Ministry, and many were stationed in Arab countries or in Latin America, where their presence would arouse little opposition.

Even Before Hitler

The report also reveals that the Ministry had “Jewish affairs experts” whose anti-Jewish schemes pre-dated even those of the Reich Security office. One Ministry official formulated a plan in January 1939 to persecute Jews around the world. This  was even before Hitler’s famous Reichstag speech of that month, in which he threatened clearly: “Europe will not have peace until the Jewish question has been disposed of… If the international-finance Jewry inside and outside Europe should succeed in plunging the nations into a world war yet again, then the outcome will not be the victory of Jewry, but rather the annihilation of the Jewish race in Europe!”

“As time goes by,” Zimmerman summed up, “the Germans are learning that there was no area in Germany at the time that was not tainted with and involved in the plan to destroy the Jews. Even people thought to be very fair, such as in the Foreign Ministry, are now seen to have been involved in the execution of the Final Solution.”

Groot-Brittannië het epicentrum van Anti-Semitisme in Europa.
Uit het nieuws:  29-09-2010
Door: F.t.H.

In een nieuw boek verteld de Britse  historicus  Keith Jeffery schokkende feiten over geheime aanvallen door de Britse geheime dienst (M16) op schepen met Joodse overlevenden van de Holocaust die op weg waren vanuit Europa naar Israel. http://www.amazon.com/exec/obidos/ASIN/1594202745/thedaibea-20  De Britse Labour regering onder leiding van Clement Attlee,  vroeg eind 1946 de  MI6  voorstellen te doen op welke manier er tegen de ‘illegale Joodse immigratie’ naar ‘Palestina’ zou kunnen worden opgetreden. De M16 stelde onder meer voor “ explosieven op schepen te plaatsen en voedsel en vers water te saboteren”. Dat zou zo moeten gebeuren dat de verdenking zou worden toegeschreven aan Arabische terreurgroepen. Na een vergadering op 14 februari 1947 tussen vertegenwoordigers van MI6 en de Britse overheid, ging een speciaal team van voormalige agenten op pad onder de codenaam Operation Embarrass onder het mom dat ze uit zeilen zouden gaan. In werkelijkheid werden ze naar Frankrijk en Italië gestuurd met mijnen die eruit zagen als ‘zeeslakken’ die met tijdklokken tot ontploffing konden worden gebracht.

In de zomer van 1947 en voorjaar van 1948 pleegden de agenten vijf aanslagen op schepen in Italiaanse havens waarbij een schip totaal werd verwoest en twee anderen beschadigd. Twee ‘zeeslakmijnen’ werden ontdekt voordat ze tot ontploffing konden worden gebracht maar de Italiaanse regering had geen idee wie er achter zat. Ook heeft men overwogen het stoomschip “President Warfield “op te blazen dat in een haven in Frankrijk lag afgemeerd. Dit schip werd later bekend als de “Exodus”. De informatie in het boek van Jeffery is tot stand gekomen in samenwerking met de Britse geheime dienst.

 Het schip de Exodus

Toen de oorlog afgelopen was keerden tien miljoen vluchtelingen terug naar huis en haard. Dit voorrecht was voor de meeste overgebleven Joden niet weggelegd. Hun gezinnen en families waren uitgeroeid en gemeenschappen waarvan zij deel hadden uitgemaakt waren in de meeste gevallen volledig verdwenen. De enkeling die bevrijd werd stond bijna naakt voor de wereld, gehuld in een gevangenenuniform en schoenen met houten zolen. Ze bezaten niets, zelfs geen ondergoed, sokken of een zakdoek. Ze waren mager als skeletten, vel over been. Zij die na al de jaren van verschrikking huiswaarts keerden ontdekten dat ze van hun bezittingen waren beroofd. Velen van hen werden niet eens meer binnengelaten in hun eigen huizen. De nieuwe ‘bezitters’ (dikwijls hun eigen buren) deden alsof ze hen niet kenden. Hun eigen schilderijen hingen nog aan de muur en hun meubilair stond nog in de kamer. En zo ging het in heel gelovig Europa! Men had niet meer op hun terugkeer gerekend en alles wat te roven viel, geroofd. Voor de meeste ontheemden was er nog maar een oplossing, weg uit het vijandige Europa, hopende een veilige thuishaven te vinden in het aloude Heilige Land. Maar de Britse overheid keerde zich op barbaarse manier tegen de meelijwekkende restanten van de grootse misdaad in de menselijke geschiedenis.

Terwijl in heel de wereld de kreet van afgrijzen nog naklonk over de massamoord door Hitlers beulen, besloot de Britse regering schepen met Joodse ballingen te saboteren. De Britse troepen die in Europa overbodig waren geworden, werden naar ‘Palestina’ gestuurd om daar de overlevenden van de concentratiekampen tegen te houden of onder te brengen in interneringskampen. Ook werden de overlevenden door Britse ambtenaren op Cyprus geïnterneerd of zelfs naar Duitsland teruggestuurd.

Op 11 juli 1947 begon het schip de President Warfield (Exodus) met 4525 passagiers waaronder 1500 kinderen, de overtocht vanuit de Franse Middellandse Zeehaven Séte richting Israel. Het schip werd  gevolgd door de Britse geheime dienst en twee oorlogsschepen en op 18 juli door de Britse marine in internationale wateren voor Haifa opgebracht. Bij de vier uur durende gevechten aan boord met de Britten kwamen drie bemanningsleden om het leven en werden velen gewond onder wie vrouwen en kinderen. In Haifa werden de passagiers op drie gevangenisschepen overgezet en teruggestuurd naar Frankrijk. De Britten hielden er geen enkele rekening mee dat ze met overlevenden van de Holocaust te maken hadden die meestal hun hele familie hadden verloren en geen vaderland of thuis meer hadden. Op 30 augustus werden ze vanuit Frankrijk naar Duitsland teruggestuurd en onder het oog van de internationale pers met geweld van boord gehaald en vervolgens met goederentreinen naar twee kampen in het Displaced-Persons-kamp Pöppendorf bij Lübeck overgebracht. De plaatselijke bevolking ontving de Joden met gezichten vol haat, alsof er nog niets veranderd was. In cafés en restaurants weigerde men ze te bedienen. In Bad Reichenhall zei een Duitse hotelhouder: ‘Jammer dat we niet meer Joden gedood hebben’. De Joden die zich nog in de kampen in Duitsland bevonden, maakten meteen na het uitroepen van de staat Israel op 14 mei 1948 aliya.

Het is één van de vele schandvlekken uit de Britse geschiedenis ten aanzien van het Joodse volk. http://www.shoebat.com/videos/echoShofar.php  Na afloop van de Israelische actie tegen de ‘vredesactivisten' op het vlaggenschip de Mavi Marmara van de “Free Gaza Movement” op 31 mei 2010, noemde de Britse overheid de Israëlische actie “compleet onacceptabel”. http://www.franklinterhorst.nl/Israel%20entert%20terreurschip%20Mavi%20Marmara.htm

Het antisemitisme in Groot-Brittannië is al eeuwenoud. Zo liet koning Edward 1 alle Joden verbannen uit het Britse koninkrijk. De Joden konden pas terugkeren, nadat Oliver Cromwell in 1656 de macht had overgenomen van het koningshuis. Ook hebben de Britten vanaf het moment dat de 52 landen van toenmalige Volkenbond op 24 juli 1922, de grenzen van het aan het Joodse volk toebedeelde grondgebied erkenden, de bindende afspraken genegeerd en de immigratie van Arabieren naar dat gebied gestimuleerd. De Britten besloten zelfs het gebied ten oosten van de Jordaan, aan Abdullah, de emir van Mekka toe te wijzen. http://www.franklinterhorst.nl/Godsspraak%20over%20Edom%20Moab%20en%20Ammon.htm  De geschiedenis kent geen land dat Jordanië heet. Het huidige Jordaanse koningshuis kan geen enkele historische claim leggen op het land waarover zij thans de scepter zwaaien. Het is niets anders dan een cadeautje van de Britten.

In de oorlog van 1948 werd het Jordaanse leger geleid door Britse officieren en de luchtmacht van Engeland, de RAF, vocht tegen de Israeli’s om het Egyptische luchtruim te verdedigen. De voormalige  Britse minister van Buitenlandse zaken (1997-2001) Robin Cook legde tijdens zijn ambtsperiode op provocerende wijze een krans in Deïr Yassin, de plaats waar Israelische militairen in 1948, 250 weerloze Arabische burgers zouden hebben vermoord. De waarheid is echter dat het verhaal over Deïr Yassin door voormalige Britse ambtenaren en de Arabische wereld is aangekleed met verzonnen feiten. Het hele verhaal is een schoolvoorbeeld van geslaagde anti-Israel propaganda en politieke manipulatie. De andere voormalige Britse minister van BZ, Jack Straw haalde zich bij herhaling de woede van Israel op de hals door met regelmaat anti-Israelische uitspraken te doen. Tijdens een bezoek aan Iran etaleerde hij een staaltje van Brits antisemitisme door in een Iraanse krant te verklaren dat Israel mede verantwoordelijk is voor de terreuraanslagen op 11 september 2001 in Amerika. Straw noemde voormalig premier Ariël Sjaron, het ‘kankergezwel’ van het Midden Oosten. Israel noemde de uitlatingen ‘zorgelijk en schandalig’. Straw ging zelfs zover in het vereren van de Palestijnse terreurbaas Jasser Arafat, dat hij na diens dood een krans is gaan leggen op zijn graf in Ramallah.

 Jack Straw met Jasser Arafat

Groot-Brittannië staat al jaren bekend als het epicentrum van antisemitisme in Europa. De Britse media zijn fakkeldragers van ordinaire Jodenhaat en doen er alles aan de ware feiten in het conflict tussen Israel en het PA/PLO bewind te verdoezelen. De Palestijnse terreur wordt uitgelegd als legitiem verzet tegen de ‘bezetter’ van Palestijns land! Het Britse parlementslid Gerald Kaufman vergeleek de strijd van het Israelische leger in januari 2009 tegen de Palestijnse terreurbeweging Hamas, met de methoden van de nazi’s. Ook zei hij dat de Holocaust wordt gebruikt om “de moord op de Palestijnen te rechtvaardigen”. Een groep Britse geleerden zei tijdens deze oorlog te hopen dat Israel de strijd zou verliezen.  http://www.guardian.co.uk/world/2009/jan/16/gaza-israel-petitions  “De strijd in Gaza is de laatste fase van de strijd tegen Israel sinds het leed dat de Palestijnen in meer dan 60 jaar is aangedaan.” De geleerden plaatsten een brief in The Guardian. Onder de brief staat: “Een raket aanval op Israel is niet genoeg. Daarmee win je de strijd niet, er is maar één oplossing: ‘Israel moet totaal worden vernietigd’. Dan pas krijgen de Palestijnen vrijheid. Israel heeft de Palestijnen, in Gaza en de ‘Westoever’ opgesloten in een grote gevangenis en is hen langzaam maar zeker aan het uithongeren. “De brief is voorzien van meer dan 300 handtekeningen van Britse academici.

Een van de hoofdrolspelers in de hetze tegen Israel is de voormalige burgemeester van Londen Ken Livingstone. Livingstone staat bekend om zijn pro-Hamas sympathieën. Hij beschuldigt Israel van etnische schoonmaak, het demoniseren van moslims en het creëren van een Warschau-getto in het Midden-Oosten. Hij noemde de in Qatar gevestigde antisemitische haatprediker Ysuf Al-Qaradawi ‘a man of tolerance and respect’ en knuffelde hem openlijk. http://www.newstatesman.com/200501240019  In februari 2005 vergeleek hij een Joodse journalist van de Evening Standard met een kampbewaker in een concentratiekamp. In februari 2006 werd hij voor deze schoffering voor vier weken als burgemeester geschorst. Het feit dat hij thans werkzaamheden verricht voor de Iraanse antizionistische propagandafabriek Press-tv, zegt al genoeg.

En wat te denken van barones Catharine Ashton, de huidige minister van BuZa voor de Europese Unie. Na een bezoek aan Gaza zei ze: ‘Als je van Israël in Gaza terecht komt, dan kom je van de 21^e eeuw in een misvormd landschap terecht. Herbouw is onmogelijk omdat Israel de grenzen blokkeert. Mensen hebben nauwelijks meer tot hun beschikking dan de ruïnes om hen heen.’ Wat zij zag was volledig in scène gezet door de Palestijnse terreurbeweging Hamas, daarbij geholpen door de lokale VN-medewerkers, in wier belang het is om een zo erg mogelijk beeld over de situatie in Gaza naar buiten te brengen.

Studenten van de Oxford Universiteit in Groot-Brittannië riepen enige tijd geleden op tot de vernietiging van Israel. Tijdens een toespraak van de Israëlische onderminister van Buitenlandse zaken, schreeuwden studenten – en niet alleen moslims- “slacht de Joden af”. In Cambridge werd een toespraak van de Israelische professor en historicus Benny Morris geannuleerd na klachten waarin hij werd beschuldigd een “islamofobe haatspreker”  te zijn. Begin november 2009 publiceerde de Britse krant Daily Mail een zeer schokkend onderzoek waaruit blijkt dat veel Engelse kinderen tussen de 9 en 15 jaar denken dat Adolf Hitler een Duitse voetbalcoach was en het vernietigingkamp Auschwitz tijdens de tweede Wereldoorlog dienst deed als pretpark. http://www.haaretz.com/news/hitler-was-a-german-soccer-coach-kids-tell-u-k-poll-1.4621  Uit het onderzoek, verricht onder 2000 kinderen door het Erskine fonds voor oorlogsveteranen, blijkt verder dat 1 op de 20 kinderen denkt dat de term Holocaust slaat op de feestvieringen aan het einde van de oorlog.

De voormalige Britse premier Tony Blair vergeleek Israel al eens met Irak onder het bewind van Saddam Hoessein en zijn vrouw zei begrip te hebben voor de terreuraanslagen omdat de ‘Palestijnen’ iedere vorm van hoop is ontnomen. Vandaag is Blair speciaal gezant voor het Midden-Oosten in opdracht van het “Kwartet van Vier” bestaand uit de Verenigde Staten, de Europese Unie, Rusland en de Verenigde Naties. Het is Blair’s taak om Israel koste wat kost de Roadmap aan te smeren en de Palestijnen aan een eigen staat te helpen in het aloude  Bijbelse land.  http://www.franklinterhorst.nl/Roadmap.htm Blair heeft daarvoor 13 full-time diplomaten ter beschikking die onder meer worden betaald door de Verenigde Naties en de Wereldbank. Blair gelooft dat beide partijen vrede willen. Om met de woorden van Lord Charles Bowens te spreken: “het zijn blinden die in een donkere kamer naar een zwarte kat zoeken die er niet is”.

French Jew Taught 'Too Much' Holocaust History
by Chana Ya'ar
Sep 5 '10, Elul 26, 5770

 A French Jewish history teacher has been suspended from her position in a provincial school system on charges of not having taught about World War II with sufficient “neutrality.”

Catherine Pederzoli, 58, was accused of spending too much time on preparing her students for annual school trips to Poland and the Czech Republic to visit sites like the Auschwitz-Birkenau death camp.

Pederzoli, who had organized the annual trips for the past 15 years without incident, was accused by the school board of “brainwashing” her students, and spending too much time on the Holocaust. The report by the school board, viewed by the AFP news agency, charged Pederzoli of “lacking distance, neutrality and secularism.”

Her lawyer, Christine Tadic, responded that “If this teacher had been a Christian, no one would have accused her of brainwashing. Isn't it the case that this teacher's fault is to have been Jewish?”

The suspension came in the wake of a management change in 2007, and a protest staged by some of the teacher's students in December 2009 during a visit to the Henri-Loritz High School by Education Minister Luc Chatel. The students were protesting a reduction in the number of places on Holocaust field trips.

The petition seeking a court order to annul the suspension was filed by Tadic last Tuesday. Judges are expected to hand down a ruling in 10 days.

Iran Launches Holocaust-Denial Cartoon Site
by Hillel Fendel
Aug 18 '10, Elul 8, 5770

 A new website in Iran depicts the Holocaust as seen through Iranian eyes – cartoons, mockery, denial claims, and a dedication to “all those killed in the name of the Holocaust.”

The Intelligence and Terrorism Information Center (ITIC) reports that the new, extensive website, holocartoons.com, is in the form of a comic book in three languages: Persian, English and Arabic. It begins by stating that it is dedicated to “all those who were killed by those using the Holocaust excuse.”

Claims that the Holocaust either never happened or was exaggerated, long familiar on the Iranian scene, are presented in detail, as are allegations that Israel simply used the Holocaust concept to kill Arabs and take over what was then Palestine.

Mockery is the website’s overriding theme, both in the illustrations and the content. An example: “One day, when Hitler woke up, he decided to suffocate six million Jews. Unfortunately, only 5.4 million Jews were living in Europe, so he invited another 600,000 into Europe, and they arrived within a few days.”

Another page states: “Did the Holocaust happen only during World War Two? No, before that, six million Jews died of hunger and poverty during World War One, but because no one paid any attention, they let themselves be gassed to death again by the Nazis.”

The website takes the familiar approach of accusing Israel of using the Holocaust for the formation of the renewed Jewish State: “Jewish artists re-built the gas chambers, using their mental talents and their imagination… The German government asked the Jews to take everything it had, but the Jews agreed to take only $100 billion, and contributed the rest to their god.”

The site also mocks Jewish claims that Moslems in then-Palestine collaborated with the Nazis: “Researchers have proven that the Great Mufti in Jerusalem looked at Hitler’s picture three times during the war, and therefore Palestine belongs to the Jews.”

ITIC states that this new Iranian website “is yet another expression of the country’s policy of Holocaust denial, and plays a central role in the Iranian regime’s attempt to de-legitimize Israel and deny the historical-moral basis of Zionism. Holocaust denial has been very familiar in Iran since the Islamic Revolution there, but it has increased significantly ever since Mahmoud Ahmedinajad was elected president in 2005.” Since his election, ITIC notes, Iran has held an exhibit of Holocaust denial cartoons and has officially sponsored a Holocaust denial conference.

Stories of Six Survivors who Lit Memorial Flames
by Maayana Miskin
14-04-2010 / 30 Nisan,5770

http://www.israelnationalnews.com/News/News.aspx/136961

Six Shoah (Holocaust) survivors who have shown dedication to ensuring that the Shoah is not forgotten were chosen to light memorial flames Sunday night at the official Holocaust Memorial Day ceremony at the Yad Vashem memorial project in Jerusalem. These are their stories:

Eliezer Ayalon
Eliezer was born in 1928 in southern Poland, to a traditionally religious, Zionist family. His parents attempted to make aliyah to Israel in the 1930s, but were denied permits.

In 1941, Eliezer, his parents, and his three siblings were imprisoned in the Radom ghetto. In 1942 the ghetto was liquidated, and the Jews were sent to death camps. Eliezer, who had lied about his age in order to obtain a work permit, was the only one not sent to Treblinka. His parents and siblings were all murdered in the camp.

Eliezer was moved between work camps. In 1945 he managed to survive a death march despite having broken one leg. In May 1945, he and other prisoners were freed by American soldiers. They were finally permitted to make Aliyah. “I remember the joy, the songs and the dancing when we were told we could go to Israel,” he recalled.

After decades in Israel in which he learned agriculture, fought in the War of Independence, married and had children and grandchildren, Eliezer decided he must tell his story. “I understood that I was obligated to talk about it... I was a witness.” Since then, he has spoken in schools and on army bases, and has visited the ruins of Treblinka with an Israeli delegation.


Hana Gofrit

Hana was born in Poland in 1935. In 1941, when local Jews were rounded up and forced to live in a ghetto, she and her parents managed to hide with a Polish family. The three hid in a pit used to store potatoes.

In 1942, Hana's father was caught by Nazis and taken to Treblinka. She and her mother hid with a Polish family in Warsaw, who later received the status of "Righteous among the Nations" from Yad Vashem. They promised that if Nazi soldiers were to come to search the home, they would climb to the fifth story of the building and jump to their deaths. At one point German soldiers did come to the home. As Hana and her mother climbed to the fifth story, a daughter of the family hiding them quickly helped them hide in the attic, saving their lives.

After Warsaw was bombed, Hana and her mother disguised themselves as Polish women, and were taken to a work camp. When the war ended they returned to their village, only to discover that none of their relatives had survived.

In 1949 Hana came to Israel. She studied to be a nurse, and practiced her trade in the Ajami neighborhood of Yafo. She won the Namir prize for her dedication to her work.

Sarah Yisraeli
Sarah was born in Pestszenterzsebet, now a suburb of Budapest, in 1937. In May 1944 a ghetto was built in the city, and she and her family were forced to live there along with the rest of the city's Jewish population. However, unlike most of the city's Jews, she and her family were not sent to Auschwitz, but rather, were returned to Budapest. Sarah later learned that they were meant to have been passengers on a train carrying a select group of Jews to freedom in Switzerland, similar to the Kastner train from Hungary, but the plan fell through.

While Sarah and her family lived in the ghetto in Budapest, the family's former nanny, Gizla Benkovich, risked her life to bring them food and medicine. She then offered to save Sarah, her brother, and her cousin by smuggling them into a children's home. The three children survived the war. Gizla was later named Righteous among the Nations.

Sarah's mother was sent to a concentration camp, but was freed by the Soviet army. The family was reunited after the war. In 1949, they escaped Hungary illegally and came to Israel.

Sarah grew up on kibbutzim (cooperative communities) in Israel. She is a member of kibbutz Kiryat Anavim, and runs the guest house. For years she volunteered to translate Holocaust survivors' testimonies from Hungarian to Hebrew; she now volunteers in an American-Jewish organization that preserves genealogical documents.

Leo Luster
Leo was born in Vienna in 1927. On Kristallnacht, he witnessed the community's synagogue burning, and his family's apartment was taken over by a neighbor. From that day, the family lived in a small room in the basement of the building.

In 1940, his sister Chaya managed to escape to Israel, entering the British Mandatory area illegally.
In 1942 the family was sent to the ghetto, and in 1944 Leo and his father were taken to Aushwitz. His father was sent to the gas chambers; Leo was tattooed with a number and sent to work.

In 1945 he survived a death march to another camp, Blechhammer. There, the Nazis set fire to the barracks and fired on those who attempted to escape. Leo and his friends found soda bottles in their barracks, which they used to extinguish the fire. They waited for the guards to leave. Leo left the barracks to find food, only to encounter a Nazi guard who had stayed behind. He survived by hiding quickly among the bodies of the dead.

After the war Leo wandered through Poland and Germany, until he heard that some Jews from his hometown had survived. He returned and found his mother still alive. In 1949 the two came to Israel and were reunited with Haya. Leo worked for the Austrian embassy, and volunteered on behalf of Israelis of Austrian origin. He fought for survivors' rights, and worked to commemorate the Jews of Austria who perished in the Shoa.

Baruch Shub
Baruch was born in Vilna in 1924, the second of four children. In 1939 the Soviet army conquered the city. Jews were allowed to learn in the universities, and Baruch began to learn mechanical engineering.

In 1941 the German army conquered the city and began slaughtering its Jewish residents. Baruch and his sister Tzippora managed to escape to a nearby town. However, in 1942 the Nazi army arrived and murdered 840 Jews in that town, including Tzippora. Baruch hid and was saved.

He was sent to a nearby ghetto, where he assisted in organizing the escape of young men to join the partisan resistance. He heard his mother was alive and managed to obtain permission to return to Vilna, where he lived in the ghetto with his mother, worked in a factory, and continued his resistance activity. In September 1943 he and a group of friends escaped into a nearby forest to fight the Nazis as partisans. Two weeks later, the ghetto was liquidated.

Baruch continued to fight the Nazis, eventually joining a Russian unit. In 1944 the Russian army conquered Vilna. There, he learned that his entire family had been killed. He continued to fight until the end of the war.

In 1945 Baruch made aliyah. During the War of Independence he served as a technician. Afterward, he worked with El Al. He volunteered with Yad Vashem and other groups dedicated to commemorating the Jews slain in the Holocaust, and lectures on anti-Semitism and Holocaust denial.

Yaakov Tzim
Yaakov was born in Poland in 1920. He and his siblings were members of a Zionist youth group.

When the German army seized control of Poland, Yaakov was sent to work thanks to his skills as an artist. He, his two siblings, and 120 other young men and women were temporarily spared as they worked in a factory for artisans.

In 1943 he and his family were sent to the ghetto. In August of the same year the ghetto was liquidated, and its residents sent to Auschwitz. Yaakov managed to escape transfer to Auschwitz by joining a group that was intended for forced labor. At a work camp he drew a picture. For this he was punished by being whipped and then sent to the Blechhammer death camp, and from there to Auschwitz.

In Auschwitz, Yaakov encountered his brother Natan. The two survived a death march to Buchenwald together. There they were freed, and later came to Israel with the “Children of Buchenwald.”

In Israel, Yaakov achieved his dream of becoming an artist. He won many prizes for his work, both in Israel and internationally, and designed some of Israel's symbols, including coins and bills.

His works include depictions of his life experiences. “I learned to live with the dark, and to create with the light,” he says of his work.
(IsraelNationalNews.com)

Children of Light and Darkness: Goering’s Brother Saved Jews
by Tzvi Ben Gedalyahu
11-04-2010

While Nazi mastermind Hermann Goering was planning the deaths of millions of Jews, his brother Albert used his family name to save Jews from the evil regime, a new book called ”Thirty-Four” reveals.

The story of Albert Goering was little known until the appearance of the book by William Hastings Burke, who relates several details of Albert’s heroic deeds for the first time. His story had been shoved into obscurity, despite documents in British archives.

The Nazis' “Final Solution” disgusted Albert, who opposed the Nazi regime from its early days, even braving the daring act of refusing to return the Nazi salute when he worked in the Exports Department during the German occupation of Czechoslovakia. After death camps were built, he drove to a camp, where he acted heroically in loading hundreds of Jews into a truck and freeing them in forests.

Albert served time in prison after the war because his last name was enough for investigators to refuse to accept his story as true. He eventually was freed after a further probe unearthed personal testimony from Jews whom he saved. Jews who remembered or heard of his life-saving deeds helped him to survive after his release from jail until he died in Munich in 1966.

In his book, Burke relates that Albert reputedly was fathered by a wealthy Jewish Austrian doctor who had an affair with Goering’s mother. Hermann, who eventually directed the Luftwaffe and suggested himself as a replacement for Hitler towards the end of the Nazi regime, was the opposite of Albert’s quiet and sensitive personality.

While Hermann (pictured) was a national celebrity after he won aerial battles in World War I and commanded the Gestapo police in 1933, Albert fled to Austria to escape the regime. Burke relates that in Vienna, Albert saw Nazis forcing old Jewish women to scrub floors. He took the place of one of the women and also scrubbed. The incident was glossed over when SS forces intervened and saw his papers with his last name, which he used several times to escape certain death for helping and saving Jews.

Albert and Hermann “were political and ideological rivals on the streets, but in their private world, they remained devoted brothers,” Burke wrote in “Thirty-Four,” which is the number on Albert’s list of Jews whom he saved.

During a family holiday, when Albert heard the news of the Nazi occupation of Austria that included shipping an elderly archduke of the Austrian royal family to the Dachau death camp, his brother Hermann offered him one wish. Albert wrote, 'I wished for the immediate release of the old Archduke.” Hermann freed the royal family member the following day, and Albert wrote him down as number 12 on his list.

Hermann’s fondness for Albert resulted in the cancellation of an order for his arrest. However, after Albert used a large truck to rescue Jews from a death camp, the Nazi regime issued an order to kill him. Albert fled to a safe house. After the war, he presented himself to American authorities.

Hermann committed suicide, and Albert eventually rejoined his family until he died of cancer. (IsraelNationalNews.com)

http://wejew.com/media/8226/Identical_Twin_Holocaust_Survivors_On_Arriving_at_the_Auschwitz_Hell/

http://wejew.com/media/8370/Yad_Vashem:_Remembering_the_Past_and_Shaping_the_Future/

Wat weet onze jeugd nog van de Holocaust?

http://wejew.com/media/8222/The_MTV_21st_Century_Holocaust_Warning/

http://wejew.com/media/8232/What_Our_Kids_Know_About_The_Holocaust/